دکور خندوانه، بازیافت یا تولید زباله است
بازیافت یا تولید زباله
با توجه به توضیحات مجری محترم برنامه خندوانه بهتر است که به این کار بازیافت گفته نشود. این کار در واقع در نهایت تولید زباله است و نه بازیافت زباله. بازیافت یعنی با وسایل دور ریختنی وسایلی قابل استفاده تولید کرد. اگر کسی وسایل نو خریداری کند و از آن ها چیزی بسازد این کار بازیافت نیست بلکه کار دستی با یک کالا است و در واقع نهایت کار تولید زباله است نه بازیافت زباله. اگر مشکلی در مصرف کالاهای بازیافتی وجود دارد جاداشت که در این برنامه خندوانه برای آموزش و گسترش فرهنگ بازیافت این مسئله مورد تاکید قرار می گرفت که به دلیل عدم بازیافت مواد دور ریختنی در مبدا امکان استفاده بهینه از وسایل دور ریخته شده و تولید کالاهای قابل استفاده کمتر می شود.
در این زمینه که در کشور ما تفکیک زباله از مبداء به درستی انجام نمی شود و هنوز یک عمل فراگیر در میان خانواده ها و مراکز تجاری و غیره نیست بازیافت زباله به شکل درستی انجام نمی شود و بسیاری از وسایل دور ریخته شده به کالاهای مفید و قابل مصرف تبدیل نمی شود.
بازیافت یک ضرورت احتناب ناپذیر
در جوامع امروز چه پیشرفت چه در حال توسعه همه به اهمیت بازیافت و کاهش تولید زباله واقف هستند و کوشش می کنند در این زمینه به نقطه مطلوب برسند.هر کشوری به نحوی در این زمینه عمل کرده و تجربیات فراوانی بوجود آمده و جاد دارد که از تجربیات بشری موجود در این زمینه درکشور ما نیز بهره برداری شود.یک نکته مهم در تاین زمینه آموزش بازیافت از کودکستان و دبستان است تا نسل های آینده در این زمینه با فرهنگ درستی پرورش یابند.
در بسیاری از کشور ها در مدارس و کودکستان ها از مواد دور ریخته شده تابلوها و تصاویری تولید می شود و در خیابان ها نصب می شود که این فرهنگ در معرض دید عموم گذاشته شود.
حتی در کشورهای فقیر آفریقا دیده شده که فردی از در فلزی شیشه های نوشابه تابلو های هنری تولید کرده که در مراکز هنری بزرگ جهان عرضه و فروخته می شود و توجه کارشناسان هنری را به خود جلب کرده است.به این ترتیب به نظر می رسد که باید در این زمینه جدی تر و با برنامه ریزی جامع تری اقدام کرد و مفاهیم دقیق ودرستی دراین زمینه ترویج بیابد و از ترویج مسائل نادرست و غیر قابل قبول خودداری شود.
اینکه استفاده از ظروف یکبار مصرف به عنوان بازیافت معرفی شود درحالی که ظرف یکبار مصرف تولید شده از مواد پلاستیکی که در طبیعت تجزیه نمی شود، در بسیاری از کشور ها تولیدش ممنوع شده و یا استفاده از آن با مالیات های سنگین برای تشویق به مصرف ظرف های تجزیه پذیر همراه است نمی تواند اقدام مفیدی تلقی شود.
منابع جهان محدود است و از سوی دیگر تولید کوهی از زباله فضای زندگی بشر را تنگ می کند.یک جامعه بدون توجه به اهمیت کاهش مصرف منابع ملی و تخریب محیط زیست زندگی سالمی برای اعضای خود رقم نمی زند و خوب است که فرهنگ سازی در این زمینه با جدیت و دقت دنبال شود.به نظر درست نیز که در یک برنامه پرمخاطب مفاهیم نادرست محیط زیستی ترویج شود.
