خبرپراکنی هدفمند برای افزایش قیمت سوخت
شهروندان ایرانی دراین مسیر به خبرهایی عجیب برمیخورند. به طورمثال یک شرکن دولتی مصرف برق فولاد ایران را با میانگین جهانی مقایسه میکند و دیگری می گوید میانگین مصرف گاز در پتروشینیهای ایران چندبرابر میانگین کشورهای دیگر است. تازه ترین خبر اما این است که سالانه مقادیر قابل اعتنایی سوخت از ایران به پاکستان قاچاق میشود. شهروندان ایرانی با خواندن این خبر می پرسند؛ آیا این یک خواست غیرمنطقی است که شهروندان از مقامهای سیاسی- اقتصادی خود داشته باشند تا اطلاعاتشان از داخل کشور نسبت به یک پدیده بیشتر از اطلاعات آنها از کشورهای دیگر باشد؟ واقعیت این است کهاین خواست شهروندان منطقی است و آنها علاقهمندند بدانند که اگر درباره یک پدیده میتوان اطلاعات دقیق از کشور همسایه داشت و آن را انتشار داد، از داخل کشور نیز اطلاعات داده شود. دلیل اصلی طرح پرسش بالا چیست؟ دلیل اصلی آن مربوط به قاچاق سوخت از ایران به پاکستان میشود. یک خبرگزاری دولتی گزارش داده است: «ارزیابیها نشان میدهد سالانه ۸۱/۲ میلیارد لیتر سوخت از ایران به پاکستان قاچاق میشود و ۹۰ مقام دولتی و ۲۹ سیاستمدار پاکستانی در این روند دخیل هستند. » پرسش این است که اگر اطلاعات دقیقی از شمار مقامهای دولتی پاکستان در بهره بردن از قاچاق سوخت داریم، آیا اطلاعات دقیقتر از اینکه قاچاق سوخت در ایران از سوی چه کسانی سازماندهی میشود، وجود ندارد؟! این قابل قبول نیست که سه میلیارد لیتر سوخت بدون سازماندهی بزرگ ممکن باشد. واقعیت این است که دولت با افزایش قیمت بنزین به طور مستقیم کسری بودجه را برطرف میکند و نیز خرد اقتصادی هم می گوید نباید قیمت گذاری دستوری به هدردادن انرژی منجر شود اما باید زیر ساخت های اقتصادی برای دادن شوک رانیز اماده کرد.
