آمنوره (قطع قاعدگی) ثانویه ـ amenorrhea secondary
آمنوره (قطع قاعدگی) ثانویه ـ amenorrhea secondary
| آمنوره (قطع قاعدگی) ثانویه عبارت است از توقف قاعدگی برای حداقل 3 ماه در خانمی كه قبلاً قاعده میشده است. |
 |
| ـ علایم شایع: |
| از بین رفتن دوره قاعدگی برای حداقل 3 ماه یا بیشتر در خانمی كه حداقل یك بار قاعدگی داشته است. |
| ـ علل بیماری: |
| ۱. بارداری (اگر نزدیكی رخ داده است) |
| ۲. شیردهی به كودك شیرخوار |
| ۳. قطع مصرف قرصهای ضدبارداری |
| ۴. یائسگی (در صورتی كه سن بیش از 35 سال و بارداری وجود نداشته باشد) |
| ۵. استرس عاطفی یا اختلال روانی |
| ۶. جراحی و برداشتن تخمدانها و رحم |
| ۷. اختلال غدد درونریز، از جمله هیپوفیز، هیپوتالاموس، تیرویید، پاراتیرویید، غدد فوق كلیوی، و تخمدانها |
| ۸. دیابت شیرین (مرض قند) |
| ۹. بیماری سل |
| ۱۰. چاقی، بیاشتهایی عصبی، یا پرخوری عصبی |
| ۱۱. فعالیت جسمانی شدید مثل دوهای استقامت |
| ـ عوامل افزایشدهنده خطر: |
| ۱. استرس |
| ۲. تغذیه نامناسب |
| ۳. ورزش شدید |
| ۴. استفاده از بعضی داروها مثل مخدرها، فنوتیازینها (از داروهای ضد روانپریشی)، رزرپین، یا هورمونها |
| ـ پیشگیری: |
| ۱. اگر علت قطع قاعدگی مشخص نیست، هیچگونه روش خاصی برای پیشگیری وجود ندارد. |
| ۲. تغذیه باید خوب باشد و باید سعی شود وزن در حد مناسب نگهداری شود. |
| ۳. اگر قطع قاعدگی به علت یك بیماری زمینهساز مثل بیماری سل، دیابت، یا بیاشتهایی عصبی رخ داده است، باید این بیماری زمینهساز درمان شود. |
| ـ عواقب مورد انتظار: |
| ۱. اگر آمنوره ناشی از بارداری یا شیردهی باشد، قاعدگی بعد از اتمام آنها باز خواهد گشت. |
| ۲. اگر ناشی از قطع قرصهای ضدبارداری باشد، قاعدگی بعد از 2 ماه تا 2 سال باید باز گردد. |
| ۳. اگر ناشی از یائسگی باشد، قاعدگیها مرتباً كاهش یافته و شاید دیگر هیچگاه برنگردد. برداشتن رحم نیز باعث قطع قاعدگی به طور دایمی خواهد شد. |
| ۴. اگر غدد درونریز دچار اختلال شده باشند، با تجویز هورمون كاهش یافته معمولاً باعث بازگشت قاعدگی خواهد شد. |
| ۵. اگر قطع قاعدگی ناشی از بیماریهایی چون بیاشتهایی یا پرخوری عصبی باشد، درمان موفقیتآمیز این بیماریها برای بازگشت قاعدگی ضروری است. |
| ۶. اگر قطع قاعدگی ناشی از دیابت یا بیماری سل باشد، امكان دارد قاعدگی هرگز باز نگردد. |
| ۷. اگر قطع قاعدگی ناشی از فعالیت جسمانی شدید باشد، با كاهش فعالیت، قاعدگی باز خواهد گشت. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. در صورتی كه هیچگونه علت جدی زمینهساز پیدا نشود، هیچ عارضهای رخ نخواهد داد. |
| ۲. امكان دارد توانایی بچهدار شد مختل شود. |
| ۳. امكان دارد بعضی از علایم كمبود استروژن، مثل گُرگرفتگی و خشكی مجرای تناسلی بروز كنند. |
| ـ درمان: |
| ۱. برای كمك به تشخیص، معمولاً آزمایشاتی چون آزمایش بارداری، اندازهگیری هورمونها در خون، و پاپ اسمیر، ضروری هستند. |
| ۲. امكان دارد كارهای تشخیصیای كه نیاز به جراحی دارند، مثل لاپاروسكپی یا هیستروسكوپی، نیز توصیه شوند. |
| ۳. ممكن است با عمل جراحی، دهانه رحم گشادشده و با كورت دیواره داخلی رحم كورت كشیده میشود. |
| ۴. درمان بیماری زمینهساز در صورت وجود |
| ۵. روان درمانی یا مشاوره در صورتی كه قطع قاعدگی ناشی از استرس باشد. |
| ۶. زمانهای قاعدگی خود را یادداشت نمایید تا اگر قاعدگی مجدداً قطع شد، زودتر تشخیص داده شود. |
| ـ داروها: |
| از پروژسترون و یا استروژن میتوان جهت درمان و نیز تشخیص استفاده نمود. جنبه تشخیصی درمان پروژسترون این گونه است كه پروژسترون قطع شود و خونریزی قاعدگی رخ دهد، معلوم میشود كه دستگاه تناسلی فعال است. امكان دارد برای درمان بیماری زمینهساز از داروهای دیگر نیز استفاده شود. |
| ـ فعالیت: |
| هیچ محدودیتی برای آن وجود ندارد. |
| ـ رژیم غذائی: |
| معمولاً رژیم خاصی توصیه نمیشود. اگر اضافه وزن یا كاهش وزن وجود دارد، تغییر رژیم غذایی برای تصحیح مشكل توصیه میشود. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان علایم آمنوره را دارید. |
| ۲. اگر قاعدگی، علیرغم درمان، تا 6 ماه باز نگردد. |
| ۳. اگر دچار علایم جدید و نامنتظره بروز كنند. هورمونهای مورد استفاده در درمان ممكن است باعث عوارض جانبی شوند. |
