آنچه در جمع سرخها مغفول مانده است
«حمایت» به جای «حذف» عوامل دردسرساز
ساعت24- در پس ماجراهای سوشا مکانی نکات مهمتری از خود این واقعه قرار دارد که در روزهای اخیر و در اوج غوغاهای خبری این واقعه مغفول مانده و توجه لازم به آن مبذول نشده است.
برای افرادی که کشف واقعیت اتفاقات مرتبط با دروازهبان فعلی تیم فوتبال پرسپولیس مهمتر از نکات دیگر است و برای جوانترهایی که حافظه تاریخیشان به سبب قلت سن به گذشتهای دورتر از 10 یا حداکثر 15 سال پیش برنمیگردد، آوردن نکتههای فراتر از تمامی این حرفها الزامی است. واقعیت بارز و آشکار این است که طی فزونتر از 50 سال حیات و فعالیتهای تیم فوتبال پرسپولیس به جز دو فصل اخیر درون این تیم اغلب مردان توانا، آرام و با کلاسی ایستادهاند که حتی حضور صرفشان نیز موجب ارتقای اعتبار باشگاه شده است. از هادی طاووسی که بعدا رییس فدراسیون فوتبال شد و وحید قلیچ که این روزها بر اثر عوارض یک تصادف بستری است تا بهروز سلطانی، نادر باقری، سعید عزیزیان، احمدرضا عابدزاده، داود فنایی و سپس طی سالهای اخیر نیما نکیسا، میثاق معمارزاده و حتی نیلسون برزیلی جملگی تا سر حد امکان مسائل انضباطی را رعایت کرده و کوشیدهاند اعتبار قرمزها را بیشتر کنند و هر چند ایرادات و کمبودهایی هم داشتهاند اما شرایط فعلی پرسپولیس و جنجالهای دروازهبانی در این تیم طی دو سال اخیر چیزی است که طی 51 سال حیات سرخهای تهرانی بیسابقه بوده و درست در فصولی حادث شده که پرسپولیس به لحاظ فنی و کسب نتایج هم نزول کرده و دستهایش خالی مانده و از رقبای بزرگش همچون سپاهان، ذوبآهن، تراکتورسازی و البته استقلال بسیار عقب افتاده است.
آنچه سوشا طی فصل جاری به انحای مختلف انجام داده، وارد کردن ضرباتی موثر به اعتبار باشگاه بوده اما مقصران اصلی برانکو و کسانی بودهاند که هیچ راهحلی را برای این مناقشهها نیافته و به سوی برقراری یک آرامش واقعی و دیرپا نرفتهاند و برعکس از عوامل ایجاد تنش حمایت کرده و حتی در مصاحبههای متعدد خود به صراحت گفتهاند که از اینگونه بازیکنان دردسرسازی خاصی را ندیدهاند و حرکات و واکنشهای آنان را طبیعی برشمردهاند! هم و غم آنها در روزهای اخیر هم نه تجدیدنظر در روند و روالهایی که بازیکن دردسرساز را میآفریند (و جرات حذف او از باشگاه را هم ندارد!) بلکه فقط پیدا کردن جانشین – شاید موقتی – برای بازیکن ناآرام و مذاکره با این باشگاه و آن باشگاه برای جذب یک دروازهبان تازه است.
درست است که پرسپولیس نمیتواند بدون دروازهبان بماند و باید هر چه سریعتر برای نیم فصل دوم فکری کند اما آیا میتواند بدون اصول محکم اخلاقی و پایبندی به قواعد جدی انضباطی هم سر کند و همچنان درون خود عوامل تنشزایی را بیافریند که فرجام کارشان اتفاقات روزهای اخیر است؟ شاید هم نباید از عملکرد سرخها در این خصوص متعجب شد زیرا آنها نشان دادهاند که در فصول اخیر در فرستادن بعضی مدیران ارشد و البته برخی بازیکنان خود به پشت میلههای زندان ید طولایی یافتهاند و اینگونه مسائل برایشان عادی شده است و حتی تعجبشان هم برانگیخته نمیشود.
آنچه سوشا طی فصل جاری به انحای مختلف انجام داده، وارد کردن ضرباتی موثر به اعتبار باشگاه بوده اما مقصران اصلی برانکو و کسانی بودهاند که هیچ راهحلی را برای این مناقشهها نیافته و به سوی برقراری یک آرامش واقعی و دیرپا نرفتهاند و برعکس از عوامل ایجاد تنش حمایت کرده و حتی در مصاحبههای متعدد خود به صراحت گفتهاند که از اینگونه بازیکنان دردسرسازی خاصی را ندیدهاند و حرکات و واکنشهای آنان را طبیعی برشمردهاند! هم و غم آنها در روزهای اخیر هم نه تجدیدنظر در روند و روالهایی که بازیکن دردسرساز را میآفریند (و جرات حذف او از باشگاه را هم ندارد!) بلکه فقط پیدا کردن جانشین – شاید موقتی – برای بازیکن ناآرام و مذاکره با این باشگاه و آن باشگاه برای جذب یک دروازهبان تازه است.
درست است که پرسپولیس نمیتواند بدون دروازهبان بماند و باید هر چه سریعتر برای نیم فصل دوم فکری کند اما آیا میتواند بدون اصول محکم اخلاقی و پایبندی به قواعد جدی انضباطی هم سر کند و همچنان درون خود عوامل تنشزایی را بیافریند که فرجام کارشان اتفاقات روزهای اخیر است؟ شاید هم نباید از عملکرد سرخها در این خصوص متعجب شد زیرا آنها نشان دادهاند که در فصول اخیر در فرستادن بعضی مدیران ارشد و البته برخی بازیکنان خود به پشت میلههای زندان ید طولایی یافتهاند و اینگونه مسائل برایشان عادی شده است و حتی تعجبشان هم برانگیخته نمیشود.
ایران ورزشی - وصال روحانی
