وضعیت سرمایهگذاری خارجی در دوره پساتحریم
تحلیل مسأله
تشدید تحریمهای تجاری و مالی توسط آمریکا و برخی همپیمانان آن در دهه 1380 علیه اقتصاد ایران به کاهش بارز سرمایهگذاری خارجی در ایران منجر شد. ارزش سرمایهگذاری خارجی ایران از 4/7 میلیارد دلار در سال 2012 رسیده به 2/05 میلیارد دلار در سال 2015 تنزل کرده است. عمده این کاهش در سالهای 2013 و 2014 در نتیجه تشدید تحریمهای اقتصادی (در سالهای 2011 و 2012) رخ داده که با یک وقفه زمانی بارز شده است. با شکلگیری توافق برجام در بهار سال 1394، سرمایهگذاران در بخشهای مختلف اقتصادی بهویژه در صنایع ایران دوباره حضور یافتند. ارزش دلاری سرمایهگذاری خارجی تصویب شده در ایران در دو سال 1394 و 1395 به ترتیب به 6/7 و 10/4 میلیارد دلار رسیده است و ایران در سال 2016 سومین جذبکننده سرمایهگذاری خارجی در غرب آسیا شناخته شد. ریسک و مخاطره سیاسی کشور میزبان از جمله مؤلفههایی است که تأثیر بارزی بر سرمایهگذاری بهویژه سرمایهگذاری خارجی دارد. تشدید تحریمهای اقتصادی هم از بُعد اقتصادی هم از بُعد سیاسی مخاطره سرمایهگذاری خارجی در ایران را افزایش داده بودند.
در صورت نبود برنامه جامعی در روند جذب سرمایههای خارجی احتمال ایجاد برخی مشکلات اقتصادی و بروز برخی تهدیدهای اقتصادی نیز وجود دارد و این موضوع فرصت تولید داخلی در نتیجه تضعیف قدرت رقابت تولیدات مشابه داخلی کاهش یافته که متعاقب این موضوع امکان افزایش بیکاری و تعطیلی واحدهای تولیدی داخلی وجود دارد.
راهکارهای پیشنهادی
در راستای افزایش میزان جذب سرمایه¬های خارجی، توجه به موارد زیر ضروری است:
* بازنگری مؤثر قوانین و مقررات داخلی و کاهش قوانین زائد و مزاحم تولید
* تسریع روند خصوصیسازی و کوچک شدن بخش دولتی
* تأمین زیرساختهای اساسی بخشهای مولد کشور
* استفاده از توان دیپلماسی برای شفافیت بیشتر وضعیت اقتصادی ایران پساتحریم
* توجه به بهبود شاخصهای بینالمللی مؤثر بر سرمایهگذاری خارجی از جمله، ادراک فساد، رقابتپذیری و...
* ایجاد دستگاه دیپلماسی اقتصادی با بکارگیری کارشناسان خبره اقتصاد بینالملل