کنترل قیمت کله پاچه چه فایدهای دارد؟
ساعت 24- چند نفر ایرانی را میشناسید که «کله پاچه» دوست دارند؟ چند نفر هستند که این غذای خاص را دوست ندارند؟ اعداد و درصدی برای گزارههای یاد شده وجود ندارد.
اما ميتوان حدس زد كه شمار قابل اعتنايي از زنان پايتختنشين و مراكز استانها شايد در سال ۲ يا ۳ بار هم به يك مغازه كلهپزي نروند تا اين غذاي خاص و پرچرب را بخورند. با اين همه اما گروهي از افراد در سازمان هاي دولتي و در اتحاديهها علاقمندند كه براي اين كالا «قيمت دستوري» تدارك ديده و هر چند وقت يك بار آن را اعلام كنند.
حسين رواسي رييس اتحاديه طباخان تهران «از كاهش قيمت خريد كله و پاچه براي واحدهاي صنفي خبر داد و فروش هر دست كله و پاچه به قيمت بالاتر از ۴۰ هزار تومان را تخلف دانست.»
وي به ايسنا گفته است: «بر اساس برنامهريزيهاي انجام شده، واحدهاي صنفي بايد هر دست كله و پاچه مورد نياز خود را از كشتارگارهها هزار تومان كمتر از قيمت خريد و فاكتور شده تهيه كنند.» يعني اين اتحاديه لابد با بخشهايي از دولت و بخشهايي از كشتارگاهها و توليدكنندگان دام صحبت كرده و آنها را متقاعد كردهاند هر دست كله و پاچه را هزار تومان ارزانتر به طباخيهاي تهران عرضه كنند. در مقابل «كلهپزيها» بايد متعهد شوند كه آن كلهپاچهاي كه هزار تومان ارزانتر خريدهاند را ۴۰ هزار تومان بفروشند. اما «در بعضي جاها شاهديم هر دست كله و پاچه ۵۰ هزار تومان فروش ميرود كه اين كار غيرقانوني است و با آنها برخورد ميشود.»
اين رييس اتحاديه اما نميگويد چگونه ميتواند صدها كلهپزي در تهران را روزانه و براي هر مشتري كنترل كند و بهفمد كه آيا پاچه را با بناگوش گرانتر از نرخ مصرف دادهاند يا نه. بعد هم اگر فهميديد آيا توان آن را داريد كه برخورد كنيد؟ يعني چه برخوردي خواهيد كرد؟
به نظر ميرسد دستكم اجازه دهيم يك قشر در ميان اقشاري كه كالاي اساسي هم نميفروشند به شكل آزاد عمل كنند. وقتي دولت، اتحاديهها و سازمانهاي عريض و طويل نميتوانند قيمت لبنيات توليدي در چند كارخانه را كنترل كنند، كنترل فروش كله و پاچه در تهران بسيار كار دشواري است.
آقاي رواسي كار خودش را ميكند و مطابق اساسنامه اتحاديه عمل ميكند، اما دولت محترم چه انديشهاي دارد؟
حسين رواسي رييس اتحاديه طباخان تهران «از كاهش قيمت خريد كله و پاچه براي واحدهاي صنفي خبر داد و فروش هر دست كله و پاچه به قيمت بالاتر از ۴۰ هزار تومان را تخلف دانست.»
وي به ايسنا گفته است: «بر اساس برنامهريزيهاي انجام شده، واحدهاي صنفي بايد هر دست كله و پاچه مورد نياز خود را از كشتارگارهها هزار تومان كمتر از قيمت خريد و فاكتور شده تهيه كنند.» يعني اين اتحاديه لابد با بخشهايي از دولت و بخشهايي از كشتارگاهها و توليدكنندگان دام صحبت كرده و آنها را متقاعد كردهاند هر دست كله و پاچه را هزار تومان ارزانتر به طباخيهاي تهران عرضه كنند. در مقابل «كلهپزيها» بايد متعهد شوند كه آن كلهپاچهاي كه هزار تومان ارزانتر خريدهاند را ۴۰ هزار تومان بفروشند. اما «در بعضي جاها شاهديم هر دست كله و پاچه ۵۰ هزار تومان فروش ميرود كه اين كار غيرقانوني است و با آنها برخورد ميشود.»
اين رييس اتحاديه اما نميگويد چگونه ميتواند صدها كلهپزي در تهران را روزانه و براي هر مشتري كنترل كند و بهفمد كه آيا پاچه را با بناگوش گرانتر از نرخ مصرف دادهاند يا نه. بعد هم اگر فهميديد آيا توان آن را داريد كه برخورد كنيد؟ يعني چه برخوردي خواهيد كرد؟
به نظر ميرسد دستكم اجازه دهيم يك قشر در ميان اقشاري كه كالاي اساسي هم نميفروشند به شكل آزاد عمل كنند. وقتي دولت، اتحاديهها و سازمانهاي عريض و طويل نميتوانند قيمت لبنيات توليدي در چند كارخانه را كنترل كنند، كنترل فروش كله و پاچه در تهران بسيار كار دشواري است.
آقاي رواسي كار خودش را ميكند و مطابق اساسنامه اتحاديه عمل ميكند، اما دولت محترم چه انديشهاي دارد؟
