برانکاردهایی که نرده های خانه ها شدند

نرده های بسیاری از خانه های لندن از جنس فولاد ، سیاه رنگ و شبکه شبکه با فرورفتگی هایی در لبه های انها طراحی شده اند . اگر چه در نگاه اول مدل نرده ها به نظر نوعی طراحی است اما در واقع طراحی آن هدفمند بوده است . انحنا و فرورفتگی که در لبه برانکاردها می بینید برای قرار گرفتن روی زمین طراحی شده است . پس از جنگ جهانی دوم این برانکاردها جای نرده هایی که در جنگ از بین رفته بودند را گرفتند

دولت بریتانیا چندین ماه قبل از سال 1939 که منتهی به جنگ شد بیش از شش صد هزار برانکارد را بوسیله تجهیزات کارخانه ای موجود در هرتفوردشر و استان های مرکزی انگلیس تولید کرد .برانکاردها به شکل سیم توری از جنس فولاد ساخته شده بود که به راحتی میکروب و کثیفی و خون پاک و ضدعفونی می شد و دو انحنا در انتهای میله برانکارد باعث می شد به راحتی روی زمین قرار گیرد و خیلی سریع و راحت از زمین بلند شود .متاسفانه برانکاردها اصلا راحت نبودند وبسیاری از داوطلبان سرویس های غیر نظامی که این برانکاردها را حمل می کردند ناراضی بودند و از سختی و سفت بودن و راحت نبودن آنها گله می کردند .

پس از جنگ دولت بریتانیا با انبارهای پر از برانکارد مواجه بود که یا باید استفاده و یا بازیافت می شدند.

ازآنجا که نرده های خیلی از ملک ها در شهرهای بریتانیا از بین رفته بود، برانکاردها را ذوب کردند و با تولید تانک و سلاح های دیگر برای جنگ انبار مهمات تهیه کردند. و سپس فردی پیشنهاد هوشمندانه ای داد که برانکاردها را به هم جوش بزنند و از آنها نرده بسازند.

این نرده ها حصار برانکارد نامیده شد و در بسیاری از محل های لندن مانند پک هام ، بریکستون ، دیپتفورد اووال و جنوب لندن دیده می شدند. برانکارد های فلزی در شهرهای دیگر مانند لیدز و اسکاتلند نیز مورد استفاده قرار گرفت .

در حال حاضر بسیاری از نرده های باقی مانده در شرایط خوبی نیستند و بقیه نیز بوسیله مسئولان به منظور تعمیر جمع آوری شده اند . افرادی که در مرمت این نرده ها همت کردند می گویند این نرده ها قسمتی از میراث بریتانیا است که باید حفظ شود . و به همین منظور شروع به تهیه کاتولیگ هایی کرده اند که می توانید در وب سایت آنها ببینید .