وضعیت بحرانی گروگان های ایرانی در سومالی
ظلمات امید!
اظهارات فراوانی در خصوص چگونگی انتقال صیادان به کشور مطرح میشود. عده ای می گویند که آن ها به دنبال تبادل اسرا با همدستان زندانی خود در ایران هستند و برخی دیگر بر این باورند که دزدان دریایی از سر فقر و ناچاری، دست به این نوع اقدامات می زنند و غیر ازپول، هیچ گوهر دیگری نمی تواند آن ها را راضی به آزادی زندانیان کند. با وجود گذشت دو سال و اعلام فعالیت های مختلف توسط نهادهای بینالمللی و قضایی و همچنین مذاکرات دیپلماتیک تا این لحظه، اقدامات صورت گرفته نتوانسته روزنه امید را در میان خانواده های این افراد ایجاد کند.
سومالی دولت ندارد، نمیتوانیم کاری کنیم!
برای اطلاع از وضعیت رسیدگی به وضعیت این هموطنان، به سراغ نمایندگان بسیاری رفتیم، هرکدام بهانههای فراوانی را برای فرار از پاسخگویی، به کار گرفتند و عدهای نیز با شنیدن موضوع اعلام کردند که وقت ندارند! اما علیم یارمحمدی، نماینده مردم زاهدان در مجلس شورای اسلامی درگفتوگو با «قانون»با بیان اینکه نمایندگان سیستان و بلوچستان تمام تلاش خود را انجام می دهند تا دردی که صیادان مظلوم ما این روزها می کشند را به گوش ملت و مسئولان برسانند، افزود: این روزها شاهدیم که صیادان ما دیگر انگیزهای برای کار و سفر به دریا ندارند، خطرات احتمالی آن ها را بیش از گذشته نگران کرده است. این نماینده مجلس با بیان اینکه خانهملت اقدامات و هماهنگی های لازم را برای ورود وزارت خارجه به این ماجرا انجام داده، افزود: متاسفانه چون دولت مستقری در سومالی روی کار نیست، نمی توان به روال صحیح دیپلماتیک کارها را پیش برد و همین موضوع شرایط را مشکلتر کرده و باعث شده زمان حل این فاجعه طول بکشد.
عذربدتر از گناه
اما بررسی اقدامات سایر کشور ها در مقابله با دزدان دریایی سومالی نشان می دهد که نبود حاکمیت مستقر، نتوانسته مانعی برای سایر کشورها در حل این موضوع باشد. راه حل این موضوع بر اساس تجربه سایر کشورها به دو شکل تقسیم می شود. یکی حمله نظامی توسط نیروهای دریایی به دزدان سومالی و دیگری ورود واسطه های بین المللی است. ورود این افراد موجب تسهیل طرفین در رسیدن به توافق نهایی میشود.امابهنظر میرسد اقدامات صورت گرفته توسط مسئولان کشورمان لازم و کافی نبوده، چرا که موفقیتی تا کنون در برنداشته است.
طرح پرداخت بدهی صیادان!
در ادامه به سراغ استاندار سیستان بلوچستان به عنوان نماینده دولت در این استان رفتیم. علی اوسط هاشمی در گفت و گو با «قانون» از اجرای طرح هایی جهت پرداخت خسارت و تسهیل پرداخت بدهی بانکی برای این افراد سخن به میان آورد.استاندار استان سیستان و بلوچستان در خصوص آخرین اقدامات صورت گرفته پیرامون آزاد سازی صیادان ربوده شده توسط دزدان دریایی سومالی گفت: با توجه به پیگیری هایی که از سوی آقای نوبخت و وزیر کشور صورت گرفته در جلسات هیات دولت بنا شد که دولت با اختصاص اعتبار مشخص، خسارتی که به صاحبان لنج ها وارد شده را به خانواده آنان بپردازد و همچنین بدهکاری این افراد به بانک ها را در حد توان تسهیل کند. وی با اشاره به فعالیت های صورت گرفته توسط وزرات امور خارجه در خصوص فعالسازی نهادهای حقوقی اظهار داشت: وزارت امور خارجه سعی کرد از کشورهایی که رابطه خوبی با سومالی دارند بهره ببرد و با ایجاد ظرفیت معنوی و استعداد های مردمی موجود در خارج از کشور جهت پیشبرد اهداف خود استفاده کند.
پول، مرهم زخم نیست
اما به نظر نه تنها خانوادههای این عزیزان، بلکه همه مردم ایران به خوبی میدانند که پول و مادیات، جایگزین این درد نمیشود و از طریق تخفیف تسهیلات و پرداخت خسارت، مردان این خانواده ها به آغوش آنها بازنخواهند گشت.
روزگار اسفناک
از آنجایی که برخی کارشناسان معتقدند این موضوع، بحرانیامنیتی است، به سراغ «فلاحت پیشه» عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی رفتیم. این نماینده مجلس با بیان اینکه ما ، بعد از انقلاب بارها دیدهایم تروریست ها در مناطق مختلف اقدام به راهزنی، سرقت مسلحانه و آدم ربایی می کنند اظهار داشت: جمهوری اسلامی با چنین رفتارهایی بیگانه و نا آشنا نیست. وی با بیان اینکه در چنین شرایطی جمهوری اسلامی باید همه ابزارهای خود را برای نجات صیادان خود بسیج کند، افزود: وضعیتی که صیادان در این روزها سپری می کنند بسیار اسفناک و ناراحت کننده است. فلاحت پیشه بر این باور است که برای نجات جان این افراد می توان بر سر مسائل مختلف مذاکره کرد و ساز و کارهای مختلف را به اجرا گذاشت گفت: نبود حاکمیت مستقر در سومالی دلیل مناسبی برای کوتاهی در این موضوع نیست. نیروی دریایی جمهوری اسلامی یک یگان قدرتمند بومی در سطح منطقه است و در صورت نیاز برای حفظ جان این افراد باید وارد عملیات شود.
بلوچ بودن، مانع رسیدگی نیست
فلاحتپیشه با بیان اینکه جمهوری اسلامی ایران تشکیل شده از اقلیت های قومی مختلف است و بارها نیروهای انتظامی ما در منطقه سیستان و بلوچستان وارد عمل شدهاند، گفت: برخی صحبت ها مبنی بر اینکه چون این افراد بلوچ هستند مو رد حمایت حاکمیت ایران نیستند را نمی پذیرم و مطرح کردن این موضوع را اقدامی تفرقه آمیز می دانم.
درد چشمان منتظر
با وجود اینکه بیش از دو سال از این ماجرای تلخ می گذرد اما به نظر میرسد عزمی برای اقدام جدی که منجر به نتیجه خوشایند و آزادی این صیادان باشد، وجود ندارد، با این حال خانواده صیادان چشم به راه عزیزان خود هستند و باید دید از این افراد چه تعدادی به سلامت به میهن خود باز می گردند. آیا مسیرهایی که به این هدف منتهی میشود را مسئولان جمهوری اسلامی طی میکنند یا به پرداخت خسارت، رایزنیهای دیپلماتیک و ژستهای سیاسی بسنده خواهند کرد.
قانون