غذا در محاق بحران آب
محمدصادق جنان صفت
آتش زيرخاكستر آب از ۹سال پيش شعلهور شده بود اما در اسفند ماه ۱۳۹۲ بود كه دولت يازدهم خاكسترها را كنار زد تا اين آتش به جان افكار عمومي بيفتد و جامعه ايراني هوشيار شود كه چه فاجعهيي در راه است.
اين پردهبرداري از داستان پرغصه مديريت ناكارآمد آب امروز به يك مساله بزرگ تبديل شده و داوريهاي عجيب و ترسناكي درباره آن از سوي مرداني مثل عيسي كلانتري به عنوان يك مسوول بلندپايه دولتهاي قبلي و مشاور فعلي معاون اول، برخي اقتصاددانان نهادگرا مثل محسن رناني، فرشاد مومني، برخي جامعهشناسان مثل قانعيراد و... بهمثابه بالاتر از خطر معرفي شده است. درحالي كه نوك تيز همه انتقادها و پيامدها اين است كه بخش كشاورزي ايران مصرفكننده ۹۰درصد منابع آب است كه با كمترين بهرهوري از اين عنصر كمياب استفاده ميشود تاكنون پاسخ كارشناسانه از طرف مديران كشاورزي ارايه نشده بود. درحالي كه دستكم دو نفر از معاونان وزارت جهاد كشاورزي در اين باره بارها سخنراني كردهاند، موسسه پژوهشهاي برنامهريزي و اقتصاد كشاورزي در تازهترين گزارش كارشناس خود به نكات تازهيي از مسايل آب اشاره كرده است.
كارشناسان موسسه وابسته به وزارت جهاد كشاورزي اين باور را دارند كه گويا پررنگ كردن بحران آب و نشانه گرفتن بخش كشاورزي با هدف استراتژيك هجوم به «امنيت غذايي» صورت ميپذيرد تا واردات جايگزين توليد محصولات كشاورزي داخل شود.
صرفنظر از اينكه آيا توليد همه محصولات غذايي در داخل و رسيدن به خودكفايي در توليد همه محصولات به لحاظ اقتصادي درست يا نادرست است و جداي از اينكه منابع آب ايران چگونه بايد با بالاترين بهرهوري استفاده شود، اين حرف موسسه پژوهشي وابسته به وزارت جهاد كشاورزي بسيار با اهميت است كه آيا نقشهيي در كار است كه بحران آب بيش از اندازه واقعي نشان داده شود تا ايران به واردات غذاي خارجي وابسته شود را بايد بررسي كرد. اين ادعاي بسيار بزرگي است كه بايد در كانون توجه قرار گيرد و از هر زاويه ممكن به آن نگاه شود تا سره از ناسره بازشناسايي شود. نميتوان دست روي دست گذاشت و موضوع بسيار بااهميت داغ را در هيجان زندگي غوطهور كرد.
اين پردهبرداري از داستان پرغصه مديريت ناكارآمد آب امروز به يك مساله بزرگ تبديل شده و داوريهاي عجيب و ترسناكي درباره آن از سوي مرداني مثل عيسي كلانتري به عنوان يك مسوول بلندپايه دولتهاي قبلي و مشاور فعلي معاون اول، برخي اقتصاددانان نهادگرا مثل محسن رناني، فرشاد مومني، برخي جامعهشناسان مثل قانعيراد و... بهمثابه بالاتر از خطر معرفي شده است. درحالي كه نوك تيز همه انتقادها و پيامدها اين است كه بخش كشاورزي ايران مصرفكننده ۹۰درصد منابع آب است كه با كمترين بهرهوري از اين عنصر كمياب استفاده ميشود تاكنون پاسخ كارشناسانه از طرف مديران كشاورزي ارايه نشده بود. درحالي كه دستكم دو نفر از معاونان وزارت جهاد كشاورزي در اين باره بارها سخنراني كردهاند، موسسه پژوهشهاي برنامهريزي و اقتصاد كشاورزي در تازهترين گزارش كارشناس خود به نكات تازهيي از مسايل آب اشاره كرده است.
كارشناسان موسسه وابسته به وزارت جهاد كشاورزي اين باور را دارند كه گويا پررنگ كردن بحران آب و نشانه گرفتن بخش كشاورزي با هدف استراتژيك هجوم به «امنيت غذايي» صورت ميپذيرد تا واردات جايگزين توليد محصولات كشاورزي داخل شود.
صرفنظر از اينكه آيا توليد همه محصولات غذايي در داخل و رسيدن به خودكفايي در توليد همه محصولات به لحاظ اقتصادي درست يا نادرست است و جداي از اينكه منابع آب ايران چگونه بايد با بالاترين بهرهوري استفاده شود، اين حرف موسسه پژوهشي وابسته به وزارت جهاد كشاورزي بسيار با اهميت است كه آيا نقشهيي در كار است كه بحران آب بيش از اندازه واقعي نشان داده شود تا ايران به واردات غذاي خارجي وابسته شود را بايد بررسي كرد. اين ادعاي بسيار بزرگي است كه بايد در كانون توجه قرار گيرد و از هر زاويه ممكن به آن نگاه شود تا سره از ناسره بازشناسايي شود. نميتوان دست روي دست گذاشت و موضوع بسيار بااهميت داغ را در هيجان زندگي غوطهور كرد.
