کارگردانان ایرانی هر 5 سال یکبار فیلم میسازند
ساعت24- همایون اسعدیان میگوید: بین 250 الی 270 کارگردان در کانون کارگردانها عضو هستند و باتوجه به میزان تولیدات سینما؛ هر کارگردان هر 5 سال یکبار میتواند فیلم بسازد.
کارگردانان" اصلیترین بخش یک فیلم محسوب میشوند و شاید کسی باور نکند وضعیتِ شغلی کارگردانهای سینمای ایران؛ این روزها اصلا مساعد نباشد. سخنگوی کانون کارگردانان سینمای ایران میگوید: امروز کارگردانهای بسیاری بیکار هستند.
همایون اسعدیان در گفتگو با خبرنگار ایلنا؛ با اشاره به وضعیتِ نامناسبِ امنیت شغلی کارگردانان سینما در ایران؛ میگوید: باتوجه به ورود فیلمسازان فیلم اولی و کارگردانهای جوانی که به تازگی فیلمساز شدهاند؛ تعداد اعضائ انجمن به حدود ۲۵۰ الی ۲۷۰ نفر رسیده است. ۲۴ نفر در سال گذشته بهعنوان کارگردان اول به این حرفه وارد شدهاند و با این روند در سالهای آینده ۷۰ الی ۸۰ نفر به جمع کارگردانها اضافه میشوند.
اسعدیان میافزاید: در هر سال فارغ از فیلمهایی که توسط کارگردانهای فیلم اولی ساخته میشود؛ حدود ۵۰ الی ۶۰ فیلم تولید میشود و با این میزان تولید؛ هر کارگردان در هر ۵ سال یک فیلم میسازد.
به گفتهی وی؛ پیش از این حجم زیادی از کارهای که کارگردانها انجام میدادند مربوط به تلویزیون بود. هرچند بخشی از کارهایی که در تلویزیون ساخته میشود؛ توسط کارگردانهایی ساخته میشد که عضو خانه سینما نبودند. ساخت سریالهای تلویزیونی و تلهفیلمها در سالهای قبل بخشی از بیکاری کارگردانهای سینما را جبران میکرد اما این اواخر ساخت این محصولات نیز بسیار کم شده است. لذا وضعیت بیکاری کارگردانها بغرنجتر شده است. پیش از این سالی حدود ۳۰۰ الی ۴۰۰ تلهفیلم ساخته میشد.
اسعدیان درباره میزان دستمزد کارگردانهای سنیما میگوید: برای دستمزد کارگردانها مانند سایر حرفهها یک قاعده و کف و سقف مشخص وجود ندارد و نمیتوان کارمندی با این شغل رفتار کرد. مثلاً برای کار بازیگری از یک میلیون تومان دستمزد وجود دارد تا ۲۵۰ میلیون تومان اما این امر برای کارگردانها وجود ندارد. از طرف دیگر همه کارگردانهای سینما همسطح نیستند.
این کارگردان اشاره میکند: شاید یک بازیگر یا سایر مشاغل در سینما همزمان بتوانند چند فیلم را بازی کنند یا در چند فیلم فعالیت کنند اما یک کارگردان نمیتواند همزمان در چند پروژه باشد و باید حتماً یک فیلم را به سرانجام برساند بعد سراغ فیلم دیگری برود. به همین دلیل اعضای کانون کارگردانان سینما تقریباً هر ۵ سال یکبار فیلم میسازند و باید با همان یک فیلم امورات خود را در سالهای بعد بگذرانند. بسیاری از آنها که توانایی بالای دارند؛ امروز بیکار هستند و در وضیعت مالی خوبی بسر نمیبرند.
اسعدیان در پاسخ به این سؤال که آیا مسائل مالی باعث شده کارگردانها بعضاً سایر امور یک فیلم را نیز خود برعهده بگیرند؛ میگوید: اگر کارگردانهایی همچون کیانوش عیاری را که سالها خودشان فیلمنامه بعضی از کارهایشان را مینوشتند یا خودشان؛ فیلمشان را تدوین میکردند؛ کنار بگذاریم؛ باید قبول کنیم یکی از دلایلی که کارگردانهای جدید بخشهای مختلف یک فیلم همچون تدوین یا فیلمنامهنویسی یا حتی طراحی صحنه و لباس را برعهده میگیرند؛ مسائل مالی و گرفتن دستمزد بیشتر است.
وی اعتقاد دارد: اینکه یک کارگردان بخشهای مختلف یک فیلم را خودش انجام بدهد شاید در کوتاهمدت از لحاظ سود مالی به نفعش باشد اما در درازمدت به ضرر سینماست زیرا باعث افت کیفیت محصولات سینمایی میشود و کیفیت آثار خودشان نیز افت پیدا میکند.
سخنگوی کانون کارگردانان سینمای ایران؛ درباره وضعیت بیمه کارگردانها نیز چنین میگوید: خوشبختانه در این بخش مشکل خاصی وجود ندارد و کسانی که تمایل دارند؛ میتوانند از طریق خانه سینما نسبت به بیمه کردن خود اقدام کنند و عموم افراد عضو کانون کارگردانان از بیمه تأمین اجتماعی استفاده میکنند. اما مسکن یکی از مشکلات اصلی فعالان سینماست. متاسفانه امکان تشکیل تعاونی مسکن برای کارگردانها مانند سایر صنوف وجود ندارد. به دلیل اینکه تعداد و گسترهی افرادی که در سینما فعالیت میکنند مانند سایر حرفهها همچون آهنگران یا کارگران زیاد نیست؛ نمیتوان برای آنها تعاونی مسکن تشکیل داد.
اسعدیان ورود افراد نابلد به حرفهی کارگردانی را دلیل دیگری بر نبود امنیت شغلی کارگردانها دانسته و میگوید: متاسفانه امروز بعضاً روی برخی تلهفیلمها یا آثار غیرسینمایی اسامی افرادی بهعنوان کارگردان دیده میشود که هیچ سابقهای در امر کارگردانی ندارند. این ناشی از آن است که گروهی از تهیهکنندگان برای اینکه هزینه تولید فیلم را کاهش دهند؛ مسئولیت کارگردانی را به افرادی میدهند که فقط برایشان مهم است نامشان بهعنوان کارگردان در یک فیلم درج شود حتی اگر سواد آن را نداشته باشند.
همایون اسعدیان در گفتگو با خبرنگار ایلنا؛ با اشاره به وضعیتِ نامناسبِ امنیت شغلی کارگردانان سینما در ایران؛ میگوید: باتوجه به ورود فیلمسازان فیلم اولی و کارگردانهای جوانی که به تازگی فیلمساز شدهاند؛ تعداد اعضائ انجمن به حدود ۲۵۰ الی ۲۷۰ نفر رسیده است. ۲۴ نفر در سال گذشته بهعنوان کارگردان اول به این حرفه وارد شدهاند و با این روند در سالهای آینده ۷۰ الی ۸۰ نفر به جمع کارگردانها اضافه میشوند.
اسعدیان میافزاید: در هر سال فارغ از فیلمهایی که توسط کارگردانهای فیلم اولی ساخته میشود؛ حدود ۵۰ الی ۶۰ فیلم تولید میشود و با این میزان تولید؛ هر کارگردان در هر ۵ سال یک فیلم میسازد.
به گفتهی وی؛ پیش از این حجم زیادی از کارهای که کارگردانها انجام میدادند مربوط به تلویزیون بود. هرچند بخشی از کارهایی که در تلویزیون ساخته میشود؛ توسط کارگردانهایی ساخته میشد که عضو خانه سینما نبودند. ساخت سریالهای تلویزیونی و تلهفیلمها در سالهای قبل بخشی از بیکاری کارگردانهای سینما را جبران میکرد اما این اواخر ساخت این محصولات نیز بسیار کم شده است. لذا وضعیت بیکاری کارگردانها بغرنجتر شده است. پیش از این سالی حدود ۳۰۰ الی ۴۰۰ تلهفیلم ساخته میشد.
اسعدیان درباره میزان دستمزد کارگردانهای سنیما میگوید: برای دستمزد کارگردانها مانند سایر حرفهها یک قاعده و کف و سقف مشخص وجود ندارد و نمیتوان کارمندی با این شغل رفتار کرد. مثلاً برای کار بازیگری از یک میلیون تومان دستمزد وجود دارد تا ۲۵۰ میلیون تومان اما این امر برای کارگردانها وجود ندارد. از طرف دیگر همه کارگردانهای سینما همسطح نیستند.
این کارگردان اشاره میکند: شاید یک بازیگر یا سایر مشاغل در سینما همزمان بتوانند چند فیلم را بازی کنند یا در چند فیلم فعالیت کنند اما یک کارگردان نمیتواند همزمان در چند پروژه باشد و باید حتماً یک فیلم را به سرانجام برساند بعد سراغ فیلم دیگری برود. به همین دلیل اعضای کانون کارگردانان سینما تقریباً هر ۵ سال یکبار فیلم میسازند و باید با همان یک فیلم امورات خود را در سالهای بعد بگذرانند. بسیاری از آنها که توانایی بالای دارند؛ امروز بیکار هستند و در وضیعت مالی خوبی بسر نمیبرند.
اسعدیان در پاسخ به این سؤال که آیا مسائل مالی باعث شده کارگردانها بعضاً سایر امور یک فیلم را نیز خود برعهده بگیرند؛ میگوید: اگر کارگردانهایی همچون کیانوش عیاری را که سالها خودشان فیلمنامه بعضی از کارهایشان را مینوشتند یا خودشان؛ فیلمشان را تدوین میکردند؛ کنار بگذاریم؛ باید قبول کنیم یکی از دلایلی که کارگردانهای جدید بخشهای مختلف یک فیلم همچون تدوین یا فیلمنامهنویسی یا حتی طراحی صحنه و لباس را برعهده میگیرند؛ مسائل مالی و گرفتن دستمزد بیشتر است.
وی اعتقاد دارد: اینکه یک کارگردان بخشهای مختلف یک فیلم را خودش انجام بدهد شاید در کوتاهمدت از لحاظ سود مالی به نفعش باشد اما در درازمدت به ضرر سینماست زیرا باعث افت کیفیت محصولات سینمایی میشود و کیفیت آثار خودشان نیز افت پیدا میکند.
سخنگوی کانون کارگردانان سینمای ایران؛ درباره وضعیت بیمه کارگردانها نیز چنین میگوید: خوشبختانه در این بخش مشکل خاصی وجود ندارد و کسانی که تمایل دارند؛ میتوانند از طریق خانه سینما نسبت به بیمه کردن خود اقدام کنند و عموم افراد عضو کانون کارگردانان از بیمه تأمین اجتماعی استفاده میکنند. اما مسکن یکی از مشکلات اصلی فعالان سینماست. متاسفانه امکان تشکیل تعاونی مسکن برای کارگردانها مانند سایر صنوف وجود ندارد. به دلیل اینکه تعداد و گسترهی افرادی که در سینما فعالیت میکنند مانند سایر حرفهها همچون آهنگران یا کارگران زیاد نیست؛ نمیتوان برای آنها تعاونی مسکن تشکیل داد.
اسعدیان ورود افراد نابلد به حرفهی کارگردانی را دلیل دیگری بر نبود امنیت شغلی کارگردانها دانسته و میگوید: متاسفانه امروز بعضاً روی برخی تلهفیلمها یا آثار غیرسینمایی اسامی افرادی بهعنوان کارگردان دیده میشود که هیچ سابقهای در امر کارگردانی ندارند. این ناشی از آن است که گروهی از تهیهکنندگان برای اینکه هزینه تولید فیلم را کاهش دهند؛ مسئولیت کارگردانی را به افرادی میدهند که فقط برایشان مهم است نامشان بهعنوان کارگردان در یک فیلم درج شود حتی اگر سواد آن را نداشته باشند.
