چگونه هندی های خارج نشین به کشورشان کمک می کنند؟
ساعت 24 - چین بخشی از موفقیت خود را در خلال 4 دهه گذشته به استفاده هوشمندانه از اتباع خود که در خارج از این کشور زندگی می کنند، مدیون است. تولیدکنندگان چینی در هنگ کنگ که مدت ها با شرکای آمریکایی کار می کردند، به داخل کشور کوچ و کارخانه تاسیس کردند. اتباع چینی که در خارج افراد موفقی بودند، با خود شبکه، تجربه، استاندارد، فناوری و سرمایه به کشورشان بردند. اکنون هند در حال آزمودن تجربه موفق چین در این زمینه است.
به نوشته اکونومیست، بیش از ۲۷ میلیون هندی تبار از جمله مهاجران موقت در خارج از کشور زندگی می کنند. بیشتر آنان در کشورهای خلیج فارس کار می کنند. آنان هر سال حدود ۷۰ میلیارد دلار به کشورشان می فرستند که بیش از هر گروه مهاجران خارجی است. این امر حدود ۳.۵ درصد تولید ناخالص کشور را تشکیل می دهد.
به نظر می رسد آقای نارندرا مودی نخست وزیر می داند که هندی تبارهای ساکن غرب بیشترین توان بالقوه را برای کمک به کشور دارند. وی در سفرهای خود به آمریکا، استرالیا، آلمان و کانادا، گردهمایی های بزرگی با هندی ها برگزار کرده است. هندی های خارج از کشور در انتخابات پارسال از وی حمایت کردند و برای حزبش پول فرستادند. هندی های ساکن آمریکا امیدوارکننده ترین بخش مهاجران هندی هستند. آنان به طور فزاینده ای در شرکت های فناوری، وال استریت و دولت به خصوص در وزارت خارجه صاحب مناصب برجسته می شوند. حدود یک درصد از جمعیت آمریکا یعنی حدود ۳.۳ میلیون نفر هندی آسیایی تبار هستند. هر سال حدود ۱۵۰ هزار هندی وارد آمریکا می شوند که ۹۰ درصدشان ماندگار می شوند. کارشناسان می گویند بیش از نیمی از هندی تبارهای آمریکا پس از سال ۲۰۰۰ وارد این کشور شدند.
از نظر موفقیت در میان اقلیت ها، آنان از تمام گروه های دیگر از جمله یهودیان برتر هستند. هندی های آمریکا تحصیل کرده و ثروتمند هستند. در سال ۲۰۱۲، حدود ۴۲ درصد از آنان دارای مدرک کارشناسی یا بالاتر بودند. میانگین درآمد خانواده هم بیش از صد هزار دلار بود که حدودا دو برابر آمریکایی های سفیدپوست است. بیش از دو سوم آنان مشاغل بلندپایه دارند. از آغاز قرن جاری، آمریکا به همان اندازه که هند تحصیل کردگان ماهر تولید کرده است، در این زمینه عقب مانده است. اشتغال هندی ها با روادید مخصوص متخصصان ماهر نشان دهنده این وضع است. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۳ حدود نیمی از روادید کار صادرشده برای خارجیان نصیب هندی ها شده است. از سال ۲۰۰۹، این نسبت بیش از دو سوم بوده است. سالی ۳۰ هزار هندی برای تحصیل به آمریکا می روند و بسیاری می مانند.
صادر کردن این همه استعدادها می تواند به هند آسیب وارد کند که خود دچار کمبود نیروی کار ماهر است. کارشناسان می گویند حدود ۹۱ هزار هندی با مدرک دکتری در آمریکا زندگی می کنند. این امر نشان می دهد که هند نتوانسته است شرایط مناسب را برای نگه داشتن آنان فراهم کند. در عین حال، این وضع فرصتی برای تعمیق کردن روابط این کشور با غرب است. رونق صنایع فناوری اطلاعات در دهه ۱۹۹۰ کمک کرد تا صنعتی ۱۰۰ میلیارد دلاری در هند پا بگیرد. هندی هایی که از تحصیل یا کار در آمریکا برگشتند، به تشکیل شرکت های بزرگ اطلاعات مانند ویپرو و اینفوسیس کمک کردند. سانجای پوری رئیس یوسینپاک که لابی سیاسی هندی ها در واشنگتن است، هندیان ثروتمند مهاجر می توانند منبع خوبی برای گردشگری و سرمایه باشند. وی به طرح فروش اوراق قرضه به هندی های مهاجر اشاره می کند. یک نمونه این طرح ساختن بندر کوچین در کرالا است که حدود ۱۰ هزار نفر هندی خارج نشین به آن کمک کردند.
جامعه هندی های ساکن آمریکا همچنین بر سیاست داخلی این کشور تاثیر می گذارند. آنان می گویند از لابی اسرائیل تقلید می کنند. اعضای این جامعه به کمک دهندگان بزرگی تبدیل شده اند و با وجودی که بسیاری از آنان از نظر اجتماعی محافظه کار هستند، عموما از حزب دموکرات حمایت می کنند، زیرا انجیلی گرایی مسیحی جمهوری خواه آنان را آزرده می کند. شیوشانکار منون مشاور سابق امنیت ملی دولت هند می گوید جامعه هندی های آمریکا در کنگره لابی کردند تا واشنگتن یک دهه پیش موافقت نامه هسته ای را با هند امضا کرد. هندی های خارج نشین مشکلات این کشور را حل نخواهند کرد، اما به موفقیت آن کمک خواهند کرد.
به نظر می رسد آقای نارندرا مودی نخست وزیر می داند که هندی تبارهای ساکن غرب بیشترین توان بالقوه را برای کمک به کشور دارند. وی در سفرهای خود به آمریکا، استرالیا، آلمان و کانادا، گردهمایی های بزرگی با هندی ها برگزار کرده است. هندی های خارج از کشور در انتخابات پارسال از وی حمایت کردند و برای حزبش پول فرستادند. هندی های ساکن آمریکا امیدوارکننده ترین بخش مهاجران هندی هستند. آنان به طور فزاینده ای در شرکت های فناوری، وال استریت و دولت به خصوص در وزارت خارجه صاحب مناصب برجسته می شوند. حدود یک درصد از جمعیت آمریکا یعنی حدود ۳.۳ میلیون نفر هندی آسیایی تبار هستند. هر سال حدود ۱۵۰ هزار هندی وارد آمریکا می شوند که ۹۰ درصدشان ماندگار می شوند. کارشناسان می گویند بیش از نیمی از هندی تبارهای آمریکا پس از سال ۲۰۰۰ وارد این کشور شدند.
از نظر موفقیت در میان اقلیت ها، آنان از تمام گروه های دیگر از جمله یهودیان برتر هستند. هندی های آمریکا تحصیل کرده و ثروتمند هستند. در سال ۲۰۱۲، حدود ۴۲ درصد از آنان دارای مدرک کارشناسی یا بالاتر بودند. میانگین درآمد خانواده هم بیش از صد هزار دلار بود که حدودا دو برابر آمریکایی های سفیدپوست است. بیش از دو سوم آنان مشاغل بلندپایه دارند. از آغاز قرن جاری، آمریکا به همان اندازه که هند تحصیل کردگان ماهر تولید کرده است، در این زمینه عقب مانده است. اشتغال هندی ها با روادید مخصوص متخصصان ماهر نشان دهنده این وضع است. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۳ حدود نیمی از روادید کار صادرشده برای خارجیان نصیب هندی ها شده است. از سال ۲۰۰۹، این نسبت بیش از دو سوم بوده است. سالی ۳۰ هزار هندی برای تحصیل به آمریکا می روند و بسیاری می مانند.
صادر کردن این همه استعدادها می تواند به هند آسیب وارد کند که خود دچار کمبود نیروی کار ماهر است. کارشناسان می گویند حدود ۹۱ هزار هندی با مدرک دکتری در آمریکا زندگی می کنند. این امر نشان می دهد که هند نتوانسته است شرایط مناسب را برای نگه داشتن آنان فراهم کند. در عین حال، این وضع فرصتی برای تعمیق کردن روابط این کشور با غرب است. رونق صنایع فناوری اطلاعات در دهه ۱۹۹۰ کمک کرد تا صنعتی ۱۰۰ میلیارد دلاری در هند پا بگیرد. هندی هایی که از تحصیل یا کار در آمریکا برگشتند، به تشکیل شرکت های بزرگ اطلاعات مانند ویپرو و اینفوسیس کمک کردند. سانجای پوری رئیس یوسینپاک که لابی سیاسی هندی ها در واشنگتن است، هندیان ثروتمند مهاجر می توانند منبع خوبی برای گردشگری و سرمایه باشند. وی به طرح فروش اوراق قرضه به هندی های مهاجر اشاره می کند. یک نمونه این طرح ساختن بندر کوچین در کرالا است که حدود ۱۰ هزار نفر هندی خارج نشین به آن کمک کردند.
جامعه هندی های ساکن آمریکا همچنین بر سیاست داخلی این کشور تاثیر می گذارند. آنان می گویند از لابی اسرائیل تقلید می کنند. اعضای این جامعه به کمک دهندگان بزرگی تبدیل شده اند و با وجودی که بسیاری از آنان از نظر اجتماعی محافظه کار هستند، عموما از حزب دموکرات حمایت می کنند، زیرا انجیلی گرایی مسیحی جمهوری خواه آنان را آزرده می کند. شیوشانکار منون مشاور سابق امنیت ملی دولت هند می گوید جامعه هندی های آمریکا در کنگره لابی کردند تا واشنگتن یک دهه پیش موافقت نامه هسته ای را با هند امضا کرد. هندی های خارج نشین مشکلات این کشور را حل نخواهند کرد، اما به موفقیت آن کمک خواهند کرد.
