کاشیما الگوی جدید فوتبال ایران
ساعت24- سالها است که مربیان وطنی با این بهانه که بازیکنانی در حد و اندازه تیمهای متمول آسیایی ندارند ناکامیهای خود در رقابتهای قارهای را توجیه میکنند.
مربیانی که تنها راه برای رسیدن به قله فوتبال باشگاهی در آسیا را صرف هزینههای هنگفت و خرید بازیکنان گرانقیمت میدانند. به یاد داریم که وقتی استقلال با آن تیم رویایی که 7 ملیپوش در اختیار داشت از رسیدن به جام قهرمانی آسیا محروم ماند و پیش از فینال باخت، امیر قلعهنویی سرمربی وقت آبیها دلیل را برخورداری رقبای استقلال از بازیکنان گرانقیمت و چند میلیون دلاری برشمرد. پیشترها نیز وقتی ذوبآهن و سپاهان در فینال لیگ قهرمانان آسیا مغلوب رقبای خود شدند مربیان و مدیران این باشگاهها بهانههایی مشابه را به اصحاب رسانه اعلام کردند تا قهرمان نشدن خود را توجیه کنند. دیگر مربیان ایرانی حاضر در لیگ قهرمانان آسیا نیز همواره به دنبال حذفهای پی در پی خود حتی در مراحل گروهی همین بهانه را به زبان آورده بودند.
نمایش کاشیماآنتلرز ژاپن با مشتی بازیکن ژاپنی و مربی بومیاش در فینال جام باشگاههای جهان مقابل رئال مادرید که بی گمان اکنون بهترین تیم فوتبال جهان محسوب میشود اما دروازه دید تازهای را پیشرویمان باز میکند. اینکه موفقیت در پهنه آسیا تنها منوط به جذب بازیکنان گرانقیمت نیست و با بازیکنان وطنی هم میتوان به دستاوردهای بزرگی رسید. کاشیما آنتلرز گرچه با نتیجه 4 بر 2 بازی را به تیم اشرافی رئال مادرید واگذار کرد اما در این بازی تا پای کسب بردی بزرگ و تاریخی پیش رفت وحتی دقایقی از این تیم پیش بود که در نهایت هنرمندی ستاره بیبدیل فوتبال جهان موجبات شکست این تیم شایسته ژاپنی را فراهم کرد و اگر رئال بازیکنی همچون او را نداشت ممکن بود میدان را بازنده ترک کند و شگفتی بزرگی در دنیای فوتبال رقم بخورد.
هنرنمایی کاشیما در برابر رئالیها همه آن تصورات ما از ارائه فوتبالی زیبا به واسطه در اختیار داشتن بازیکنان خارجی گرانقیمت را باطل کرد و این تیم به فوتبال آسیا و بخصوص کشورهای صاحب سرمایه و استعدادی همچون ایران فهماند که با همان نیروهای داخلی نیز میتوان به موفقیتهایی رسید و فوتبال ایران با کوهی از استعداد بالقوه باید در طول 20 و اندی سال ناکامی خود لااقل یک بارقهرمانی در باشگاههای آسیا را تجربه میکرد. کاشیما آنتلرز اعتبار کنونی خود در فوتبال جهان را البته مدیون کار زیرساختی عظیمی است که از سالها قبل شروع کرده است. شکی نیست که آنها نیز در تمام سالهای فعالیت خود از بازیکنان خارجی هم بهره گرفتهاند اما آموزش و تربیت دقیق و پیگیرانه نوجوانان وجوانان این باشگاه را به جایی رسانده است که در مسابقات بزرگی همچون جام باشگاههای جهان با ترکیبی کاملا بومی و یک مربی ژاپنی گام به عرصه رقابت میگذارد و این چنین رئال مادرید را سر در گم و گیج میکند. بی شک ژاپنیها در طی تمام سالهای فعالیت خود آکادمیهای فوتبال را جدی گرفتهاند و کار استعداد یابی را با دقت بالایی انجام دادهاند و محصول این تلاش تیمی است که مایه فخر فوتبال آسیا میشود و اعتباری تازه به فوتبال قاره میبخشد. حال تصور کنید که استعدادهای فوتبال در ایران نیز به همان شیوهای که در ژاپن رشد و پرورش مییابند در مسیر سازندگی قرار بگیرند. آیا فوتبال ایران که از لحاظ فیزیکی در جایگاه اول فوتبال آسیا قرار دارد قادر نیست در رقابتهای باشگاهی قاره حرف اول را بزند و از فرصتهایی نظیر جام باشگاههای جهان نیز به نحو احسن بهره بگیرد؟
نمایش کاشیماآنتلرز ژاپن با مشتی بازیکن ژاپنی و مربی بومیاش در فینال جام باشگاههای جهان مقابل رئال مادرید که بی گمان اکنون بهترین تیم فوتبال جهان محسوب میشود اما دروازه دید تازهای را پیشرویمان باز میکند. اینکه موفقیت در پهنه آسیا تنها منوط به جذب بازیکنان گرانقیمت نیست و با بازیکنان وطنی هم میتوان به دستاوردهای بزرگی رسید. کاشیما آنتلرز گرچه با نتیجه 4 بر 2 بازی را به تیم اشرافی رئال مادرید واگذار کرد اما در این بازی تا پای کسب بردی بزرگ و تاریخی پیش رفت وحتی دقایقی از این تیم پیش بود که در نهایت هنرمندی ستاره بیبدیل فوتبال جهان موجبات شکست این تیم شایسته ژاپنی را فراهم کرد و اگر رئال بازیکنی همچون او را نداشت ممکن بود میدان را بازنده ترک کند و شگفتی بزرگی در دنیای فوتبال رقم بخورد.
هنرنمایی کاشیما در برابر رئالیها همه آن تصورات ما از ارائه فوتبالی زیبا به واسطه در اختیار داشتن بازیکنان خارجی گرانقیمت را باطل کرد و این تیم به فوتبال آسیا و بخصوص کشورهای صاحب سرمایه و استعدادی همچون ایران فهماند که با همان نیروهای داخلی نیز میتوان به موفقیتهایی رسید و فوتبال ایران با کوهی از استعداد بالقوه باید در طول 20 و اندی سال ناکامی خود لااقل یک بارقهرمانی در باشگاههای آسیا را تجربه میکرد. کاشیما آنتلرز اعتبار کنونی خود در فوتبال جهان را البته مدیون کار زیرساختی عظیمی است که از سالها قبل شروع کرده است. شکی نیست که آنها نیز در تمام سالهای فعالیت خود از بازیکنان خارجی هم بهره گرفتهاند اما آموزش و تربیت دقیق و پیگیرانه نوجوانان وجوانان این باشگاه را به جایی رسانده است که در مسابقات بزرگی همچون جام باشگاههای جهان با ترکیبی کاملا بومی و یک مربی ژاپنی گام به عرصه رقابت میگذارد و این چنین رئال مادرید را سر در گم و گیج میکند. بی شک ژاپنیها در طی تمام سالهای فعالیت خود آکادمیهای فوتبال را جدی گرفتهاند و کار استعداد یابی را با دقت بالایی انجام دادهاند و محصول این تلاش تیمی است که مایه فخر فوتبال آسیا میشود و اعتباری تازه به فوتبال قاره میبخشد. حال تصور کنید که استعدادهای فوتبال در ایران نیز به همان شیوهای که در ژاپن رشد و پرورش مییابند در مسیر سازندگی قرار بگیرند. آیا فوتبال ایران که از لحاظ فیزیکی در جایگاه اول فوتبال آسیا قرار دارد قادر نیست در رقابتهای باشگاهی قاره حرف اول را بزند و از فرصتهایی نظیر جام باشگاههای جهان نیز به نحو احسن بهره بگیرد؟
ایران ورزشی
