زندگی پس از ۱۱ فروردین هم ادامه دارد
محمدصادق جنانصفت
فردا، سهشنبه ۱۱ فروردين ۱۳۹۴ شمسي هجري است. براي ايرانيان ساكن سرزمين مادري و همچنين ايرانيان پراكنده شده در كره خاكي، روز ۱۱ فروردين يك روز تاريخي خواهد بود. بر اساس اخبار پرشماري كه در ۱۰ روز سپري شده اوج گرفت، قرار است، فردا سهشنبه ۱۱ فروردين، ايران و گروه كشورهاي ۱+۵ در باره پرونده هستهاي به يك توافق برسند. الان كه نوشته حاضر تهيه ميشود و ساعت حدود ۱۲ ظهر دوشنبه ۱۰ فروردين ۱۳۹۴ است، براي ايرانيان علاقمند به اين آب و خاك و همه كساني كه سرنوشت كسب و كار و معيشت خود را به اين گفتوگوهاي دشوار و پيچيده گره زده يا اين تصور را دارند كه زندگيشان با نتايج مذاكرات گره خورده است، يك پرسش مهم دارند: روز چهارشنبه ۱۲ فروردين ماه ۱۳۹۳ آيا چشماندازي روشن براي برنامهريزي خواهند داشت؟
برخي نوشتههاي عرضه شده از سوي خبرنگاران رسانههاي گوناگون كه به لوزان سوييس رفتهاند تا از جريان گفتوگوها، گزارش تهيه كنند نشان ميدهد ميتوان به جاي توافق به تفاهم فكر كرد. معناي حرف و داوري آنها اين است كه شايد فردا سهشنبه ۱۱ فروردين ماه امضاي محمدجواد ظريف به عنوان نماينده ايران پاي هيچ ورقهاي حك نشود كه در آن «توافق» به دست آمده است. شايد در ساعتهاي باقيمانده تا پايان ۱۱ فروردين ۱۳۹۴، اتفاق مهمي بيفتد و حتي خودنويسهاي آماده شده براي طرفين پر از جوهر تازه شود و ايران و گروه كشورهاي ۱+۵ پاي ورقه توافق را هم امضا كنند.
اين دو رويداد خوشبينانه افراطي و خوشبينانه متعادل البته هر كدام پيامدهاي خود را بر زندگي ايرانيان در كوتاهمدت و ميانمدت برجاي ميگذارد. اگر توافق امضا شود، چشمانداز از تاريكي بيرون ميآيد و چهره روشن فرداي ايران را در مناسبات خارجي تا اندازهاي ميتوان ديد، اگر تفاهم شود اما شايد شفافيت به دست نيايد و همه چيز به بعد موكول شود. امروز ۱۰ فروردينماه در ايران هيچكس منتظر نيست كه شرايط ايران بدتر از ديروز و سال ۱۳۹۳ شود و اميدواري به بهتر شدن شرايط كسب و كار و زندگي بسيار بالاست. با اين همه، ايرانيان اعم از پردرآمده و كمدرآمدها، شهري و روستايي، زن يا مرد، پير يا جوان، كمسواد يا داراي تحصيلات بالاي دانشگاهي، كارگر يا كشاورز، در ژرفاي وجود خود حسي را زنده نگه داشتهاند كه اگر هم اين روزها به توافق نرسيم، اتفاقي فوقالعاده منفي رخ نخواهد داد و زندگي ادامه دارد.
در كوتاهمدت و با هر فرضي از نتايج مذاكرات زندگي اقتصادي ايرانيان با تحول واقعي مثبت يا منفي چشمگيري همراه نخواهد بود، اما در ميانمدت وضعيت تفاوت ميكند. ايرانيان دهههاي پرشماري است كه در وضعيت خاص در مناسبات با خارجيها زندگي ميكنند و ياد گرفتهاند كه هر اتفاقي ممكن است رخ دهد و البته آنها بايد زندگي خود را با شرايط متفاوت ادامه دهند و البته نظمهاي متفاوتي را نيز تجربه خواهند كرد.
يادمان باشد كه بايد زندگي كرد و اميدوار بود كه همه مسايل به خير و خوشي برسند و بهروزي و خوشبختي بيشتري نصيب ما شود و البته روزهاي سخت را نيز در ذهن و عمل خويش لحاظ كنيم. زندگي ايرانيان پس از ۱۱ فروردين ماه ۱۳۹۴ به پايان نميرسد، شايد اما كيفيتهاي متفاوت داشته باشد.
برخي نوشتههاي عرضه شده از سوي خبرنگاران رسانههاي گوناگون كه به لوزان سوييس رفتهاند تا از جريان گفتوگوها، گزارش تهيه كنند نشان ميدهد ميتوان به جاي توافق به تفاهم فكر كرد. معناي حرف و داوري آنها اين است كه شايد فردا سهشنبه ۱۱ فروردين ماه امضاي محمدجواد ظريف به عنوان نماينده ايران پاي هيچ ورقهاي حك نشود كه در آن «توافق» به دست آمده است. شايد در ساعتهاي باقيمانده تا پايان ۱۱ فروردين ۱۳۹۴، اتفاق مهمي بيفتد و حتي خودنويسهاي آماده شده براي طرفين پر از جوهر تازه شود و ايران و گروه كشورهاي ۱+۵ پاي ورقه توافق را هم امضا كنند.
اين دو رويداد خوشبينانه افراطي و خوشبينانه متعادل البته هر كدام پيامدهاي خود را بر زندگي ايرانيان در كوتاهمدت و ميانمدت برجاي ميگذارد. اگر توافق امضا شود، چشمانداز از تاريكي بيرون ميآيد و چهره روشن فرداي ايران را در مناسبات خارجي تا اندازهاي ميتوان ديد، اگر تفاهم شود اما شايد شفافيت به دست نيايد و همه چيز به بعد موكول شود. امروز ۱۰ فروردينماه در ايران هيچكس منتظر نيست كه شرايط ايران بدتر از ديروز و سال ۱۳۹۳ شود و اميدواري به بهتر شدن شرايط كسب و كار و زندگي بسيار بالاست. با اين همه، ايرانيان اعم از پردرآمده و كمدرآمدها، شهري و روستايي، زن يا مرد، پير يا جوان، كمسواد يا داراي تحصيلات بالاي دانشگاهي، كارگر يا كشاورز، در ژرفاي وجود خود حسي را زنده نگه داشتهاند كه اگر هم اين روزها به توافق نرسيم، اتفاقي فوقالعاده منفي رخ نخواهد داد و زندگي ادامه دارد.
در كوتاهمدت و با هر فرضي از نتايج مذاكرات زندگي اقتصادي ايرانيان با تحول واقعي مثبت يا منفي چشمگيري همراه نخواهد بود، اما در ميانمدت وضعيت تفاوت ميكند. ايرانيان دهههاي پرشماري است كه در وضعيت خاص در مناسبات با خارجيها زندگي ميكنند و ياد گرفتهاند كه هر اتفاقي ممكن است رخ دهد و البته آنها بايد زندگي خود را با شرايط متفاوت ادامه دهند و البته نظمهاي متفاوتي را نيز تجربه خواهند كرد.
يادمان باشد كه بايد زندگي كرد و اميدوار بود كه همه مسايل به خير و خوشي برسند و بهروزي و خوشبختي بيشتري نصيب ما شود و البته روزهاي سخت را نيز در ذهن و عمل خويش لحاظ كنيم. زندگي ايرانيان پس از ۱۱ فروردين ماه ۱۳۹۴ به پايان نميرسد، شايد اما كيفيتهاي متفاوت داشته باشد.
