اين دارو با مهار گيرندههاى β1 آدرنرژيك باعث كاهش فشار داخل چشم در بيماران گلوكومى ميشود. اين اثر احتمالاً ناشى از كاهش توليد مايع زلاليه است.
موارد مصرف
افزايش زياد فشار چشم در گلوكوم زاويه باز.
ميزان مصرف
يك يا دو قطره از محلول 0/5% يا سوسپانسيون 0/25% دوبار در روز بداخل چشم مبتلا چكانده شود.
موارد منع مصرف: براديكاردى سينوسي، بلوك AV درجه 2 و 3، شوك كارديوژنيك، گلوكوم زاويه بسته (مگر با استفاده از ميوتيكها)، حاملگى (گروه C).
توضيحات دارو
عوارض جانبي:
موضعي: اشك ريزش، سوزش خفيف چشم.
سيستميك: عوارض عمومى غيرشايع و عبارت است از: اُفت خفيف فشارخون سيستوليك و دياستوليك، براديكاردي، نارسائى قلب، افزايش مقاومت راههاى هوائي.
احتياطات: مصرف همزمان با آنتاگونيستهاى β آدرنرژيك، سابقه نارسائى قبلي، سابقه انسداد راههواى، ديابت، مليتوس، شيردهى.
فارماکوکينتيک: شروع اثر: ۱ـ۵/۰ ساعت. اوج اثر: ۲ ساعت. مدت اثر: ۱۲ ساعت. متابوليسم: کبدي. دفع: کليوي.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهى:
ـ متوالى ميزان فشارخون و نبض از نظر تعداد و نظم.
ـ توصيهها:
ـ دارو بايد طورى بهداخل کيسه ملتحمه چشم چکانده شود که با چشم برخورد نکند.
ـ دارو را در دماى ۳۰ـ۱۵ درجه سانتيگراد نگهدارى کنيد و از منجمدکردن آن بپرهيزيد.
ارزيابى بالينى:
اثر درمانى:
طى دوره درمان، ضمن اطمينان از برقرارى اثر کاهنده فشار، فشار داخل چشم را در فواصل منظم اندازهگيرى کنيد. در بعضى از بيماران ممکن است فشار داخل چشم تا هفتهها تثبيت نشود.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ در صورت فراموش کردن نوبت مصرف در صورتىکه کمتر از ۲ ساعت به زمان نوبت بعدى مانده است از مصرف دارو پرهيز کنيد و نوبت بعدى را در زمان معين مصرف کند.
ـ در صورت ابتلاء بيمار به ديابت مليتوس: علائم هيپوگليسمى احتمالى مانند تاکيکاردي، ترمور ممکن است ضمن مصرف بتاکسولول تخفيف يابد.
ـ در صورت ابتلاء بيمار به هيپرتيروئيديسم: قطع ناگهانى مصرف دارو ممکن است باعث ايجاد کريز تيروئيدى شود.
ـ در صورت مشاهده علائم عمومى ناخواسته ذيل بيمار بايد فوراً پزشک را در جريان بگذارد. براديکاردي، ويزينگ، تنگى نفس، ادم اندام تحتاني، و حالت افسردگى (خستگي، بيخوابي، اشتهائي، گريه).