قانون شخص ثالث
قانون شخص ثالث ماده 1 - کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی و انواع یدک و تریلر متصل به وسایل مزبور و قطارهای راه آهن اعم از اینکه اشخاص حقیقی یا حقوقی باشند مسئول جبران خسارات بدنی و مالی هستند که در اثر حوادث وسایل نقلیه مزبور و یا محمولات آنها به اشخاص ثالث وارد شود و مکلفند مسئولیت خود را از این جهت نزد شرکت سهامی بیمه ایران و یا یکی از موسسات بیمه داخلی که اکثریت سهام آنها متعلق به اتباع ایرانی و صلاحیت آنها به پیشنهاد وزارت دارایی و وزارت اقتصاد مورد تایید دولت باشد، بیمه نمایند
قانون شخص ثالث ماده 1 - کلیه دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی و انواع یدک و تریلر متصل به وسایل مزبور و قطارهای راه آهن اعم از اینکه اشخاص حقیقی یا حقوقی باشند مسئول جبران خسارات بدنی و مالی هستند که در اثر حوادث وسایل نقلیه مزبور و یا محمولات آنها به اشخاص ثالث وارد شود و مکلفند مسئولیت خود را از این جهت نزد شرکت سهامی بیمه ایران و یا یکی از موسسات بیمه داخلی که اکثریت سهام آنها متعلق به اتباع ایرانی و صلاحیت آنها به پیشنهاد وزارت دارایی و وزارت اقتصاد مورد تأیید دولت باشد، بیمه نمایند . تبصره 1 - منظور از حوادث مذکور در این قانون هرگونه تصادف یا سقوط یا آتشسوزی یا انفجار وسایل نقلیه موضوع این ماده و نیز خساراتی است که از محمولات وسایل مزبور به اشخاص ثالث وارد شود . تبصره 2 - کلیه وزارتخانهها، ادارات مستقل، بانکها، بنگاهها و شرکتهایی که حداقل نصف سهام آنها متعلق به دولت است و سازمان برنامه و شرکتهای تابع آن و بطور کلی عموم مؤسسات وابسته به دولت مکلفند عملیات موضوع این قانون را منحصراً نزد شرکت سهامی بیمه ایران انجام دهند . ماده 2 - کلیه اشخاصی که به سبب حوادث وسایل نقلیه موضوع این قانون دچار زیانهای بدنی یا مالی میشوند از لحاظ این قانون ثالث تلقی میشوند به استثناء اشخاص زیر : الف- بیمهگذار، مالک یا راننده وسیله نقلیه مسئول حادثه . ب- کارکنان بیمهگذار مسئول حادثه حین کار و انجام وظیفه . ج- همسر و پدر و مادر اولاد و اولاد اولاد و اجداد تحت تکفل بیمهگذار در صورتی که سرنشین وسیله نقلیهای باشند که راننده یا بیمهگذار مسئول حادثه باشد . تبصره - در صورت تصادف دو وسیله نقلیه، رانندگان وسایل مزبور نیز در برابر یکدیگر شخص ثالث محسوب میشوند اعم از آنکه مالک وسیله نقلیه باشند یا نباشند . ماده 3 - از تاریخ انتقال وسیله نقلیه کلیه تعهدات ناشی از قرارداد بیمه به منتقلالیه وسیله نقلیه منتقل میشود و انتقالگیرنده تا پایان مدت قررداد بیمه، بیمهگذار محسوب خواهد شد و مکلف است ظرف 15 روز از تاریخ انتقال وسیله نقلیه به خود، مراتب را به طریق اطمینانبخشی با ذکر مشخصات کامل خود، به بیمهگر اعلام کند . ماده 4 - موارد ذیل از شمول بیمه موضوع این قانون خارج است : 1- خسارات ناشی از جنگ، سیل، زلزله و .... 2- خسارات وارده به محمولات وسایل نقلیه مورد بیمه . 3- خسارات مستقیم یا غیرمستقیم ناشی از تشعشعات اتمی و رادیو اکتیو . 4- خسارات وارد به متصرفین غیرقانونی وسایل نقلیه یا به رانندگان فاقد گواهینامه رانندگی . 5- خسارات ناشی از محکومیت جزائی و پرداخت جرایم . 6- خسارات ناشی از حوادثی که در خارج از کشور اتفاق میافتد مگر اینکه توافقی بین بیمهگر و بیمهگذار در این موضوع شده باشد . ١٣ ماده 5 - در مورد عمد راننده در ایجاد حادثه یا در صورتی که راننده فاقد گواهینامه رانندگی باشد شرکت بیمه پس از پرداخت خسارت زیاندیده میتواند برای استرداد وجوه پرداخته به شخصی که موجب خسارت شده مراجعه نماید . ماده 6 - بیمهگر ملزم به جبران کلیه خسارات وارده به اشخاص ثالث خواهد بود . حداقل مبلغ بیمه با توجه به نوع و سایر خصوصیات وسایل نقلیه و همچنین تعرفه حقبیمه و شرایط عمومی آن با رعایت نرخها و شرایط بینالمللی توسط شورای عالی بیمه تعیین و به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید . ماده 7 - پس از گذشت سه ماه از تاریخ اجرای این قانون از حرکت وسایل نقلیه موتوری زمینی که فاقد قرارداد بیمه موضوع این قانون میباشد از طرف مأمورین اداره راهنمایی و رانندگی و پلیس راه جلوگیری به عمل میآید . ماده 8 - شرکتهای بیمه طبق مقررات این قانون و آئیننامههای مربوط به مکلف به انعقاد قرارداد بیمه با دارندگان وسایل نقلیه مشمول این قانون خواهند بود . ماده 9 - دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی که از خارج وارد ایران میشوند در صورتی که خارج از کشور مسئولیت خود را نسبت به حوادث ناشی از وسیله نقلیه موضوع این قانون به موجب بیمهنامهای که از طرف شرکت سهامی بیمه ایران معتبر شناخته میشود بیمه نکرده باشند مکلفند هنگام ورود به مرز ایران طبق ماده یک این قانون اقدام به بیمه نمایند . ماده 10 - برای جبران زیانهای بدنی وارد به اشخاص ثالث که به علت بیمه نبودن وسیله نقلیه، بطلان قرارداد بیمه، تعلیق قرارداد بیمه، تعلیق تأمین بیمهگر، فرار کردن و یا شناخته نشدن مسئول حادثه و یا ورشکستگی بیمهگر قابل پرداخت نباشد یا بطور کلی برای جبران خسارتهای خارج از شرایط بیمهنامه (به استثنای موارد مطرح در ماده 4 ( صندوق مستقلی به نام «صندوق تأمین خسارتهای بدنی» تأسیس میشود که به وسیله شرکت سهامی بیمه ایران اداره خواهد شد. سازمان وظایف و صلاحیت صندوق تأمین خسارتهای بدنی به موجب آئیننامهای خواهد بود که به وسیله شرکت سهامی بیمه ایران تهیه و به تصویب هیئت وزیران خواهد رسید . ماده 11 - درآمد صندوق تأمین خسارتهای بدنی از منابعی است که به پیشنهاد دولت به تصویب کمیسیونهای دارائی مجلسین برسد . ماده 12 - مرور زمان دعاوی مربوط به بیمه موضوع این قانون از تاریخ وقوع حادثه دو سال میباشد و هر نوع اقدام ذینفع به منظور مطالبه خسارت اعم از ارسال نامه یا تلگرام یا اظهارنامه تابع مرور زمان خواهد بود .مدت مرور زمان جدید بعد از انقطاع یکسال است . ماده 13 - آییننامه اجرائی این قانون از طرف شرکت سهامی بیمه ایران تهیه و پس از تصویب هیئت وزیران به موقع اجرا گذاشته میشود . ماده 14 - این قانون از اول فروردین ماه 1348 به موقع اجرا گذارده خواهد شد . ١۴ توضیح هر یک از موارد فوق ماده 1 : هر کسی پشت هر وسیله نقلیهای که قرار میگیرد خواه حقیقی باشد، خواه حقوقی و هر اتفاقی که رخ دهد باید خسارتش جبران شود . ماده 2 : اشخاصی که با ماشین تصادف میکنند شخص ثالث هستند اما آنهایی که ثالث نیستند عبارتند از : 1- مالک (فرد نسبت به خودش ثالث نیست) 2- کارکنان بیمهگذار (البته با پرداخت حق بیمه اضافی این بند حذف میشود) 3- فامیل درجه یک مالک. همسر، پدر، اولاد، نوه و افراد تحت تکلف (بشرط اینکه مالک مقصر باشد) ماده 3 : بیمهنامه با فروش اتومبیل منتقل میشود و مالک جدید صاحب بیمهنامه است اما باید موضوع انتقال اتومبیل را به شرکت بیمه اطلاع بدهد . ماده 4 : در بیمه شخص ثالث استثناء هم وجود دارد مثل: جنگ، اعتصاب، شورش و ... بطور مثال اگر بشکهایی از ماشین سقوط کند و به ماشینی خسارت بزند خسارت اتومبیل را داده میشود اما خسارت وارده به خود بشکه را داده نمیشود .خسارت به کسانی که گواهینامه ندارند و یا دزدان ماشین پرداخت نمیشود. فقط خسارت به زیان دیده پرداخت میشود. در مورد خسارتهایی که درخارج از کشور اتفاق میافتد باید طرفین با هم توافق کرده باشند . ماده 5 : این ماده اشاره به اصل قائم مقامی (جانشینی) دارد یعنی زیان دیده خسارتش پرداخت میشود و بیمه خسارت را از طرف مقابل (مقصرحادثه) میگیرد . ماده 6 : خسارتهای مالی و جانی اشخاص ثالث پرداخت میشود. میزان حق بیمه پرداختی را شورای عالی وزیران تائید مینماید هرچه قدرت ماشین بیشتر باشد، حق بیمه ثالث آن هم بیشتر است . ماده 7 : این ماده اعمال نمیشود و اگر شما بیمه شخص ثالث را نداشته باشید پلیس میتواند از تردد اتومبیل شما جلوگیری نماید . ماده 8 : تمامی شرکتهای بیمه باید طبق یک قواعد و شرایط، بیمه شخص ثالث را منعقد نمایند . ماده 9 : مثلاً ماشینی که از پاکستان وارد ایران میشود حتماً باید بیمهنامهای داشته باشد که خسارتهای مالی و جانی وارده به اشخاص ثالث در ایران را تقبل نماید و اگر فاقد این بیمهنامه باشد باید ماشین را بیمه شخص ثالث نماید. در مورد ماشینهایی که از آن کشور وارد ایران میشوند و کارت سبز (که بین بیمهمرکزی ایران با بیمه آن کشور است) دارند، بیمهنامههای آنها قبول شده است . ماده 10 : فرض کنید بیمهنامهای 5 بهمنماه منقضی شده اما فرد 6 بهمن اول صبح تصادف کرده (یعنی زمانی برای انعقاد قرارداد مجدد ندارد (صندوقی تحت عنوان «صندوق تأمین خسارتهای بدنی» که در بیمه مرکزی است تأسیس شده و توسط آن کنترل میشود، چنین خسارتهایی را کمک مینماید و قسمتی از خسارت را پرداخت میکند. منابع این صندوق از چند جا تأمین میشود یک قسمت از جریمههای بیمهنامه است که مستقیماً به حساب صندوق ریخته میشود یا در بیمهنامه شخص ثالث 5 %حق بیمههای مازاد اجباری به حساب صندوق خسارت بدنی ریخته می شود . ماده 11 : به منابع صندوق اشاره دارد . ماده 12 : این ماده به ماده 36 قانون بیمه بر میگردد. مثلاً در اثر یک اتفاق خسارتی رخ میدهد. بیمهگذار طبق قانون 5 روز مهلت دارد تا آن را اعلام نماید، از زمان اعلام تا دو سال که زمان دعاوی است این قضیه مفتوح است. حال اگر بخواهد اعتراضی رخ دهد تا سه سال هم میتواند مسئله مرور زمان دعاوی ادامه داشته باشد . ماده 13 : این ماده در حال حاضر نیست . ماده 14 : مهم نیست . ١۵ آئین نامه اجرایی قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسائل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث ماده 1- در قراردادهای بیمهای که در اجرای ماده یک قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسیله نقلیه موتوری زمینی منعقد میگردد باید مسئولیت مدنی دارنده وسیله نقلیه به ترتیب مذکور در این آئیننامه بیمه شود ماده 2- منظور از وسیله نقلیه موتوری زمینی هر نوع وسیلهای است که با قدرت موتوری زمینی یا ریل حرکت نماید ماده 3- منظور از جبران خسارت بدنی مذکور در ماده یک قانون، تأمین و جبران هزینه معالجه صدمات بدنی و یا جرح حاصل از حوادث رانندگی و همچنین جبران زیانهای نقص عضو، از کارافتادگی دائم و مطلق یا نسبی، یا فوت ناشی از حوادث مشمول بیمه برای اشخاص ثالث است . ماده 4- جبران خسارت مالی عبارت است از تأمین و جبران زیانهای مستقیمی که در اثر حوادث مشمول بیمه به اموال و اشیای تحت مالکیت یا تصرف قانونی اشخاص ثالث وارد میشود . ماده 5- مؤسسات بیمه داخلی که به عملیات بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتــــوری زمینی میپردازند، باید از وزارت اقتصاد پروانه اشتغال به عملیات بیمه موضوع این آییننامه را که با رعایت مندرجات ماده یک قانون در مورد احراز صلاحیت صادر خواهد شد دریافت دارند و ملزم به رعایت موارد زیر خواهند بود : الف – 25 %از کلیه عملیات بیمه موضوع قانون بیمه اجباری شخص ثالث (به استثنای بیمههای اتکائی دریافتی) را در مقابل دریافت 5 %کارمزد به صورت اتکائی اجباری به شرکت سهامی بیمه ایران واگذار نمایند . ب – ترازنامه جداگانهای برای این رشته بیمه طبق نمونهای که شرکت سهامی بیمه ایران تهیه و در اختیار آنها قرار خواهد داد تنظیم نمایند و اندوختههایی به شرح زیر نگهداری کنند : 1- اندوخته حق بیمه به میزان 40 %حق بیمه هر سال . 2- اندوخته خسارت معوقه به میزان حداکثر خسارتهای اعلام شده و تصفیه نشده تا پایان اسفند ماه هر سال . تبصره - مؤسسات بیمه مجاز به انجام بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی میتوانند حداکثر هفت و نیم درصد حق بیمههای وصولی خود از این رشته را به عنوان کارمزد پرداخت کنند . ماده 6- در صورت تصادف وسایل نقلیه موتوری زمینی اشخاص مذکور در بندهای الف و ب و ج ماده 2 قانون بیمه اجباری نسبت به بیمهگر طرف مقابل شخص ثالث محسوب میشوند . رانندهای که حادثه منحصراً در نتیجه تقصیر او ایجاد شده است ثالث تلقی نمیگردد ولی در صورت تصادف دو یا چند وسیله نقلیه رانندگان آنها در برای یکدیگر ثالث تلقی میگردند و خسارت وارد به آنها با توجه به درجه مسئولیت و تقصیری که مرتکب شدهاند احتساب میشود . ماده 7- جبران خسارتهای بدنی یا مالی که در اثر محمولات وسایل نقلیه به اشخاص ثالث وارد شود طبق این آییننامه بر عهده بیمهگر خواهد بود لکن در هر حال خسارتهای ناشی از عملیات حین بارگیری و باراندازی و خسارتهایی که به خود محمولات وسایل نقلیه وارد شود از تعهدات بیمهگر خارج است . ١۶ ماده 8- درصورتیکه راننده وسیله نقلیه مورد بیمه هنگام وقوع حادثه فاقد گواهینامه رانندگی باشد یا گواهی رانندگی او باطل شده یا مطابق مقررات راهنمائی و رانندگی متناسب با نوع وسیله نقلیه نباشد و موجب خسارت اشخاص ثالث گردد بیمهگر حق دارد پس از پرداخت خسارت وارد به اشخاص ثالث به مسئول حادثه مراجعه و خسارتهای پرداخت شده را مسترد دارد . ماده 9- هر نوع خدعه و تبانی اشخاص ثالث یا ارائه مدارک مجعول که مؤثر در موضوع باشد در صورت اثبات موجب محرومیت از دریافت خسارت میگردد . ماده 10- حداقل مبلغ بیمه که برای جبران خسارتهای بدنی هر نفر در هر حادثه 000ر000ر80 ریال و در مورد خسارتهای مالی در هر حادثه 000ر000ر2 ریال است. تعهد شرکتهای بیمه در مورد تعداد زیاندیدگان خارج از وسیله نقلیه بیمهشده نامحدود و در موردسرنشینان آن محدود به ظرفیت مجاز وسیله نقلیه خواهد بود . ماده 11- تعرفه حق بیمه وسایل نقلیه موتوری زمینی به شرح زیر است : تعرفه شماره «1 «مربوط به اتومبیلهای سواری شخصی :این تعرفه شامل اتومبیلهایی است که مورد استفاده آنها فقط سواری شخصی است. حق بیمه این وسایل بر حسب قدرت موتور و طبق جدول زیر محاسبه میشود : قدرت موتور بر حسبSAE حق بیمه سالانه تا 34 اسب بخار 73500ریال از 34 اسب تا 50 اسب 91700ریال از 50 اسب تا 70 اسب 113100ریال از 70 اسب تا 100 اسب 128000ریال از 100 اسب به بالا 139800ریال تعرفه شماره(2) اتومبیل های سواری کرایه و تاکسی :حق بیمه این قبیل وسایل نقلیه طبق تعرفه شماره یک مربوط به اتومبیلهای سواری شخصی با توجه به قدرت موتور محاسبه میگردد و در مورد اتومبیلهای سواری کرایه 30 درصد و در مورد تاکسی 20 درصد اضافه نرخ دریافت خواهد شد . تعرفه شماره(3 (انواع اتوکار- استیشن و اتوبوس :این تعرفه شامل وسایل نقلیهای است که ظرفیت مسافرگیری آنها بیش از پنج نفر بوده و برای حملونقل عمومی مسافر بهکار میرود . مشخصات خودرو حق بیمه سالانه استیشن مسافری تا 9 نفر(مسافر و راننده( 390000ریال مینیبوس تا 21 نفر 543400ریال اتوبوس تا 32 نفر 1065400ریال اتوبوس از 41 نفر به بالا 1305200ریال ١٧ تبصره -به وسائل نقلیه موضوع این تعرفه در صورتی که جهت حمل و نقل کارکنان و کارگران بیمهگذار به کار رود 40 درصد ور در صورتی که برای حمل و نقل محصلین و دانشجویان اختصاص داده شده باشد، 20 درصد و چنانچه فقط در داخل شهرها رفتوآمد نمایند (وسایل نقلیه عمومی شهری) 15 درصد در حق بیمه سالانه تخفیف داده خواهد شد . تعرفه شماره (4 (انواع وسایل نقلیه بارکش سه یا 4 چرخ و یا بیشتر :حق بیمه سالانه وسایل نقلیه موتوری که برای حمل بار بهکار میرود بر حسب ظرفیت بارگیری مجاز به شرح زیر است : ظرفیت بارگیری حق بیمه سالانه تا یک تن 141100ریال از یک تن تا سه تن 200200ریال از سه تن تا پنج تن 269100ریال از پنج تن تا ده تن 317900ریال از ده تن تا بیست تن 390700ریال از بیست تن به بالا 442000ریال درصورتیکه وسایل نقلیه باربری برای حمل مواد سریعالشتعال و منفجره و آتشزا به کار رود، 50 درصد اضافه نرخ و چنانچه برای حمل مواد سوختنی مایع و گازی شکل استعمال گردد 25 درصد اضافه نرخ دریافت میشود . تعرفه شماره(5 (انواع موتورسیکلت و دوچرخه و سهچرخه موتوری :حق بیمه سالانه انواع موتورسیکلت و دوچرخه موتوری به شرح زیر است : مشخصات خودرو حق بیمه سالانه موتورگازی 19500ریال موتور دندهای حداکثر2 سیلندر 27300ریال موتور دندهای 3 سیلندر به بالا 32500ریال موتوردندهای دارای 3 چرخ یا سایدکار 37700ریال تعرفه شماره (6) آمبولانس، اتومبیلهای مخصوص حمل خون، وسایل رادیولوژی و اتومبیلهای آتش نشانی و اتوموبیلهای ویژه حمل زباله و خیابان پاککنها :حق بیمه این قبیل وسایل با توجه به نوع و ظرفیت آنها به میزان 50 درصد حق بیمه اتومبیلهای مشابه در تعرفه مربوط میباشد . تعرفه شماره (7 (انواع وسایل نقلیه کشاورزی و راهسازی و ساختمانی :تعرفه حق بیمه این قبیل وسایل با توجه به قدرت و ظرفیت آنها معادل 50 درصد حق بیمه اتومبیلهای مشابه در تعرفه مربوط میباشد . تبصره1- در صورت اتصال یدک به وسایل نقلیه موتوری زمینی 15 درصد اضافه نرخ بابت اتصال هر یدک دریافت میشود . تبصره2- در صورتی که وسایل نقلیه مشمول بیمه برای تعلیمات رانندگی به کار رود 15 درصد اضافه نرخ منظور خواهد شد . تبصره3- در مورد اتوموبیلهایی که برای مسابقات رانندگی و تندروی و شرطبندی به کار رود 50 درصد اضافه نرخ و در مورد موتورسیکلت و دوچرخههای موتوری که در مسابقات به کار رود30 درصد اضافه نرخ مطالبه خواهد شد . تبصره4- کلیه نرخهای این ماده برای مدت یک سال حساب شده است و جنبه آزمایشی خواهد داشت. پس از خاتمه یک سال از اجرای قانون در نرخها به ترتیب در ماده 6 قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل اشخاص ثالث تجدید نظر بهعمل خواهد آمد . ١٨ ماده 12- در صورتی که در مدت اعتبار بیمهنامه خسارتی اعلام نشود و موجب پرداخت خسارتی از طرف بیمهگر نگردد هنگام تجدید بیمهنامه به بیمهگذاران به شرح ذیل تخفیف داده میشود : برای یک سال 5% حق بیمه سالانه برای دو سال 10% حق بیمه سالانه برای سه سال 15% حق بیمه سالانه ماده 13- حق بیمه آن دسته از بیمهگذاران شخص ثالث که در مدت اعتبار بیمهنامه یک ساله بیش از یک بار موجب خسارت شوند، هنگام تجدید بیمهنامه با توجه به تعرفه مورد عمل به شرح زیر افزایش مییابد . تعداد خسارت افزایش حق بیمه سالانه دوبار خسارت 20% سهبار خسارت 40% چهاربار خسارت 60% بیش از چهار بار خسارت 100% ماده 14- درصورتیکه قراردادهای بیمه مربوط به قانون بیمه اجباری برای مدتهای کمتر از یکسال منعقد شود (بیمه کوتاه مدت) نرخ حق بیمه به شرح زیر خواهد بود : تا پنج روز %5حق بیمه سالانه از شش روز تا 15 روز %10حق بیمه سالانه از 16 روز تا 30 روز %20حق بیمه سالانه از یک ماه تا دو ماه %30حق بیمه سالانه از دو ماه تا سه ماه %40حق بیمه سالانه از سه ماه تا چهار ماه %50حق بیمه سالانه از چهار ماه تا پنج ماه %60حق بیمه سالانه از پنج ماه تا شش ماه %70حق بیمه سالانه از شش ماه تا نه ماه %85حق بیمه سالانه از نه ماه به بالا %100حق بیمه سالانه ماده 15- کسانی که در اثر حوادث وسایل نقلیه موتوری به دیگران زیان بدنی وارد آورند موظفند کمکهای اولیه لازم را برای نجات مصدومین بهعمل آورند و هزینههایی که از این بابت متحمل میشوند تا میزان 20 %کل خسارت از طرف بیمهگران جبران خواهد شد . ١٩ ماده 16- سند حاکی از انعقاد قرارداد بیمه هنگام رانندگی باید همراه راننده باشد و در صورت تقاضای مأمورین راهنمایی و رانندگی و پلیس راه ارائه گردد در غیر اینصورت از حرکت وسیله نقلیه جلوگیری خواهد شد . ماده 17- مأمورین و کارشناسان فنی ادارات راهنمایی و رانندگی و همچنین پلیس راه موظف به تهیه صورت مجلس و گزارش فنی در مورد حوادث نقلیه میباشند و مکلفند که گزارشهای خود را در نسخههای کافی تنظیم و یک نسخه از آن را به تقاضای ذینفع یا بیمهگر یا به متقاضی تسلیم نمایند . ماده 18- شرکت سهامی بیمه ایران موظف است از طریق الحاق به قراردادهای بین المللی یا از طریق انعقاد قراردادهای لازم با شرکتهای بیمه خارجی و اعطاء نمایندگی ترتیب لازم برای بیمه اتومبیلهایی که از خارج وارد ایران میشوند بدهد. شرکت سهامی بیمه ایران اسامی شرکتها و موسسات بیمه مورد قبول خود را در هر کشور تهیه و اعلام خواهد داشت . ماده 19- بیمهنامه مربوط به بیمه اجباری شخص ثالث براساس قانون بیمه اجباری مسئولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث مصوب 29 دیماه 1347 و قانون بیمه مصوب اردیبهشت 1316 و مقررات این آئیننامه از طرف شرکت سهامی بیمه ایران تنظیم میشود و کلیه شرکتهای بیمه مکلفند منحصراً طبق نمونه تنظیم شده از طرف شرکت سهامی بیمه ایران قراردادهای بیمه شخص ثالث را صادر نمایند . توضیح هر یک از موارد فوق ماده 1 : تمام وسائل نقلیه باید خودشان را در قبال اشخاص ثالث بیمه مسئولیت نمایند . ماده 2 : وسیله نقلیه را تعریف کرده است . ماده 3 : خسارت بدنی تعریف شده که : 1 -فوت 2 -نقص عضو 3 -هزینه پزشکی است . ماده 4 : خسارتهای مالی که در اثر تصادف رخ میدهد تعریف شده است . ماده 5 : هر شرکت بیمهای که بیمه شخص ثالث صادر مینماید حتماً باید از وزارت اقتصاد مجوز برای صدور چنین بیمهنامهای داشته باشد .بیمه شخص ثالث اجباری و اتکایی داریم . در بیمهنامه شخص ثالث { پرداخت خسارتهای مالی تا سقف 000ر000ر10 ریال } پرداخت هزینههای پزشکی یا دیه تا سقف 000ر000ر350 ریال اینها تعهدات بیمهگر است که به دو قسمت تقسیم میشود یکی ثالث اجباری است : مثلاً در این بیمهنامه خسارتهای مالی 000ر000ر2 ریال هزینه خسارتهای پزشکی 000ر000ر80 ریال و دیگری مازاد میباشد بعنوان مثال در این بیمهنامه : خسارتهای مالی 000ر000ر8 ریال هزینههای پزشکی 000ر000ر270ریال یعنی 000ر000ر10 ریال اول به یک 000ر000ر2 ریال و یک 000ر000ر8 ریال میشکند و هزینههای پزشکی که 000ر000ر350 ریال بود به یک 80 میلیون و 270 میلیون ریال . در بیمهنامه شخص ثالث اجباری 25 %حق بیمه، به بیمه مرکزی پرداخت میشود و موقع پرداخت خسارت بیمه مرکزی به اندازه 25 %در پرداخت خسارت مشارکت میکند و برای هر رشته بیمهای سالیانه یکبار کارمزد پرداخــت مینماید به میزان 5%. توجه: ماههای حرام : ذیحجه، ذیقعده، محرم و رجب است . شرکت بیمه باید یک ترازنامه ایجاد کند برای این رشته و اندوختهای به میزان 40 %را تحت عنوان اندوخته خسارت معوق ذخیره نماید و این اندوخته را برای سالهای آینده نگهداری نماید .در هر رشته بیمهای میزان کارمزدها مشخص ٢٠ است و نمایندگی برای صادر کردن بیمهنامه باید از شرکت بیمه کارمزد بگیرد . ماده 6 : راننده مقصر نسبت به خودش ثالث نیست و چند ماشین که با هم تصادف میکنند نسبت به یکدیگر ثالث محسوب میشوند . ماده 7 : مثلاً اگر چمدان شما به چیزی خسارت بزند خسارت آن پرداخت میشود اما خسارت به خود چمدان نه . ماده 8 : توضیح داده شده است . ماده 9 : در صورت اثبات تقلب یا تبانی بیمهگذار خسارت وی پرداخت نمیشود . ماده 10 : پرداخت دیه به کلیه افراد خارج از وسیله نقلیه نامحدود، اما افراد داخل وسیله نقلیه بر اساس ظرفیت مجاز است. فرض کنید که اتوبوسی که 28 نفر ظرفیت دارد 32 نفر مسافر سوار کند، حال اگر این اتوبوس تصادف کند و هر 32 نفر بمیرند و راننده مقصر حادثه باشد شرکت بیمه بر اساس ظرفیت مجاز تصمیم میگیرد و دیه 28 نفر بین 32 نفر سرشکن میگردد و الباقی پول دیه را از مقصر حادثه دریافت میکنند : )مبلغ دیه 28 نفر /تعداد نفرات داخل وسیله) = پرداختی به هر نفر ماده 11 : در خصوص تعرفه حق بیمه وسایل نقلیه موتوری است . ماده 12 : تخفیفات بیمهنامه است . ماده 13 : در مورد جرائم بیمهنامه است. اگر کسی بیمهنامه نداشته باشد 10 %مبلغ بیمه جریمه میشود و تا یکماه هر روز به مدت 70 ریال . ماده 14 : اگر بیمهنامه کمتر از 1 سال باشد بر اساس تعرفه کوتاه مدت حساب میگردد . ماده 15 : هزینههای نجات در کلیه رشتههای بیمهای تعریف شده. در این رشته هم تا 20 %کل خسارت این هزینه جبران میگردد . ماده 16 : اگر بیمهنامه شخص ثالث همراه شخص نباشد از تردد وسیله نقلیه جلوگیری بعمل میآید . ماده 17 : در یک تصادف باید کروکی یا گزارش خسارت حتماً تهیه شود . ماده 18 : در مورد کارت سبز است که قبلاً گفته شده . ماده 19 : ذکر تعاریف است
