ترامپ هنوز شانس برنده شدن دارد
تعداد آراء الکترال هر ایالت بستگی به جمعیت آن ایالت دارد. نامزدی که در کالیفرنیا پیروز شود ۵۵ رأی الکترال را از آن خود میکند و کسی که در آلاسکا پیروز شود ۳ ری را به سبد خود اضافه میکند. هر کاندیدا برای برنده شدن احتیاج به حداقل ۲۷۰ ری الکترال، از مجموع ۵۳۸ رای الکترال سراسری دارد. در حالی که ۲۱ روز تا انتخابات باقی مانده، ترامپ ۱۵۷ رای الکترال و کلینتون ۲۵۶ رای الکترال را در نظر سنجیها به خود جلب کرده است. تکلیف ۱۲۵ رأی الکترال هنوز روشن نیست که به کدام سو خواهد رفت.
این اعداد نشان میدهد که خانم کلیتون برای پیروزی تنها به جلب ۱۴ رای الکترال دیگر نیازمند است در حالی که ترامپ به بیش از ۱۱۳ رای الکترال دیگر احتیاج دارد. از این رو سیانان شانس پیروزی کلینتون را ۹۰ درصد و پایگاه ۵۳۸ که نظرسنجیها را تجزیه و تحلیل میکند ۸۶ درصد برآورد میکند.
اگر خاطرتان باشد در پی رفراندمی که تابستان امسال درباره خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا برگزار شد، میلیونها نفر در بریتانیا (از جمله نخستوزیر وقت دیوید کامرون که در پی رفراندوم از مقام خود کنار رفت) و نیز در اروپا و امریکا از پیروزی حامیان خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، بهت زده شدند.
چند روز مانده به رایگیری، خانم جوانی بنام جو کاکس، نماینده پارلمان، به ضرب گلوله و چاقو کشته شد. وی از طرفداران پر و پاقرص ماندن بریتانیا در اتحادیه اروپا بود. متهم به قتل، در دادگاه نام خود را «مرگ بر خائنین، آزادی برای بریتانیا» اعلام کرد.
با مرگ خانم کاکس صدای طرفداران ماندن در اتحادیه اروپا بالاتر گرفت. مطبوعات هم که تحت تاثیر این وضعیت قرار گرفته بودند بیشتر منعکسکننده نظرات جناح «ماندن» بودند. تا روز قبل از رایگیری اکثریت قاطع نظرسنجیها دلالت بر «ماندن» میکرد. در واقع همین امر باعث شد که وقتی بریتانیا و اروپا با رأی «خروج» روبرو شدند حالت ناباوری ایجاد شود.
جان کوهن، رییس بخش تحقیقات یک موسسه نظرسنجی به شبکه سیانبیسی گفت که بعد از سوء قصد به خانم کاکس صدای طرفداران ماندن بهشدت بالا گرفت و «در آنچنان فضایی مشکل کسی میتوانست ابراز عقیده (مخالف) کند.» در چنان محیطی، طبیعتا افرادی بودند (و نتیجه رفراندوم نشان میدهد که تعدادشان هم کم نبوده) که نظر خود را در نظرسنجی پنهان میکردند چون فضای حاکم، پذیرای فکر «خروج» نبود و حتی ممکن بود به نوعی حمایت از تفکر قاتل خانم کاکس محسوب شود.
به داستان انتخابات امریکا بازگردیم. پیشی گرفتن هیلاری کلینتون از دونالد ترامپ بعد از افشای نوار صحبتهای شنیع ترامپ در تاریخ ۷ اکتبر درباره خانمها شدت گرفت.
واقعیت این است که وقتی فردی از یک کاندیدا، به دلیل نزدیکی بنیادهای فکری خودش با نامزد مورد نظرش (که اصلا هم دلیل ندارد که این بنیادها چندان عمیق باشد) از او حمایت میکند، با افشای برخی از کج رفتاریهای کاندیدا، در هنگام نظرسنجی، فرد نمیخواهد با توجه به جو رسانهای که بر جامعه غلبه پیدا کرده خود را حامی آن رفتار غلط نشان دهد و لذا از ابراز نظر واقعی خودداری میکند. اما این دلیل نمیشود که نظرش لزوما نسبت به کاندیدای مورد علاقه کم شده باشد، مگر اینکه مدارکی افشا شود که نشان دهد نامزد مورد نظر، درباره بنیادهای فکریاش در خفا چیزهای دیگری گفته است.
به عبارت دیگر، تغییرات در نظرسنجیها بر اثر اینگونه حوادث، الزاما به معنای تغییر آراء نیست، بلکه به دلیل خودداری از ابراز آراء توسط حامیان یکسوی ماجرا و تهاجمی شدن ابراز نظرها از سوی طرف مقابل است.
دو محقق امریکایی، پرفسور اندرو گلمن از دانشگاه کلمبیا، و دیوید راسچایلد از شرکت مایکروسافت نتایج تحقیقات خود را در تایید این پدیده منتشر کردهاند. همانطور که در جریان رفراندوم مربوط به خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در روزهای منتهی به رایگیری، و در پی قتل غمانگیز خانم کاکس، طرفداران «ماندن» با همراهی رسانهها فضا را به دست گرفته بودند و نظرسنجیها تحت تاثیر این فضا قرار گرفته بود، با توجه به صحبتهای غیراخلاقی ترامپ درباره خانمها عدهای از ترس فضای غالب، عقیده واقعی خودشان را پنهان میکنند. ضمن اینکه رسانههای پرنفوذ امریکایی، از نیویورک تایمز گرفته تا واشنگتن پست و سیانان مخالف ترامپ هستند و به طور روزمره علیه او مطلب منتشر میکنند، حتی اگر هم نبودند با این صحبتهای ترامپ حمایت رسانهای مستقیم از او تقریبا غیرممکن شده بود.
به گزارش ساعت ۲۴، میتوان چنین نتیجه گرفت که در مواقعی که جو علیه یک فکر یا یک فرد شدیدا منفی میشود، نتیجه نظرسنجیها منعکسکننده نظر افرادی است که «حاضر به ابراز عقیده» مخالف جو حاکم هستند نه همه افرادی که در آن اردوگاه حضور دارند چون در میان آنها ممکن است کم نباشند کسانی که نظر واقعی خود را پنهان میکنند. این افراد تنها وقتی نظر واقعی خود را ابراز میکنند که در اطاقک اخذ رأی تنها هستند و میدانند که کسی از محتوای نظرشان مطلع نخواهد شد. اینکه وزن این گروه در تعیین سرنوشت انتخابات امریکا چقدر است، تنها بعد از رایگیری مشخص خواهد شد. ممکن است این وزن آنقدر نباشد که برای ترامپ سرنوشتساز باشد و ممکن است مانند رفراندوم بریتانیا، آنقدر باشد که امریکا و دنیا را شوکه کند.
