«در آستانه سی و هفت سالگیم نقشی را فریاد میکنم که سی و هفت سال پیش به قلم استاد بهرام بیضایی خلق شد و روی کاغذ ماند تا به امروز. نقشی ماندگار و ارزشمند در کارنامه حرفهایم که جایگاهش در وجودم ابدی است. فریاد میکنم اضمحلال زنی را که بر تن خسته من نشسته، نزهت حق اظهار نظر و فریاد دارد و من هم، شاید شنیده شود، شاید دیده شود و شاید هم مثل همیشه.»
