ساعت ۲۴- آمارهای ارایه شده از سوی مرکز آمار ایران نشان میدهد شمار کارگاههای صنعتی متوسط و بزرگ ایران در سال ۱۳۸۶ به ۱۷۶۰۳ کارخانه رسیده بود. در شرایطی که درآمد حاصل از صادرات نفت در آن سال روندی فزاینده را تجربه می کرد و قدرت خرید مصرفکنندگان نیز به دلیل کاهش شتاب تورم در سالهای پس از ۱۳۸۰ شرایط مساعدی داشت و از طرف دیگر شعارهای دولت و قت نیز حمایت از تولید ملی بود باید شاهد افزایش کارخانهها میشدیم.
dir="RTL">اما آمارهای ارایه شده از طرف مركز آمار ایران این را نشان نمیدهد، بلكه عكس این را بازتاب میدهد. تازهترین آمار انتشار یافته از سوی این مركز حاكی است شمار كارخانههای متوسط و بزرگ در سالهای ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ به ترتیب ۱۷۰۶۴ كارخانه، ۱۶۱۲۹ كارخانه، ۱۵۳۰۱ كارخانه، ۱۴۹۶۲ كارخانه و ۱۴۷۸۷ كارخانه شدهاند كه روندی كاهنده را نشان میدهد. یك محاسبه ساده یادآور میشود كه شمار كارخانههای متوسط و بزرگ ایران در سال ۱۳۹۱ نسبت به ۱۳۸۶ حدود ۱۶ درصد كاهش داشته است.
تعطیلی ۲۸۱۶ كارخانه در سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۱ و در شرایط اوج درآمدهای ارزی و درآمدهای ناشی از فروش كارخانهها و در دورهای كه مجلس و دولت و همه نهادهای قدرت دراختیار اصولگرایان بود چه معنایی جز ناكارآمدی با منطق اصولگرایان دارد.
به گزارش ساعت ۲۴، تعطیلی سالانه ۴۷۰ كارخانه به طور میانگین در سالهای ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۱ البته با منطق اقتصاد امروز جهان كه ورشكستگی جزیی از فعالیتهای صنعتی – بازرگانی است و با منطق بازار نیز سازگار است شاید عدد زیادی نباشد، اما با منطق سیاستورزانی كه تعطیل یك كارخانه دولتی شده را دستمایه بحثهای دامنهدار كرده و آن را به سیاست خارجی نسبت میدهند شاید معنا داشته باشد.
یاد بگیریم كه با اقتصاد رفتار اقتصادی داشته باشیم و برای تضعیف رقیب سیاسی خود ذهنهای جوانان را مخدوش نكنیم.