هشدارهای تکان دهنده مسعود نیلی
1- در صورتي كه اختلاف نظرها در كشور اقتصاد را از مساله اصلي دور كند و به حاشيه ببرد چالش هاي جدي براي اداره كشور خواهيم داشت. اقتصاد مساله اول ايران نباشد عبور از گذرگاه سخت ركودي شايد اتفاق نيفتد. بايد وفاق ملي و بر اساس درك مشترك بر سر مساله اصلي كشور پديدار شود تا شغل ايجاد كنيم و به انتظارات مردم اسخ بدهيم.
2- در صورتي كه نتوانيم راهي به جز راههاي منجر به خيز دوباره تورم براي تامين منابع مالي به عنوان گلوگاه رشد اقتصادي پيدا كنيم سالهاي بسيار سختي را پيش رو خواهيم داشت.
3- اگر تقاضا براي كالاهاي توليد ايران به ميزان كافي تا پايان امسال رشد نكند و اقتضاد تا پايان سال رشد مثبت را تجربه نكند باز هم در ركود خواهيم ماند و اين موجب مي شود كه سال 1395 كه سال طلايي اقتصاد به حساب مي ايد از دست برود.با وجود اينكه در دو سال تازه سپري شده نتوانستيم رشد پايدار مثبت داشته باشيم اما نرخ رشد مشاركت نيروي كار بالاست و اين بر اثر تصوير چشم انداز مثبت به دست آمده است و اقتصاد بايد بتواند به اين انتظارات پاسخ مثبت بدهد.
4- كاهش تقاضاي داخلي، شرايط نامساعد مالي دولت به ويژه شرليط سخت شبكه بانكي ايران بدترين حتلت ها را ايجاد كرده است كه بايد راهي براي عبور از اين حالت ها پيدا كنيم.
5- اقتصاد ايران در حالي سخت ترين سال در تنگناي مالي تجربه مي كند كه بيشترين نياز به سرمايه گذاري را دارد و در صورتيكه چشم انداز بازار نفت را مثبت ببينيم فقط 40 ميليارد دلار درآمد سالانه حاصل از صادرات نفت به خزانه كشور مي ريزد.
6- بانكهاي ايراني نمي توانند دارايي هاي خود را نقد كنند و بدهي هاي دولت هم مزيد بر علت شده و نمي توان از اين منبع انتظار تزريق پول داشت.
