سقف شیشه ای قدرت در آمریکا می شکند؟
مقاله نویس روزنامه گاردین، در مقاله ای که بر روی سایت این نشریه قرار داده شده است، سعی دارد طرفداران کلینتون را مجاب کند که او بهترین گزینه موجود است، چرا که نخستین تلاش آمریکایی ها برای شکستن سنت چندصد ساله روسای جمهور مرد سفیدپوست، بعد از تجربه اوباما است.
لوسیا گریوز، در گاردین نوشته است:«اینکه بگوییم از آمدن هیلاری کلینتون خوشحال هستیم، کنشی نسبتاً عجیب است و عجیب تر از آن این است که دیگران را هم به خوشحالی برای این مساله دعوت کنیم. با این حال، پس از پیروزی کلینتون در نیویورک و راه او به سمت ریاست جمهوری که حالا هموارتر از همیشه به نظر می رسد، دیگر چندان عجیب نیست گفتن اینکه ایالات متحده آمریکا به داشتن اولین رییس جمهور زن خود بیش از هر زمان دیگری نزدیک شده است. با این ترتیب، مهم نیست که نظرات راجع به کلینتون و پیروزی هایی که تا اینجا به دست آورده است چیست، چرا که این پیروزی ها همین حالا هم به اندازه کافی نامعمول بوده اند.
کلینتون حتی خودش هم اذعان دارد که جاذبه ای را که خاص برخی سیاستمداران است ندارد. کاندیداتوری او برای ریاست جمهوری ممکن است آن بعد رویایی که کاندیداتوری باراک اوباما داشت نداشته باشد، اما هر لحظه آن قطعاَ تاریخی است. در واقع حتی چرب زبانی خواهد بود گفتن اینکه او می تواند روزی نخستین رییس جمهور زن در آمریکا باشد. اگر او بتواند این جایگاه را از آن خود کند، خواهد توانست بر روندی سیاسی غلبه کند که برای بیش از 220 سال، تا زمان اوباما، به شکلی نظام مند هر کسی به غیر از مردان سفیدپوست را از دستیابی به ریاست جمهوری باز می داشت. چنانچه دموکرات های جوان، که از همه-شمولی در سیاست دفاع می کنند نتوانند بر این سنت کهن چند صد ساله پیروز شوند، باید بگوییم که آنها «کار را درست انجام نمی دهند.»
نخستین معاون رئیس جمهور زن
الن مالکولم، بنیانگذار «فهرست امیلی»، کمپینی برای انتخاب زنان دموکرات، معتقد است ماجرا را تنها باید به گذر زمان واگذاشت:«من فکر می کنم انتخاب نخستین زن رییس جمهور در ایالات متحده آمریکا می تواند موجی از امید و افتخار را نه فقط در میان زنان آمریکایی، که در میان همه زنان در سراسر جهان بیافریند.»
یک خبر خوب دیگر هم که در همین هفته رسانه ای شده بود، گفته های جان پادستا، رییس کمپین انتخاباتی کلینتون بود. پادستا گفته بود کلینتون چند زن را در فهرست احتمالی برای انتخاب معاون رییس جمهور گنجانده است. این اتفاقی است که اگر صورت عمل بپوشد، سقف شیشه ای قدرت(مردانه) در ایالات متحده را نه یک بار، که دوبار خواهد شکست.
اکنون 3 فرماندار دموکرات زن هستند که ممکن است کلینتون از میان آنها دست به انتخاب بزند و این در حالی است که زنان با وجود آنکه نیمی از جمعیت آمریکا را تشکیل می دهند، تنها 104 کرسی از 535 کرسی کنگره را در این کشور اشغال کرده اند، نسبتی که برای زنان غیر سفیدپوست، حتی از این هم خجالت آور تر است. تنها دو زن غیر سفید پوست سناتور در تاریخ سنای ایالات متحده آمریکا وجود داشته اند که یکی از آنها، کارول موزلی بارون، در سال 1992 به این سمت انتخاب شده است.
آیا این آخرین فرصت خواهد بود؟
بسیاری از طرفداران فمنیست هیلاری کلینتون می گویند که یک رییس جمهور زن می خواهند اما نه این یکی را. اما باید از آنها پرسید اگر این یکی نه، پس کدام یکی و اینکه چقدر باید صبر کرد تا یک کاندیدای زن دیگر برای این سمت پیدا شود؟
حتی کسانی که نمی توانند بعد سمبولیک نخستین رییس جمهور زن را درک کنند، قطعاً می توانند پیروزی های سیاسی زنی را درک کنند که بخش اعظم زندگی اش را در حمایت از حقوق زنان صرف کرده است. در انتخابات آتی ایالات متحده آمریکا، نامزد دموکرات ها مطالبات زنان را در محور برنامه هایش گنجانده است، کاری که در سال 2008 نتوانست یا جرأت نکرد به انجام برساند. کلینتون در تجمع زنان در نیو همپشایر گفته بود:«گاهی اوقات، باید دست به انتخاب از میان افرادی بزنید که هیچ کدام از آنها شما را به هیجان نمی آورند، اما باید به اندازه مطالعه کنید و زیر نظر بگیرید تا ماجرا برایتان روشن شود. با خودتان بگویید من این شخص را به آن دیگری ترجیح می دهم و به او رای می دهم، چرا که میل دارم در مورد چیزهایی که برایم اهمیت دارند، شاهد پیشرفت باشم.»
محمد مهدی حاتمی-ساعت 24
منبع: گاردین
