یک حساب و کتاب سرانگشتیِ آخرسالی!
ساعت24- جدی جدی داریم به آخر سال نزدیک می شویم.
در ادامه این یادداشت می خوانیم: همین طور که این چند ماه سپری شد، تا چشم بگذاریم روی هم، این مدت باقیمانده هم تمام می شود و هنوز از توی شوک سرعت گذر روزها در سال 94 درنیامده ایم که اگر هنوز توی این دنیا ماندگار باشیم، خودمان را سر سفره سال تحویل 95 می بینیم.
امسال چه قدر به آن چیزهایی که می خواستیم، رسیدیم و چه قدر کارهایی را که با خودمان قرار گذاشته بودیم، عملی کردیم؟
بزرگان می گفتند همان طور که یک تاجر می نشیند و سر سال، حساب و کتاب می کند که چه قدر سود کرده و چه قدر ضرر، کجاها خطا کرده و خسارت دیده، کجاها کارش خوب بوده و کار و بارش رونق گرفته و ... خوب است بقیه آدمها هم بنشینند و گاهی درباره زندگی شان حساب و کتاب کنند.
حتما بعضی ها می گویند ای بابا! ما که همیشه ی خدا مشغول حساب و کتابیم! شبانه روز در فکر قسط ماشین و اجاره خانه و شهریه مدرسه بچه و چه و چه هستیم، اصلا به جای اینکه توی این زندگی گاهی هم حساب و کتاب کنیم؛ دیگر جوری شده که وسط این حساب و کتابها گاهی هم زندگی می کنیم.
اما... درست است که این حساب و کتابها، این روزها سر خیلی از آدمها را توی جامعه ما به خودش گرم کرده، اما نه... غیر از این حساب و کتابها، چیزهای دیگری هم باید باشد... چیزهایی که برای ما زندگی را پرمعناتر می کند و نشاط می آورد با خودش.
این است که خوب می شود اگر این آخر سالی بنشینیم و ببینیم حساب و کتاب برنامه هایمان چه جوری است؟ به چند تا از کارهایی که قول داده بودیم به خودمان، عمل کردیم. اگر عمل نکردیم دلیلش چه بوده؟ برای سال بعد باید چه طور جبرانش کنیم؟
ببینیم چه قدر در طول این سال که نفسش به شماره های آخر افتاده، روزهای مفید و خوب داشته ایم؟ چه قدر احساس موفق بودن کرده ایم؟ وچه قدر لبخند زده ایم و عصبی نبوده ایم؟ این حساب و کتابها برای این نیست که مأیوس شویم و به این نتیجه برسیم که خیلی از کارهایی را که باید انجام می داده ایم؛ پشت گوش انداخته ایم و خودمان را ملامت و توبیخ کنیم و....
نه! برای این است که نسبت به موقعیت خودمان، زندگی و شخصیتمان و دست اندازهایی که سر راهمان برای رسیدن به هدفها هست و چیزهایی که می توانیم آنها را سکوی پرش خودمان به سمت موفقیت کنیم، به شناخت بهتری برسیم. باید باور کنیم که بدون شناختن خودمان و بی این که گاهی با خودمان خلوت کرده و زمانهایی را هم به فکر کردن و سکوت اختصاص دهیم، یک جای یک کار می لنگد!
امسال چه قدر به آن چیزهایی که می خواستیم، رسیدیم و چه قدر کارهایی را که با خودمان قرار گذاشته بودیم، عملی کردیم؟
بزرگان می گفتند همان طور که یک تاجر می نشیند و سر سال، حساب و کتاب می کند که چه قدر سود کرده و چه قدر ضرر، کجاها خطا کرده و خسارت دیده، کجاها کارش خوب بوده و کار و بارش رونق گرفته و ... خوب است بقیه آدمها هم بنشینند و گاهی درباره زندگی شان حساب و کتاب کنند.
حتما بعضی ها می گویند ای بابا! ما که همیشه ی خدا مشغول حساب و کتابیم! شبانه روز در فکر قسط ماشین و اجاره خانه و شهریه مدرسه بچه و چه و چه هستیم، اصلا به جای اینکه توی این زندگی گاهی هم حساب و کتاب کنیم؛ دیگر جوری شده که وسط این حساب و کتابها گاهی هم زندگی می کنیم.
اما... درست است که این حساب و کتابها، این روزها سر خیلی از آدمها را توی جامعه ما به خودش گرم کرده، اما نه... غیر از این حساب و کتابها، چیزهای دیگری هم باید باشد... چیزهایی که برای ما زندگی را پرمعناتر می کند و نشاط می آورد با خودش.
این است که خوب می شود اگر این آخر سالی بنشینیم و ببینیم حساب و کتاب برنامه هایمان چه جوری است؟ به چند تا از کارهایی که قول داده بودیم به خودمان، عمل کردیم. اگر عمل نکردیم دلیلش چه بوده؟ برای سال بعد باید چه طور جبرانش کنیم؟
ببینیم چه قدر در طول این سال که نفسش به شماره های آخر افتاده، روزهای مفید و خوب داشته ایم؟ چه قدر احساس موفق بودن کرده ایم؟ وچه قدر لبخند زده ایم و عصبی نبوده ایم؟ این حساب و کتابها برای این نیست که مأیوس شویم و به این نتیجه برسیم که خیلی از کارهایی را که باید انجام می داده ایم؛ پشت گوش انداخته ایم و خودمان را ملامت و توبیخ کنیم و....
نه! برای این است که نسبت به موقعیت خودمان، زندگی و شخصیتمان و دست اندازهایی که سر راهمان برای رسیدن به هدفها هست و چیزهایی که می توانیم آنها را سکوی پرش خودمان به سمت موفقیت کنیم، به شناخت بهتری برسیم. باید باور کنیم که بدون شناختن خودمان و بی این که گاهی با خودمان خلوت کرده و زمانهایی را هم به فکر کردن و سکوت اختصاص دهیم، یک جای یک کار می لنگد!
منبع: روزنامه آفرینش
