ارتباط کسانی که دو زبان بلدند و سکته مغزی
محققان با بررسي اطلاعات پزشكي اين افراد دريافتند كه بهبود عملكرد شناختي دوزبانهها بيشتر از كساني است كه به يك زبان صحبت ميكردند. به زباني دقيقتر، كمتر از ۲۰ درصد كساني كه دچار سكته مغزي شده و به يك زبان صحبت ميكردند توانايي شناختي خود را مجددا به دست آورده بودند در حالي كه اين توانايي در بين افرادي كه به دو زبان صحبت ميكردند دو برابر بود. اين تحقيق كه براي اولين بار رابطه بين اصلاح شناختي و مهارت چند زباني را بررسي ميكند فوايد يادگيري زبان جديد را نيز يادآوري ميكند.
در بررسيهاي پيشين نيز آمده بود افرادي كه به چند زبان صحبت ميكنند كمتر در معرض خطر بيماري آلزايمر، نوع رايج زوال عقل قرار ميگيرند دشواري يادگيري زبان جديد مغز را به گونهاي آموزش ميدهد كه مانند يك مكانيزم محافظ در برابر تاثيرات منفي ناشي از سكته مغزي، عمل كند.
با اين وجود اين تحقق محدوديتهايي نيز دارد. به عنوان مثال تاثيرات صحبت كردن به بيش از يك زبان ممكن است در ميان كساني كه به طور روزمره آن را تمرين نميكنند، كمتر مشهود باشد. دوم اينكه هيچ ارتباطي بين شناخت بهتر و چند زباني در ميان بيماران مبتلا به زبان پرشي (از دست دادن قدرت تكلم پس از سكته مغزي) وجود ندارد. اين تحقيق در نشريه American Heart Associatin Journal به چاپ رسيده است.
