پنهانکاری در دنیای امروز ممکن نیست
دنیای امروز ویژگی هایی دارد که آن را حتی از دهه های اخیر جداکرده است. یکی از این ویژگیها گسترده و ژرف شدن اطلاعات هرجامعه و انتشار آنها درآنی ترین زمان و در پهنه جهان است. نیروی شگفت انگیز نهفته در اینترنت شامل سخت افزارها و نرم افزارهای متصل به این پدیده در انتشار اطلاعات پیامدهایی داشته و دارد که دفن ابدی پنهان کاری از سوی مدیران جامعه های انسانی یکی از این پیامده است.در دنیای امروز دیگر هیچ سرزمینی نمی تواند دارایی ، بدهی و جریان داد و ستد اقتصادی یا سیاسی خود را با سایر کشور ها پنهان کند. این دنیای شگفت انگیز راه شفاف کردن ونشان دادن آینه وار همه پشت و پنهان رخدادها را هموار کرده است.
از سوی دیگر به هم پیوستگی فزاینده کسب و کار کشورها افراد در سطوح گوناگون به اندازه ای است که زندگی جزیره ای برای هیچ سرزمینی ممکن نیست. این گونه شده است که اطلاعات ریز و درشت همه کشورها با گرایش های سیاسی متفاوت در یک قاب ریخته و در پیش روی علاقمندان قرار می گیرد. کشورها و شرکتهای هوشمند و پیشگام و نیرومند دنیای امروز از این توانایی ها استفاده کرده و به امر رتبه بندی هر امر انسانی و سرزمینی پرداخته و این اطلاعات می شود چراغ راه دیگران که بتوانند در روشنایی به کشورها نگاه کنند. مجمع جهانی اقتصاد با هرپیشینه و سازماندهی که داشته است امروز در دنیا یک نهاد موثربرای جمع آوری اطلاعات اقتصادی از کشورها تبدیل شده است و با این کار بزرگ و انتشار اطلاعات ، آینه ای جلوی مدیران می گذارد که بازتاب مدیریت خود را در پرتو اعداد و ارقام ببینند.
این نهاد موثر جهانی به تازگی گزارش رقابت پذیری جهانی 2017-2018 را انتشار داده است. ارقام و اعداد متناظر با هر شاخص که دارای 12 سرگروه و 114 زیر شاخص های اند، معیارهای سنجش رقابت پذیری را تشکیل داده اند که البته تصویر دلپسند و خوبی از ایران به ویژه در منطقه غرب اسیا را نشان نمی دهد. ایران در این گزارش رتبه 76 از 137 کشور جهان را به خود اختصاص داده است و در میان کشورهای منطقه نیز پایین تر از امارات متحده عربی ، عربستان سعودی ،بحرین ،کویت ، عمان و اردن دارد. دقت در اعداد متناظر با هر شاخص نشان می دهد ایران در شاخص" اندازه بازار" بهترین وضعیت را دارد که یک پدیده تاریخی و جغرافیایی است و ارتباط به هم پیوسته با سایر شاخص ها ندارد و سهم این شاخص در رتبه به دست آمده ایران بالاست. مقام پایین ایران در کارایی دوبازار با اهمیت "کار" و " کالا" که رتبه ایران در این دو شاخص به ترتیب 134 و 131 است ،نشان دهنده ضعف اقتصاد ایران در رقابت با دنیای امروز است. شاید گروهی از افراد و گروههای سیاسی با استناد به پیشینه و مدیریت مجمع جهانی اقتصاد این رتبه بندی ها را اقدامی سیاسی بدانند اما این واقعیت که همین گزارش ها پایه تصمیم گیری ها و رفتار شرکتها در جهان را تشکیل می دهند انکار ناپذیر است. در این گزارش تاکید شده است ناکارآمدی دیوان سالاری دولتی ، عدم ثبات در سیاست های دولت و فساد، پس از تنگنای دسترسی به منابع مالی بیشترین سهم را در رقابت ناپذیر کردن کسب و کار ایرانیان دارند ،که با گزارش های داخلی سازگار است. نکته جذاب دیگر در این نوع گزارش ها منابع ارایه صورت وضعیت است که نشان می دهد و تاکید شده است ، حدود 65 درصد این اطلاعات از سوی مدیران اجرایی بنگاههای اقتصادی و 35 درصد ان از داده های اماری کشورها تامین می شود . خوب یابد بپذیریم همین گزارشها نشان می دهد که برای رقابتی کردن اقتصاد ایران باید گامهای بلند و شتابانی باید برداریم . یادمان باشد دنیای امروز محل دفن پنهان کاری شده است و توجه داشته باشیم که باید درروز روشن و برابر دیدگان همه جهان بازی کنیم و راه گریزی هم نداریم.
