کلاف سردرگم واردات اتومبیل
او گفت مدیران دولتی وقتی با شرایط دشوار بیرونی مواجه میشوند بدون توجه به پیامدهای هر تصمیم اقتصادی، کار را پیچیده میکنند. آنها میخواهند برای حل معضل کمبود ارز کاری کنند اما چون شتابزده و مقطعی تصمیم میگیرند مشکلات دیگری پدیدار میکنند. دیده شده است که از عنوان و مقوله با اهمیت حمایت از تولید داخل استفاده ناکارآمد و غیرکارشناسانه انجام میشود و با اتخاذ تصمیمهای نادرست بخش خصوصی را دلسرد و آشفته میکند.
واردات انواع کالاهای سرمایهای، واسطهای، مصرفی و کالاهای بادوام بخش قابل توجهی از فعالیتهای اقتصادی ایران را به خود اختصاص داده است. بدون واردات چرخهای اقتصاد ایران قطعا خوب نمیچرخد و میتوان با جرات گفت که احتمال از کار افتادن ماشین اقتصاد دستکم در کوتاهمدت وجود دارد. واردات البته جز این فایده بزرگ راه را برای عبور تولید از کالاهای باکیفیت پایین باز میکند و با افزودن بر درجه رقابت تولید داخلی را ناگزیر میکند به قدرت رقابتی خود بیفزاید. پس از سپری شدن چند دهه از مذموم بودن واردات اما اکنون مقوله واردات از طرف مدیران ارشد سیاسی جامعه نیز پذیرفته شده است و شهروندان عادی نیز از آن استقبال میکنند، چون به آنها قدرت انتخاب میدهد. یک مصرفکننده ایرانی میتواند با هزینههای کمتر پیراهن تایلندی یا چینی خریداری کند و میتواند با مقایسه قیمت و مطلوبیت خودرو ایرانی با خودرو خارجی آزادی انتخاب بیشتری داشته باشد.
آنچه خواندید بخشی از سخنان فرهاد احتشامزاد رییس فدراسیون واردات ایران است که در گفتوگو با نشریه تشکلها بر زبان میآورد.
احتشامزاد که در نشست اخیر برخی فدراسیونها با رییس اتاق ایران و نایبرییس و مدیرکل اتاق حاضر بود در پاسخ به پرسش تشکلها درباره فایده این نوع نشستها میگوید: «هر اقدامی در مسیر توانمندسازی و شناخت عمیق و دقیق مباحث مربوط به کیفیت و کمیت تشکلهای کارفرمایی یک اقدام مفید و قابل اعتناست. پس از تحولات اخیر مدیریتی در معاونت تشکلها انتظار میرود که از طرف مدیران ارشد اتاق ایران ارزیابی تازهای از تنگناها، دشواریها، امکانات و خواستههای تشکلها به ویژه فدراسیونها انجام شود. خوشبختانه نشستهای اخیری که برگزار شد تا اندازه زیادی با این نیاز سازگار بود. بیان صریح و روشن از دشواری کار فدراسیونها و تشکلهای بزرگ در دیدار با هیات رییسه اتاق از طرف مدیران فدراسیونها فرصت تازهای برای ارزیابی دراختیار آنها قرار داد.»
از احتشامزاد درباره اینکه چگونه میتوان برآیندی نیرومندتر از گفتوشنودها و نشستها و برخاستهای هیات رییسه اتاق با فدراسیونها به دست آورد. رییس هیاتمدیره فدراسیون واردات توضیح میدهد: «تجربه جامعههای کامیاب اقتصادی نشان میدهد که برطرف کردن مشکلات از پایین به بالا بوده است. یعنی اینکه بنگاههای عضو یک تشکل کارفرمایی در مسیر فعالیت خود با سختیهای قانونگذاری، مقررات زاید و بازدارنده یا تصمیمهای غیرکارشناسی دولت مواجه میشوند وآنها را به تشکلهای همگن میدهند. مدیران تشکلها در جمعی بالاتر و در هیات رییسه فدراسیونها مسائل را طرح و نقاط مشترک را درآورده و آنها را تئوریزه کرده وبه اطلاع اتاق میرسانند واتاق نیز آن مشکلات را در سطح بالاتری طرح میکند. یکی از کارهایی که به نظر میرسد باید انجام شود این است که مدیریت ارشد اتاقهای بازرگانی روش و منش اداری – کارشناسی را بهگونهای هدایت کنند که از موازیکاری در سلسله مراتب یادشده اجتناب شود. به این معنی که وقتی فدراسیونی با اعضای ارشد اتاق نشست و برخاست میکند و تصمیمی اتخاذ میشود نباید با تشکلهای زیرمجموعه آن فدراسیون نیز تصمیمهای تازهای گرفت و قدرت فدراسیون را کاهش داد. رفتار مدرن حکم میکند که با اجتناب از موازیکاری احتمالی قدرت و شخصیت فدراسیونها حفظ شود و اعضای فدراسیونها نیز با درک این مساله فعالیت درون فدراسیون را رونق دهند. تکرار کردن صحبتهایی که با روسای فدراسیونها در میان گذاشته میشود با اعضای یک فدراسیون کاری از پیش نمیبرد.»
فرهاد احتشامزاد درباره اینکه چگونه میتوان بر نقش وسهم تشکلها در اتاق ایران افزود و از مسیر تاثیرگذاری بر اتاق به اعضای هر نهاد یادآور شد: «در حال حاضر برخی زیرمجموعههای اتاق به دلایل گوناگون استعداد دارند که جای تشکلها را در اتاق بگیرند که یکی از این زیرمجموعهها، همان کمیسیونهای تخصصی است. با توجه به گستردگی کمیسیونهای موجود دراتاق ایران، اگر دقت کافی در تعریف و حوزه وظایف، نقشها و بافت و ساختار آنها با سایر زیرمجموعه مثل تشکلها صورت نپذیرد میتوان شاهد موازیکاری بود. در جاهایی دیده شده است که نه از سر عمد و اراده قبلی بلکه به دلیل فقدان تعریف دقیق وظایف و کارکردها، کاری که باید از مسیر یک فدراسیون انجام شود از طریف کمیسیونها انجام شده است و برخی ارجاعات نیز این شرایط را داشتهاند. مدیران تشکلهای بزرگ که با زحمت تاسیس شدهاند باید طرف مشورت هیات رییسه باشند تا تصمیمهای اتخاذ شذه از جامعیت بالاتری برخوردار باشد.»
