چین به کره شمالی پشت کرد
روزنامه اعتماد نوشت: استراتژی هستهای چینی توضیح میدهد که چه اتفاقی در حال رخ دادن است؛ این استراتژی فقط شامل شش کلمه است: «نه جنگ و نه بیثباتی، هیچ سلاح هستهای» به عبارت دیگر، چین در شبهجزیره کره دارای سه اولویت است؛ اولویت اول جلوگیری از جنگ در شبه جزیره، اولویت دوم جلوگیری از بیثباتی (برای مثال، از طریق فروپاشی کره شمالی) و اولویت سوم جلوگیری از تولید سلاح هستهای در منطقه است. این استراتژی توضیح میدهد که چرا چین بعد از آزمایش هستهای ژانویه با مجازات کره شمالی موافقت کرد: چین واقعا میخواهد از توسعه هستهای بیشتر کره شمالی جلوگیری کند، چون میتواند خطراتی برای چین به همراه داشته باشد. اما همین استراتژی نشان میدهد که چرا نباید از چین انتظار اقدام بیشتر علیه کره شمالی داشت. چین خواستار حفظ ثبات و وضع موجود در شبه جزیره کره، با یک کره تقسیم شده و کره شمالی ضد غربی است. این اولویت بالاتر از بازداشتن اتمی کره شمالی است. هنوز هم این احتمال وجود دارد که شکست در روابط چین و کره شمالی منجر به موافقت پکن با این تحریمها شده است. داستان عجیب و غریب از چگونگی شکست در روابط چین و کره شمالی وجود دارد. برخی شواهد این یک نظریه را تقویت کرده که میگوید آزمایش هستهای اخیر کره شمالی به دلیل شکست در روابط این کشور با چین بود و در نتیجه با حمایت چین از قطعنامه اخیر، جدایی پکن و پیونگ یانگ به اوج خود رسید.پس از اینکه کیم جونگ ایل، رهبر کره شمالی در اواخر سال ٢٠١١ درگذشت و پسرش کیم جونگ اون به قدرت رسید، آنگونه که تحلیلگران میگویند، چین رویکرد «صبر کنید و ببینید» را اتخاذ کرد. در فوریه ٢٠١٣، کیم جونگ اون هنوز پایه قدرت خود را تحکیم نکرده بود که کره شمالی آزمایش هستهای سوم خود را انجام داد. شاید کیم احساس میکرد با این اقدام خود را به نخبگان نظامی کشور اثبات میکند. این چین را خشمگین کرد. اما به تدریج، خشم چین سرد میشود و علاوه بر این، زمانی که میبیند کیم جونگ اون حکومت خود را مستحکم کرده، بنابراین در اکتبر ٢٠١۵، پکن یک هدیه برای نشان دادن حسن نیت به پیونگ یانگ ارسال میکند: لیو یانشان، نخستین عضو شورای رهبری چین، از کره شمالی دیدار میکند. در دسامبر همان سال، کیم یک هدیه به چین فرستاد. او اعلام کرد گروه موسیقی زنانه مورانبونگ برای اجرای کنسرت برای مقامات حزب کمونیست به پکن سفر میکنند. اما ١٠ دسامبر ٢٠١۵ همهچیز خراب شد. روزی که باند مورانبونگ وارد پکن شد، رسانههای دولتی کره شمالی اعلام کردند که این کشور نخستین بمب هیدروژنی خود را آزمایش کرده است. رهبران چین که با یک شگرد بد غافلگیر شده بودند، کنسرت را لغو کردند و مورانبونگ به سرعت به کره شمالی بازگشت. چند هفته بعد، کره شمالی چهارمین بمب هستهای خود را آزمایش کرد که شاید یک اقدام عمدی برای نشان دادن تمرد از پکن بود. یک طنز واقعی در اینجا وجود دارد. چرا که کره شمالی به طور مداوم غیر قابل پیش بینی و غیر مسوولانه رفتار میکند و با آنکه چین به رفتار کره شمالی حساستر شده، اما در نهایت ممکن است چین برای بهبود روابط اقدام کند. اسکات اسنایدر، عضو شورای روابط خارجی میگوید: « منافع استراتژیک چین در ثبات و خلع سلاح هستهای شبه جزیره کره است اما پکن برای داشتن اهرم نیازمند به بهبود روابط با پیونگ یانگ است.»
شفقنا
