فروپاشی اخلاق مبارزه
در چنین فضایی است كه مبارزه برای كسب قدرت سیاسی از حالت عادی خارج شده و به روشهای غربی و حتی ماركسیستی نزدیك میشود. نادیده گرفتن اخلاق مبارزه برای كسب قدرت بدترین اتفاقی است كه رخ داده و در صورتی كه زعمای اصولگرایی ترمز آن را نكشند معلوم نیست تا كجا ادامه مییابد.
استهزای رییسجمهور، اتهامهای عریان و بدون پردهپوشی به بالاترین مقام اجرایی كشور كه هنوز یك سال از دوران قانونی فعالیت وی باقی مانده است و متهم كردن او به همدستی با خارجیها و... در این روزها كاملا چشم میخورد.
رهبران مبارزه علیه دولت روحانی بدون توجه به آسیبهای ملی در سایه تضعیف دولت فعلی از هر ترفندی و از هر رخدادی برای ناكارآمد نشان دادن دولت استفاده میكنند و استراتژی «هدف وسیله را توجیه میكند» را یكسره در خدمت مبارزه قرار دادهاند.
اگر دولت بخواهد با بانكهای خارجی دادوستد كند در این مسیر ملزم است كه مقررات بانكداری جهانی را رعایت كند، به دولت اتهام همكاری با امریكا زده میشود كه میخواهد اسرار مردم را به امریكا عرضه كند. اگر دولت ساكت باشد و كاری نكند و محاصره بانكی ادامه یابد میگویند كه پس نتیجه برجام چه شد و چرا محاصره بانكی شكسته نشد. اگر دولت از ایرباس هواپیما خریداری كند میگویند میخواهد این شركت را از خطر ورشكستگی رها كند و اگر دولت به دلیل امتناع مجلس قانونگذاری امریكا دستش از خرید بویینگ كوتاه بماند این را نتیجه بیكفایتی دولت میدانند.
به گزارش ساعت ۲۴، منتقدان دولت كه به مدت ۸ سال و در اوج دوران رویایی درآمدهای نفت مجلس و دولت را دراختیار داشتند و ناكارآمدی خود را با نرخ تورم ۴۰ درصدی و رشد منفی ۶ درصدی نشان دادند توجه ندارند كه تضعیف برنامههای دولت مستقر میتواند آینده این سرزمین را با تهدید جدی مواجه كند. عدم ورود سرمایه تازه به اقتصاد ایران یعنی ادامه ركود و رشدهای ناپایدار و این یعنی بیكاری بیشتر و احتمال خطاهای اجتماعی افزونتر برای نسل پریشان جوان امروز.
اخلاق مبارزه را اگر نادیده بگیریم و از مرزهای انصاف دور شویم آسیب ان به منافع ملی برمیگردد تجربه انتخابات ۷ اسفند ۱۳۹۴ نشان داد كه بدون رعایت اخلاق مبارزه و انتقاد از هر چیز نتیجهاش عكس خواهد بود.
