دفاع: پرویز قلیچخانی
سردار تکرارنشدنی
ساعت 24-اگر از هواداران قدیمی فوتبال درباره بهترین بازیکن تاریخ فوتبال ایران سوال شود، پاسخ همگی یک نام است؛ پرویز قلیچخانی. اعجوبهای که توانایی بازی در هر 10 پست درون زمین را داشت. تنها بازیکنی که در آسیا سه بار قهرمان جام ملتها شده است و زننده گل پیروزیبخش ایران در اولین قهرمانیاش در قاره است.
پرویز قلیچخانی یک هافبک مقتدر و همهکاره بود، با این حال چندین سال هم در تیمهای مختلف در پست دفاع وسط بازی کرد. انتخاب «قلیچ» برای پست دفاع وسط تیم منتخب قرن، برای نشاندادن چندپستیبودن اوست.
پرویز قلیچخانی در 17سالگی به تیم کیان پیوست و آنقدر بااستعداد بود که در 19سالگی به تیم ملی دعوت شد. قلیچخانی 14 سال پرافتخار را در تیم ملی تجربه کرد. زمانی که شش نفر از اعضای تیم ملی از شرکت در بازیهای المپیک 1964 توکیو سر باز زدند، پرویز قلیچخانی با تیم به توکیو رفت و با وجود اینکه تنها 21 سال داشت، بازی در المپیک را تجربه کرد. در 23سالگی در بازیهای آسیایی 1966 فرصت بازی پیدا کرد، در ادامه در جام ملتهای آسیای 1968 کاری کرد کارستان. پرویز در آن زمان یک ستون برای تیم ملی ایران بود. بازی پایانی مسابقات، بین ایران و اسرائیل در ورزشگاه امجدیه برگزار شد. اسرائیل در نیمه اول گل زد. ایران در نیمه دوم، با گل همایون بهزادی کار را به تساوی کشاند. گل دوم ایران با شوت فراموشنشدنی قلیچخانی، از میانه زمین رقم خورد. ایران برای اولین بار قهرمان آسیا شد و مردم ساعتها این قهرمانی را جشن گرفتند. سال 1972 سال پرافتخار دیگری برای قلیچخانی و فوتبال ایران بود. او از عوامل صعود ایران به المپیک 1972 مونیخ بود. ایران پس از صعود به المپیک، برای دومین بار قهرمانی جام ملتها را جشن گرفت. چند ماه بعد هم نوبت به حضور در دومین المپیک رسید. در تمام این موفقیتها هم پرویز قلیچخانی مهره تأثیرگذاری به شمار میرفت. این تیمِ موفق اما با بدبیاری فرصت اولین حضور در جام جهانی را در مقدماتی 1974 از دست داد. قهرمانی بازیهای آسیایی موفقیت بعدی «سردار» فوتبال ایران بود. این ستاره همهکاره دو سال بعد دو رکورد خارقالعاده از خود به جا گذاشت. او در سومین قهرمانی جام ملتهای آسیا کاپیتان ایران بود و یک رکورد تحسینبرانگیز در فوتبال قاره ثبت کرد؛ سه بار قهرمانی در جام ملتهای آسیا. رکوردی که هنوز هم کسی به آن نرسیده است. دومین رکورد کاپیتان قلیچ، حضور در سومین المپیک بود. ایران در المپیک 1976 مونترال موفق شد از گروه خود صعود کند. قلیچخانی در یکچهارم نهایی در شکست 2-یک ایران مقابل شوروی، زننده تکگل ایران بود تا در سومین حضورش در المپیک، گلزنی در این رقابتها را هم تجربه کند. قلیچ یک سال بعد در 32سالگی، شصتوچهارمین بازی ملی خود را تجربه کرد. قلیچخانی در سال 1978 تصمیم گرفت بنا بر دلایلی به آمریکا مهاجرت کند و به این ترتیب فرصت حضور در جام جهانی 1978 را از دست داد. در کارنامه ملی این ستاره تنها حضور در جام جهانی خالی ماند.
قلیچخانی در اکثر تیمهای بزرگ دوران خودش بازی کرد. در جوانی پس از پنج سال بازی در کیان به تاج پیوست. پرویز با تاج قهرمان ایران شد و عضو این تیم در قهرمانی آسیا هم بود اما به دلیل آسیبدیدگی فرصت بازی پیدا نکرد. پاس مقصد بعدی قلیچ بود. سپس بازی در عقاب و دارایی را تجربه کرد. پرسپولیس آخرین تیم قلیچخانی در ایران بود و در نهایت راهی تیم سنخوزه آمریکا شد. آنهایی که بازی قلیچخانی را از نزدیک دیدند در بهترینبودن او تردید ندارند.
پرویز قلیچخانی در 17سالگی به تیم کیان پیوست و آنقدر بااستعداد بود که در 19سالگی به تیم ملی دعوت شد. قلیچخانی 14 سال پرافتخار را در تیم ملی تجربه کرد. زمانی که شش نفر از اعضای تیم ملی از شرکت در بازیهای المپیک 1964 توکیو سر باز زدند، پرویز قلیچخانی با تیم به توکیو رفت و با وجود اینکه تنها 21 سال داشت، بازی در المپیک را تجربه کرد. در 23سالگی در بازیهای آسیایی 1966 فرصت بازی پیدا کرد، در ادامه در جام ملتهای آسیای 1968 کاری کرد کارستان. پرویز در آن زمان یک ستون برای تیم ملی ایران بود. بازی پایانی مسابقات، بین ایران و اسرائیل در ورزشگاه امجدیه برگزار شد. اسرائیل در نیمه اول گل زد. ایران در نیمه دوم، با گل همایون بهزادی کار را به تساوی کشاند. گل دوم ایران با شوت فراموشنشدنی قلیچخانی، از میانه زمین رقم خورد. ایران برای اولین بار قهرمان آسیا شد و مردم ساعتها این قهرمانی را جشن گرفتند. سال 1972 سال پرافتخار دیگری برای قلیچخانی و فوتبال ایران بود. او از عوامل صعود ایران به المپیک 1972 مونیخ بود. ایران پس از صعود به المپیک، برای دومین بار قهرمانی جام ملتها را جشن گرفت. چند ماه بعد هم نوبت به حضور در دومین المپیک رسید. در تمام این موفقیتها هم پرویز قلیچخانی مهره تأثیرگذاری به شمار میرفت. این تیمِ موفق اما با بدبیاری فرصت اولین حضور در جام جهانی را در مقدماتی 1974 از دست داد. قهرمانی بازیهای آسیایی موفقیت بعدی «سردار» فوتبال ایران بود. این ستاره همهکاره دو سال بعد دو رکورد خارقالعاده از خود به جا گذاشت. او در سومین قهرمانی جام ملتهای آسیا کاپیتان ایران بود و یک رکورد تحسینبرانگیز در فوتبال قاره ثبت کرد؛ سه بار قهرمانی در جام ملتهای آسیا. رکوردی که هنوز هم کسی به آن نرسیده است. دومین رکورد کاپیتان قلیچ، حضور در سومین المپیک بود. ایران در المپیک 1976 مونترال موفق شد از گروه خود صعود کند. قلیچخانی در یکچهارم نهایی در شکست 2-یک ایران مقابل شوروی، زننده تکگل ایران بود تا در سومین حضورش در المپیک، گلزنی در این رقابتها را هم تجربه کند. قلیچ یک سال بعد در 32سالگی، شصتوچهارمین بازی ملی خود را تجربه کرد. قلیچخانی در سال 1978 تصمیم گرفت بنا بر دلایلی به آمریکا مهاجرت کند و به این ترتیب فرصت حضور در جام جهانی 1978 را از دست داد. در کارنامه ملی این ستاره تنها حضور در جام جهانی خالی ماند.
قلیچخانی در اکثر تیمهای بزرگ دوران خودش بازی کرد. در جوانی پس از پنج سال بازی در کیان به تاج پیوست. پرویز با تاج قهرمان ایران شد و عضو این تیم در قهرمانی آسیا هم بود اما به دلیل آسیبدیدگی فرصت بازی پیدا نکرد. پاس مقصد بعدی قلیچ بود. سپس بازی در عقاب و دارایی را تجربه کرد. پرسپولیس آخرین تیم قلیچخانی در ایران بود و در نهایت راهی تیم سنخوزه آمریکا شد. آنهایی که بازی قلیچخانی را از نزدیک دیدند در بهترینبودن او تردید ندارند.
