زمانه و زمینههای زاد و رشد دکتر علی رحیمیان
علی رحیمیان کیست؟
علی رحیمیان در سال ۱۳۰۰ شمسی در محله قدیمی شاهپور تهران متولد شد، پدرش حاج محمد از بازاریان مشهور بود و مادرش نیز فرزند یکی از بازرگانان که با روسها تجارت و دادوستد گسترده داشت. او دوره ابتدایی را در سال ۱۳۰۷ و در دبستان ایمان به پایان رساند و در تابستان همان سال در دبیرستان دارالفنون بزرگترین و بهترین مدرسه آن دوران ثبت نام کرد. او دوران دبیرستان را در این مدرسه و دبیرستان اسلام پشت سر گذاشت و بعد با شرکت در کنکور سراسری در رشته دامپزشکی دانشگاه تهران قبول و فارغالتحصیل این رشته شد.
با پایان تحصیلات عالیه علی رحیمیان که حالا دکتر شده بود به خدمت سربازی رفت که آن زمان برای پزشکان، دامپزشکان و دندانسازان یک سال بود و پس از آن برای کار در وزارت کشاورزی اقدام کرد ولی کاری از پیش نبرد تا اینکه به شهرداری تهران رفت و ساماندهی کشتارگاه تهران را برعهده گرفت. خود در کتاب خاطراتش نوشته: «میبایست استخدام وزارت کشاورزی میشدم، زیرا وزارت کشاورزی هزینه تحصیل چند سال دانشجویان را میداد که در مقابل بتواند آنها را به استخدام خود درآورد، ولی وزارت کشاورزی بودجه کافی برای این کار نداشت... بعد از دو یا سه ماه دل به دریا زدم و یک جلد پایاننامه خود را در دست گرفتم و از رییس دفتر شهردار وقت ملاقات شهردار را درخواست کردم. خدمت آقای شهردار رفتم، پایان نامه را نشان دادم و گفتم در ایران تمام کشتارگاهها زیر نظر وزارت کشاورزی است ولی کشتارگاه تهران از سوی شهرداری اداره میشود و من که تخصص دارم مایلم خدمتی به شهرداری و کشتارگاه کنم.» با این صحبتها بود که دکتر رحیمیان به کشتارگاه تهران رفت و این مجموعه را که شرایطی بسیار بد داشت به خوبی و موفقیت ساماندهی کرد.
پس از این کار بزرگ در کشتارگاه، رحیمیان وارد صنعت دام و طیور شد و فعالیتهای گستردهای را در این حوزه انجام داد و شرکتهای متعددی را در این حوزه با کمک دوستان و شرکای دیگر راهاندازی کرد که از آن جمله میتوان به شرکت اصیل، شرکت مرغداران ایران، شرکت سهامی خوراک دام پارس، اشراق، لابراتوار ساینس جیارسی اشاره کرد.
به گزارش ساعت ۲۴، همچنین او نخستین دکتر دامپزشکی بود که خارج از کار دامپزشکی سمت مدیرکلی را دریافت کرد و پست ریاست اداره بهداشت و کنترل مواد غذایی را برعهده گرفت. علاوه بر کارهای گسترده در صنعت دام و طیور او وارد صنایع غذایی و صنعت تولید روغن نباتی هم شد و توانست مجموعههای بزرگی همچون روغن نباتی قو، پارس و جهان را به همراه دیگر شرکا تاسیس کند، مجموعههای صنعتی که هزاران کارگر داشتند و راهاندازی هر کدام تحولی مهم در صنایع غذایی کشور محسوب میشد.

فعالیتهای صنعتی، پژوهشی و علمی دکتر علی رحیمیان در طول بیش از ۶۰ سال در حوزه پرورش دام، طیور و آبزیان و خوراک دام باعث شده از او به عنوان یکی از بنیانگذاران نوین این صنعت در کشور یاد شود، کسی که در طول این سالها در راهاندازی بیش از دهها شرکت به صورت مستقیم و غیرمستقیم نقش داشته است. این کارآفرین بزرگ کشور در کنار فعالیتهای صنعتی، گامهای مهمی نیز در حوزه امور خیریه برداشته است که از آن جمله میتوان به ساخت دبیرستان خیریه در الوند قزوین اشاره کرد که از سال ۱۳۸۲ به عنوان تنها بیمارستان فوقتخصصی پذیرای سالیانه بیش از صد هزار بیمار میباشد.
دکتر و مرحومه همسرش را میتوان یکی از افراد موثر در شکلگیری آسایشگاه سالمندان کهریزک نام برد و همیشه کمک به آن مجموعه را در سرلوحه خود قرار دادهاند. همچنین ایشان در تاسیس و شکلگیری مدرسه علوی (رفاه) با مرحوم برادر حاج عباس رحیمیان اصفهانی همکاری نزدیک داشتند و در قبل از انقلاب از اعضای هیات امنای این مدرسه به شمار میرفتند.