اعتصاب کمر استقلال را شکست!

ساعت 24-چپ باستانی آبی‌ها که روزگاری با بازوبند کاپیتانی در دست سرش را مقابل توپ چرمی می‌گذاشت، حالا که بوی الرحمن اردوگاه آبی را گرفته سخت غمگین است. صادق باتجربه سکوهای تب‌آلود فکر می‌کند داستان ادامه خواهد داشت اگر توپچی‌های مغلوب همچنان روی زانوان خود راه بروند. مدافع ۵۵ ساله دیروز ظهر حال قناری تکیه‌ای را داشت که سال‌هاست زلال جویبارها را نسروده است. گپ «اعتماد» با صادق ورمزیار پیش روی شماست.

html>

فکر می‌کردید استقلال این‌گونه سر از بن‌بست ناکامی درآورد و تراژدی فینال پارسال تکرار شود؟

این یکی از ضعیف‌ترین بازی‌های استقلال بود و بازیکنان ما در زمین حرفی برای گفتن نداشتند. استقلال در طول ۱۲۰ دقیقه حتی از خلق چند موقعیت درست و حسابی عاجز بود و فقط منتظر سوت داور و رسیدن پنالتی‌ها بود. چنین تیمی اگر نبازد باید شک کرد. البته...

البته چی؟

استقلال در سه، چهار بازی گذشته‌اش خوب نبود و هیچ نشانی از تیم آماده چند ماه قبل نداشت. در واقع می‌شد حدس زد که در نقش‌ جهان این اتفاق بیفتد.

آنالیز تیم ناکام روی میز تشریح شما را به چه نکاتی می‌رساند؟

اینکه فقط بگوییم مدیریت باشگاه بی‌کفایت بوده منصفانه نیست. بله مدیریت خوب عمل نکرده و پای کار نبوده اما بازیکنان چه گلی به سر تیم زده‌اند؟ کادر فنی چقدر مقصر است و تا چه اندازه راه را اشتباه رفته؟ همه اینها باید ریز به ریز بررسی شود تا به یک جمع‌بندی کامل برسیم. من به شخصه فکر می‌کنم اعتصاب بازیکنان کمر استقلال را شکست.

یعنی نباید اعتصاب می‌کردند؟

ببینید، بازیکن باید حقش را بگیرد و شکی هم نیست، اما برخی از بازیکنان یادشان رفته اینجا استقلال است و عشق بر پول می‌چربد. من سال‌هاست پانصد میلیون از باشگاه طلب دارم اما هیچ‌وقت اعتصاب نکردم. بازیکنی که اشک و اندوه هوادار برایش مهم نباشد بهتر است همین امروز برود و پشت سرش را هم نگاه نکند. استقلال بازیکن بی‌تعصب و پول‌پرست نمی‌خواهد.

نیمکت آبی هم در اصفهان کاملا خالی بود. این انتقاد به فرهاد مجیدی وارد هست یا نه؟

صد در صد. فرهاد باید پاسخگو باشد که دلیل این نیمکت خالی و کم‌وزن چیست. امروز در دنیا بزرگ‌ترین مربیان با کار گروهی نتیجه می‌گیرند و برای هر خط مربی استخدام می‌کنند و مدیر فنی و آنالیزور و روانشناس دارند. دستیاران بالیاقت می‌توانستند فرهاد را در بحرانی‌ترین دقایق نجات بدهند. متاسفانه مجیدی به هیچ‌کس اعتماد نکرد و چوبش را خورد.

با این اوصاف چه نسخه‌ای برای این تیم در حال حاضر باید پیچید؟

استقلال باید دستش را روی زانوانش بگذارد و بلند شود. چه بخواهیم و چه نخواهیم باید از نو شروع کنیم. استقلالی واقعی کسی است که اشک‌های میلیون‌ها هوادار را ببیند و به خاطر این جماعت عاشق در آسیا از جان مایه بگذارد. اینکه دوباره‌ الم‌شنگه راه بیندازند و برای پول زمین را به آسمان بدوزند کار درستی نیست.

شما به آینده این تیم امیدوارید؟

باید تیم را جمع کرد و جلوی ضرر بیشتر را گرفت. جام حذفی پرید و ما هم مثل هواداران اشک ریختیم و حسرت خوردیم، اما اینجا پایان دنیا نیست و استقلال همان‌گونه که بارها جام آورده اگر قدر خود را بداند در آینده جام‌های مهم‌تری را فتح خواهد کرد.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: