محمود اینجا، محمود اونجا، احمدی نژاد همه جا!
هر جا قدم نهادم، دیدم نشسته آنجا
یکجا نشسته با جمع، یک جا نشسته تنها
گویا شده "زبل خان" کز هر دری که گویی
ظاهر شود به ناگه، ریلکس و بی محابا
"آقای دوربینی"، در هر کجا نبینی!
اما کنی به هر جا این چهره را تماشا
شخصی اگر بمیرد با یک لباس مشکی
بهر عزیمت خود، فوراَ شود مهیا
فرقی نمیکند کیست، خواننده یا که آرتیست
یا اینکه فوتبالیست، خواهر و یا که کاکا
شب، نصفِ شب نداند، بی وقت هم نداند
هر حالتی مهم نیست، سیر است یا که ناشتا
بر تن کند کاپشَن ،مخصوص اوست این فن
توفیر هم ندارد، گرماست یا که سرما
باشد خودی چه بهتر،گر هم خودی نباشد
فرقی نمیکند که، باشد " دالایی لاما"!
جشنی اگر برای شادی ِّ ختنه سوران
همسایه کرد بر پا، فکر کن نباشد آنجا!
بیمار اگر که بیابد، چون قرقیِ شکاری
بر گُرده اش نشیند، حتی شده سرِ پا
گر بود از این اهالی، نزدیکتر چه عالی
گشته سفارش اینکه همسایه هست اولی
حالا اگر که بیند، دور است از این حوالی
هر کشوری که باشد،حتی" ونزوئلا" !
گر شد به شهر آمل، یا نه به دشت زابل
حتی کنار کابل،باید کند که غوغا
تا که سند بسازد، یا مستند بسازد
عکاس هم بگیرد عکسی دو صد هزارتا...!
مجید مرسلی
منبع: خبرآنلاین
