مردم ایران، مردمانی مثل دیگر مردمانند
شهروندان ایران زمین همانند همتایان خود میاندیشند و تلاش میکنند و برنامهریزی میکنند که اندازه رفاه مادی خود را در آینده نسبت به دوران سپری شده در سطح بالاتری قرار دهند و تمایل دارند فرزندان خوشبخت و سعاتمندی داشته باشند. مردم ایران میخواهند در مقایسه با شهروندان دیگر جهان موقعیت مادی و معنوی بالاتری پیدا کنند و نزد سایر ملل احترام داشته باشند در حالی که این گزینهها بدون چون و چرا نزد اکثریت ایرانیان پذیرفته شده است و اکثریت مردم ایران باور دارند که مردمی هستند مثل همه مردم دنیا، اما یک گروه کوچک شاید تمایل دارند که آرزویشان را جای واقعیت جا بیندازند. این گروه کوچک اما شاید نیرومند در حوزه سیاست داخلی با بزرگ نمایی در توانمندیهای ایرانیان کژراهه را به جای راه نشان میدهند و با تبلیغات پر سرو صدا ایرانی را برترین مردمان جهان نشان میدهند و البته هدفهای دیگری دارند. این گروه کوچک تمایل به سازگاری کمتری در برابر دنیا دارند و از کنار برخی واقعیتها با چشمهای بستهای که خودشان آن را میبندند عبور میکنند. این گروه بدون استناد به دلیل عقلی و منطقی از دنیا انتظار دارند که دست از هرکاری شسته و چشم به راه باشند تا آنها از راه برسند.
به طور مثال این گروه با اینکه میدانند دستیابی به رشد پایدار، کم نوسان و پر شتاب برای عبور از بن بست اقتصاد امروز ایران نیازمند استفاده از منابع جهانی و از پس انداز داخلی است اما سرسختانه در برابر این موقعیت ایستادگی کرده و دولت مستقر را در شرایط دشواری قرار میدهند. این گروه با دانایی به اینکه در ۸ سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲ همه نهادهای قدرت اجرایی، قضایی و قانونگذاری در اختیارشان بود و از سر اقبال بالاترین درآمد نفت را نیز در اختیار داشتند اما میانگین رشد تولید ناخالص داخلی زیر ۴ درصد ماند، همه دشواریها، همه کاستیها، همه کژراهه رویهای خویش را به پای دولت فعلی گذاشته و چونان حرف میزنند که انگار شهروندان ایرانی اینها را نمیدانند. شهروندان ایرانی خود میدانند که مردمی هستند مثل مردم سایر سرزمینها و نیک میدانند در این دنیای پر از رقابتهای لحظهای، هیچ مردمی و هیچ سرزمینی خود را بیجهت برتر از دیگران نمیدانند و برای به چنگ آوردن یک دلار بیشتر زحمت میکشند. آن گروه کوچک و کم شماری که اما رسانههای پر شماری دارند و تصور میکنند مردم ایران، مردمی هستند جدای از دیگران، برای بقای چند روز بیشتر از عمر سیاسی خود نباید توهم ساز باشند.
