فرزاد حسنی و صدا و سیمایی که بودجه ندارد
این ها برنامه تلویزیونی نیستند. بلکه برنامه های رادیویی هستند.ولی بدون بوجه های زیادی را هزینه می کنند و هیچ نظر سنجی و گزارشی نیز ارایه نمی شود که این برنامه ها تا چه میزان تاثیر داشته و بیننده داشته است.
جای تاسف دارد که این برنامه ها نیز با بوجه های دولتی تولید می شود و هرازگاهی مجری هایی گل می کنند و مورد توجه قرار می گیرند و این برنامه ها با شدت بیشتری بودجه های دولتی را به خود اختصاص می دهند.
بدون شک باید این برنامه ها با هزینه های خصوصی تولید شود و نه دولت ما متاسفانه شاهد هستیم که برخی مجریان که مدتی هم از تلویزون دور بوده اند و در اینترنت برنامه تولید می کرده اند با دعوت تلویزیون ملی به این شبکه بازگشته اند و بدون شک درآمدهای راحت و بدون درد سر با بودجه های صدا و سیمایی که مدعی است پولی ندارد را به کار در بخش خصوصی و تلاش بیشتر ترجیح می دهند.
متاسفانه اینکه یک سیاست درازمدت و مشخص در بخشی مانند صدا و سیما و رسانه تصویری کشور وجود ندارد و حرکت زیکزاکی و حتی به عقب در مواردی شاهد هستیم.اینکه مخاطبان در مقابل برخوردهای این برنامه ها با میهمانان و مخاطبان واکنش نشان می دهند نشان می دهد که این برنامه های چه تاثیری بر مخاطبان دارند و البته نباید این تصور را نیز ایجاد کنند که این برنامه خوب است و چون سروصدایی ایجاد می کند و یک موجی می آفریند پس برنامه بسیار خوبی است. متاسفانه هیچ استاندارد سازی در صدا و سیما وجود ندارد که یک برنامه تلویزیونی چه استاندارد هایی باید داشته باشد و اگر هست توصیه می کنیم که این استاندارد ها مشخص و دقیق اعلام شود. علاوه براین برنامه هایی که با تماشاچیان مختلف و مخاطبان حاضر در استودیو اجرای می شود به چه شکل است و با چه شکل این مهمانان در برنامه شرکت داده می شوند.هزینه ای که تهیه کننده برای حضور این افراد می پردازد چه میزان است و ....اگر کمی شفافیت در این امر وجود داشته باشد شاید در تولید این برنامه ها نیز کمی تفکر و اندیشه و هنر بکار رود و برنامه ها بصورت سردستی و بزن و در رویی تولید نشود.
