نشریه خوانی و پادرمیانی دخانیات
اعظم پويان
خواندن نشريات در كف آسفالت خيابان تجربه همه ماست اما فراموش مي كنيم در تمام اين سالهايي كه گذشت سيگار و تنقلات واسطه مردم و فرهنگ نشريه خواني بوده اند.
آمارهاي غير رسمي نشان مي دهد حدود ۲۰ درصد از درآمد كيوسك ها از فروش نشريات است و حدود ۸۰ درصد از درآمد اين دكه ها از فروش دخانيات و تنقلات است. البته با توجه به موقعيت جغرافيايي كيوسك در سطح شهر اين درصدها متغير است. براي مثال كيوسكي كه در كنار مراكز مهم خبري و محل رفت و آمد دانشجويان است درآمد بيشتري از فروش نشريات دارد ولي بطور كلي ۸۰ درصد درآمد اكثر كيوسك ها از فروش غيراز نشريات است.
يكي از مديران مطلع درباره توزيع نشريه ها در سطح تهران گفته است: مطابق مصوبه شوراي شهر نصب هرگونه كيوسك در شهر تهران ممنوع و متوقف شده است مگر جانبازهايي كه در گذشته تقاضا داده اند وحواله داشته باشند و اجازه قضايي گرفته اند در غير اينصورت براي افراد عادي اين نصب ممكن نيست. در سطح شهر تهران حدود ۱۲۰۰ كيوسك وجود دارد ولي برخي با نفوذ و قدرتي كه دارند بصورت غير قانوني اقدام به نصب كيوسك در سطح شهر مي كنند.
چيدمان نشريات روي دكه ها تا چه حد سليقه اي است و چه فاكتورهايي براين سليقه تاثير گذارتر هستند. با نگاه گذري به نشريات روي دكه ها برخي روزنامه ها را در ديد بيننده مي توان يافت و برخي مهجور در گوشه اي قرار گرفته اند. فروشندگان و صاحبان كيوسك ها در اين چيدمان ها سليقه خود را اعمال مي كنند و البته تقاضاي خريدار و مقدار فروش نشريه بر اين سليقه موثر است. اما ديده شده است برخي صاحبان كيوسك ها به سبب دريافت هديه از نشريه اي كمي جانبدارانه رفتار كند.
تجمع در کنار و مقابل کیوسک ها و گفتگو درباره اخبار در ميان اين همه غريبگي انسان در شهر فرصت مغتنمي است براي آشنايي زدايي. اگرچه برخي معتقدند شانيت نشريه و فرهنگ مطالعه را نبايد با فروش دخانيات و تنقلات زير سوال برد ولي در شرايطي كه هر روز خبري از تعطيلي كتابفروشي ها و بسته شدن نشريات مي شنويم و در مقابل شاهد افزايش تعداد رستوران ها هستيم، خرید سیگار و خوراکی و آب معدنی در كنار خواندن روزنامه مي تواند باريكه اي از اميدواري براي اهل قلم باشد.
آنچه مسلم است اين است كه يك دكه دار اگر بخواهد فقط از فروش نشريه كسب درآمد كند قطعا دوام نخواهد داشت همانطور كه فروش نشريات و فرهنگ نشريه خواني ما بدون دخانيات و تنقلات دوامي نخواهد آورد.
آمارهاي غير رسمي نشان مي دهد حدود ۲۰ درصد از درآمد كيوسك ها از فروش نشريات است و حدود ۸۰ درصد از درآمد اين دكه ها از فروش دخانيات و تنقلات است. البته با توجه به موقعيت جغرافيايي كيوسك در سطح شهر اين درصدها متغير است. براي مثال كيوسكي كه در كنار مراكز مهم خبري و محل رفت و آمد دانشجويان است درآمد بيشتري از فروش نشريات دارد ولي بطور كلي ۸۰ درصد درآمد اكثر كيوسك ها از فروش غيراز نشريات است.
يكي از مديران مطلع درباره توزيع نشريه ها در سطح تهران گفته است: مطابق مصوبه شوراي شهر نصب هرگونه كيوسك در شهر تهران ممنوع و متوقف شده است مگر جانبازهايي كه در گذشته تقاضا داده اند وحواله داشته باشند و اجازه قضايي گرفته اند در غير اينصورت براي افراد عادي اين نصب ممكن نيست. در سطح شهر تهران حدود ۱۲۰۰ كيوسك وجود دارد ولي برخي با نفوذ و قدرتي كه دارند بصورت غير قانوني اقدام به نصب كيوسك در سطح شهر مي كنند.
چيدمان نشريات روي دكه ها تا چه حد سليقه اي است و چه فاكتورهايي براين سليقه تاثير گذارتر هستند. با نگاه گذري به نشريات روي دكه ها برخي روزنامه ها را در ديد بيننده مي توان يافت و برخي مهجور در گوشه اي قرار گرفته اند. فروشندگان و صاحبان كيوسك ها در اين چيدمان ها سليقه خود را اعمال مي كنند و البته تقاضاي خريدار و مقدار فروش نشريه بر اين سليقه موثر است. اما ديده شده است برخي صاحبان كيوسك ها به سبب دريافت هديه از نشريه اي كمي جانبدارانه رفتار كند.
تجمع در کنار و مقابل کیوسک ها و گفتگو درباره اخبار در ميان اين همه غريبگي انسان در شهر فرصت مغتنمي است براي آشنايي زدايي. اگرچه برخي معتقدند شانيت نشريه و فرهنگ مطالعه را نبايد با فروش دخانيات و تنقلات زير سوال برد ولي در شرايطي كه هر روز خبري از تعطيلي كتابفروشي ها و بسته شدن نشريات مي شنويم و در مقابل شاهد افزايش تعداد رستوران ها هستيم، خرید سیگار و خوراکی و آب معدنی در كنار خواندن روزنامه مي تواند باريكه اي از اميدواري براي اهل قلم باشد.
آنچه مسلم است اين است كه يك دكه دار اگر بخواهد فقط از فروش نشريه كسب درآمد كند قطعا دوام نخواهد داشت همانطور كه فروش نشريات و فرهنگ نشريه خواني ما بدون دخانيات و تنقلات دوامي نخواهد آورد.
