سیاست بی رحم و اقتصاد نحیف شده ایران
سیاستمداران بیشتر جامعه ها به ویژه جامعه هایی مثل ایران در هردوره اززندگی و فعالیت خود به شهروندان وعده می دهند اگر قدرت در دست ماو حزب و جناح ما قرار گیرد در یک دوره کوتاه مدت سطح رفاه مادی شما را چند برابر می کنیم .
سیاستمداران به جوانان می گویند اگر به ما رای دهید سایه سیاه بیکاری را از سرشما دور می کنیم و خورشید درخشان شغل نان و اب دار رابرایتان به ارمغان می آوریم. به زنان وعده می دهند شکاف و نابرابری جنسیتی در کار و در ارتقای مقام دولتی را برطرف می کنیم. آنها به کشاورزان وعده می دهند گندم و برنج شما را به بالاترین قیمت تضمینی خریداری می کنیم ودر همان زمان به تهیدستان شهری وعده می دهند که نان و برنج شما را با ارزانترین قیمت تامین می کنیم. سیاستمداران به کارگران می گویند حق شما را از کارفرمایان می ستانیم و به کارفرمایان وعده می دهند کارگران را توجیه می کنیم که نرخ رشد کمتر مزد به نفع خودشان است و بهتر است به مزد اندک قانع شوند که دست کم شغل داشته باشند. اقتصاددانان اما می گویند دولت و هیچ نهاد و قدرتی در دنیای مادی عصای جادویی ندارد که به هر چیزی بزند آن چیز تبدیل به طلاشود و شهروندان غرق درزرناب شده و دردریای پول شناور شوند. همین یک عبارت از طرف اقتصاددانان کافی است تارمز و راز کینه سیاست ورزان به اقتصاددانان ابدی شود. اقتصاددانان همچنین به سیاسیون توصیه اکید دارند برای اینکه مسایل اقتصاد حل شود بهترین روش این است که متغیرهای اقتصادی ازچنگ رفتارهای و تمایلات سیاسی و سیاسی کاران بیرون آید. به این معنا که به طور مثال اقتصاددانان هشدار می دهند اگر پس انداز شهروندان در بانکها برای خرید محبوبیت سیاسی و در مسیری غیر از مسیری که بازدهی بالا ی اقتصادی دارد هزینه شود زیان آن بزرگ و بلند مدت است .
اقتصادانان اصیل به دولت نهم نیز هشدار دادند اگر تمایلات سیاسی را جانشین رفتار بازار کنید و اختیار پول مردم در بانکها رادر اختیار استاندار قراردادید بلایی سر پول مردم می اید که دودش پس از ده سال هنوز به چشم مردم ایران می رود و همینطور هم شد. اقتصاددانان به سیاستمداران و قدرتمندان توضیح می دهند اگربرای کسب محبوبیت منابع صندوق های بازنشستگی را به حراج گذاشتید به بحران می رسیم همانطور که الان رسیده ایم. پول پاشی کردید هرگز چشم به راه برگشت پول مردم نباشید. مسعود نیلی که این روزها مقام سیاسی دستیار ارشد اقتصادی را دراختیار دارد هنوز در صف اقتصاددانان قرار دارد و در سخنرانی هایش به این مقوله احترام می گذارد به نمایندگی از اقتصاددانان دلسوز به این مرزو بوم چندین سال است این هشدارها را میدهد . این اقتصاددان ایرانی که در شرایط حاضر به لحاظ سابقه برنامه ریزی در سطح کلان اقتصادی دردرون دولت و حتی خارج از دولت بی رقیب است و به لحاظ اشراف به اقتصاد کلان ایران و حتی اقتصادسیاسی ایران یکی از برجسته ترین اقتصاددانان ساکن این مرزو بوم به حساب می آید بیش از دوسال است که ابرچالش های اقتصادی ایران رادر 6 مقوله با اهمیت معرفی کرده است و به نظر می رسد در جا انداختن مفهوم ابرچالش و مصداق های آن کامیاب بوده است. مسعود نیلی اما به نظر می رسد برای اینکه نگذارد اقتصاد ایران در این ابرچالش ها غرق شود ازتوصیه های اقتصاد کلان به اقتصاد سیاسی تغییر راه داده است است. نیلی چندگاهی است در سخنانش تهدیدهای جدی فراروی اقتصاد یران را یادآوری کرده و از نیروهای سیاسی می خواهد بر روی یک موضوع درمیان دهها موضوع و معضل به توافق برسند و راه اقتصاد را از مسیر فرورفتن در باتلاق دور کنند. پیش از این مسعود نیلی از نیروهای موثر برسرشت و سرنوشت کسب و کار امروز و فردای ایران می خواست روی یکی از مقوله هایی مثل مهار نرخ تورم یا دستیابی به رشدبالا به توافق عمومی برسند تا از آن نقطه به سوی حل معضلات برویم . نیلی اما در سخنرانی یکشنبه 2مهرماه در اتاق بازرگانی ایران از همه نیروهای اجتماعی و اقتصادی و سیاسی خواست در این مقوله که دردهه های سپری شده راه را اشتباه رفته ایم به توافق برسند.
این راه اشتباه سپری شده از نظر نیلی مکیدن آخرین قدرت شیردهی منابع طبیعی و تاریخی ایران است که در دولت نهم و دهم تشدید و به عادت اقتصاد ایران تبدیل شده است . نیلی از گروههای ذینفوذ می خواهد به این داستان توجه اکید کنند که منابع باقی مانده از طبیعت بخشنده ایران و تاریخ طولانی این سرزمین چیز زیادی نمانده است و دیگر نمی توان به ثروت طبیعی و تاریخی دلخوش بود. . نیلی با صراحت می گوید:"باید حول محور پذیرش اشتباه در سالهای گذشته وفاق ملی به وجود آیند اما متاسفانه برعکس آن وفاق ملی بر سر سیاست های موجود وجود دارد.رفاه مبتنی بر اضمحلال منابع پارادایمی است که بر ابر چالش های اقتصاد ما حاکم شده و باید تغییر کند و همه بخشها از جمله اتاق باید در این زمینه متمرکز شوند و تاکید می کند، رفاه مبتنی بر اضمحلال منابع پارادایمی است که بر ابر چالش های اقتصاد ما حاکم شده و باید تغییر کند. "آیا سیاستمداران ایرانی سخنان دلسوزانه و مبتنی بر صیانت از این مرزو بوم مسعود نیلی و سایر اقتصاددانان اصیل ایرانی می پذیرند؟ با توجه به اینکه تجربه تلخی از نپذیرفتن واقعیت ها در ایران سراغ داریم به نظر می رسد این هشدار صریح نیلی نیز شوربختانه با اقبال اندک سیاست ورزان مواجه شودو آنها به کژ راهه روی دامه دهند.
