حسرت ۹۰۰دقیقهای استقلال؛ مقصر کیست؟
امیدهای اول منصوریان برای برندگی خط حمله تیماش سجاد شهباززاده و علی قربانی بودند که حالا هیچکدام حتی چشمه کوچکی از تواناییها را هم نشان ندادهاند. شهباززاده که در میانههای مسیر مصدومیتی هم داشته تا به این هفته 240 دقیقه برای استقلال بازی کرده و آمار 0 گل زده نشان میدهد چه فاصلهای با آن مهاجم توانمند ذهن منصوریان و هواداران استقلال دارد. او این هفته در اولین بازی مربی گری شفر هم 65 دقیقه بازی کرد اما عملکرد او در نوک خط حمله به اندازهای نارضایتی مربی آلمانی را در بر داشت که به اولین تعویض تیم تبدیل شد. در طرف دیگر علی قربانی هم چنین وضعیتی دارد و 0 در برابر آمار گلهای زدهاش ثبت شده. با این تفاوت که او در سایه ناکامی سجاد قرار میگیرد و نفر دوم این فهرست سیاه خواهد بود. قربانی البته 350 دقیقه برای استقلال بازی کرده. 110 دقیقه بیشتر از شهباززاده؛ اما تاثیرگذاری؟ هیچ. در بازی با فولاد هم او در 30 دقیقه پایانی وارد زمین شد تا آنچه سجاد نتوانسته بود را اجرایی کند اما فاصله زیاد این بازیکن با آمادگی هواداران و شفر را کلافه کرد.
در شرایط ناآمادگی مهاجمان استقلال وضعیت هافبکهای تهاجمی استقلال هم چندان تعریفی ندارد. از جپاروف تا شجاعیان و فرشید اسماعیلی و دیگر هافبکهای استقلال آبی برای مهاجمان گرم نشده و بخشی از بار ناکامی آبیها روی دوش این بازیکنان است. بازیکنانی که شفر اصرار به تغییر دیدگاهشان به بازی را دارد و احتمالا مربی آلمانی ریشه ناکامیها را در همین نقاط مرکزی زمین میبیند. بازی برابر فولاد اولین تجربه شفر روی نیمکت استقلال بود و بازی با نساجی مازندران در جام حذفی فرصتی مهم است تا استقلال گامی بلند به سمت رفع موانع گلزنی بردارد. اصلاحات استقلال باید سرعت مناسبتری به خود بگیرد. پیش از آن که عصبانیت فرو خورده هواداران دوباره فوران کند.
