۳۰ تا ۳۵ درصد جوانان کشور اصلا دنبال کار نیستند
در سالهای اخیر سازمان بینالمللی کار، به منظور درک بهتر وضعیت بازار کار جوانان، شاخصی طراحی کرده است. این شاخص با عنوان NEET بوده جوانان غیرشاغلی را در برمیگیرد که مشغول تحصیل یا مهارتآموزی نیستند (Not in Education, Employment, or Training). در واقع شاخص NEET بیانگر سهم جوانان بیکار و غیرفعالی است که نه درحال تحصیل هستند و نه به کسب مهارت مشغولاند. بنابراین NEET هم جوانان بیکار و هم جوانان غیرفعالِ غیرمحصل را شامل میشود.
گروههای مختلفی در جمعیت NEET قرار میگیرند که مهمترین آنها عبارتند از: جوانان بیکار کوتاهمدت و بلندمدت، جوانان بیمار، جوانانی با مسئولیت خانوادگی مثل نگهداری از سالمندان یا کودکان و جوانان بیقید و تنبل. در واقع هر جوانی که بیکار است یا قادر به کار کردن نیست و یا یه دلیل ناتوانی از پیدا کردن شغل مناسب و یا تنبلی نه کار میکند و نه ادامه تحصیل میدهد و نه مهارتی کسب میکند جز جمعیت NEET قرار میگیرد.طبق دادههای آماری وزارت کار و رفاه اجتماعی در دهه ۹۰ این شاخص نسبتا باثبات بوده و بین ۳۰ تا ۳۵ درصد جوانان کشور جزء جمعیت NEET بودهاند. این در حالی است که بررسی دادههای آماری سازمان بینالمللی کار (ILO) نشان میدهد نرخ NEET در کشورهای توسعهیافته در بازه ۲ تا ۱۰ درصد است وکشورهای آفریقایی صدرنشین کشورهای با بیشترین نرخ جوانان NEET هستند. بر اساس این گزارش در سال ۲۰۱۹ میلادی ۲۷.۹ درصد از جوانان در کشور نه شاغل بودهاند و نه در حال تحصیل و مهارت آموزی و در جمعیت NEET قرار داشتهاند. این شاخص برای زنان کشورمان وضعیت به مراتب بدتری از مردان دارد بطوریکه این نرخ در سال مذکر برای مردان ۱۵.۹ و برای زنان ۴۰.۴ درصد بوده است. همان طور که آمارهای داخلی و خارجی نشان میدهد وضعیت این شاخص در کشور ما اصلا مناسب نیست. به همین دلیل است که تصور بخش قابل توجهی از جامعه از نرخ بیکاری بسیار بیشتر از نرخهای اعلامی است. زیرا مردم برخلاف آمارگیران، کلیه این افراد را جزء بیکاران محسوب میکنند. با آنکه از نظر آماری تمام این افراد بیکار محسوب نمیشوند اما وجود چنین گروهی در جامعه میتواند اثرات مخربی حتی فراتر از بیکاری داشته باشد. جوانانی که دلسرد از یافتن شغل شده و خانه نشین شدهاند و یا جوانانی که توانایی یافتن شعل را ندارند و از بازار کار خارج شدهاند به مرور همان میزان حداقلی مهارت و دانش خود را نیز از دست میدهند. بدتر آنکه این افراد از نظر روحی نیز دچار مشکل شده و در معرض مشکلات روحی و روانی قرار میگیرند.
سعید مسگری - پژوهشگر اقتصادی - منبع: ایبِنا
