چطور پل لندن به امریکا فروخته شد؟

ساعت 24-بچه ها و کودکان در کودکستان قرنها ،آهنگ فرو ریختن پل لندن را می خواندند و می رقصیدند اما در اوایل 1900 مهندسان به شرایط بد و ریزش پل لندن پی بردند درآن زمان موضوع بسیار جدی بود سنگ های این پل بیش از یک قرن قدمت داشت و شلوغ ترین محل عبور در لندن بود یعنی هر ساعت حدود 8000 عابر پیاده و 900 وسیله نقلیه از آن عبور می کردند

dir="RTL">مهندسان متوجه شدند پل به تدریج در حال فرو نشستن است و هر سال حدود یک سوم سانتیمتر نشست می کند. در سال 1924 ارزیابان به هنگام اندازه گیری پی بردند پایه قسمت شرق پل 9 سانتی متر کوتاهتر از سمت غربی است. و پس از گذشت چهل سال شورای شهر هنوز تصمیمی نگرفته بودند در سال 1967 یکی از اعضای این شورا به نام " لوان لوکین " پیشنهاد کرد به جای تخریب پل ، سعی کنند پل را بفروشند . پیشنهاد او باورنکردنی بود اما پس ازکمی بررسی و مشورت اعضای شورا موافقت کردند که با مقدار کمی پول می توانند پل را در معرض فروش قرار بدهند . چند ماه گذشت و درخواست های بسیاری در مورد پل به شورا رسید اما هیچ شرکتی پیشنهاد مناسبی نداده بود بالاخره در 28 مارس 1968 ، پنج هفته قبل از اتمام مهلت فروش ،آقای لوکین داوطلب شد برای فروش پل به امریکا سفرکند . در کنفرانس مطبوعاتی اتاق بازرگانی بریتانیا – امریکا در نیویورک وقتی خبرنگاران از آقای لوکین سوال کردند چه چیزی سبب اهمیت این پل است و آن را خاص کرده است ؟آقای لوکین در پاسخ به خبرنگاران گفتند نه تنها این برج خیلی قدیمی نیست ( در سال 1832 ساخته شده ) بلکه هیچ خانه ای روی قرار ندارد و موضوع دیگر شعر مهدکودک ها است ( شعر قبل از پل سروده شده ) . پل لندن فقط یک پل نیست ، آن میراث 2000 ساله است وتاریخ آن به قرن اول میلادی، زمان لندنیم برمی گردد.اندکی بعد مک کالولچ تاجر شهر میزوری و صاحب شرکت نفت مک کالولچ ، قرارداد خرید پل را به قیمت 2.46 میلیون دلار امضا کرد.

چند سال پیش مک کالولچ هزاران متر زمین نزدیک دریاچه هاواسو در آریزونا از دولت گرفت و با سد روی رودخانه کلوریدو در زیر محلی که مک کالولچ زمین را گسترش داده بود مقدار زیادی آب جریان یافت .و بزودی این تاجر دریافت که رودخانه هاواسو با دوباره بنا کردن پل به دریاچه پرجاذبه توریستی تبدیل می شود .و به این ترتیب کار حمل و نقل پل آغاز شد این پل به طول 290 متر و با وزن 33000 تن برابر با 096/937/29 کیلوگرم با دقت بسیار بلوک ها شماره گذاری و در صندوق ها ی مخصوص حمل و نقل بازرگانان بسته بندی شد و از کانال پاناما به لانگ بیچ حمل شد . فقط حمل بلوک ها 7 میلیون دلار برای مک کالولچ هزینه داشت و سپس مرحله دشوار سوار کردن بلوک ها شروع شد خوشبختانه همه چیز برنامه ریزی شده بود و سنگ ها با دقت شماره گذاری شده بود اما نوسازی آن به کندی و با زحمت بود و ساخت دوباره آن بدون وقفه قابل توجه سه سال طول کشید .بدیهی است برخی از سنگها آسیب دیده بودند و سازندگان مجبورشدند از گرانیت محلی استفاده کنند و برای اینکه بتوانند سنگ های جدید را شبیه به سنگ های صدسال پیش در آورند آنها را به دود مشعل های نفتی آغشته کردند .پل لندن به طور رسمی در 10 اکتبر 1971 باحضور، مهمانان ویژه ، مقامات عالی مانند لرد شهردار لندن و با صدای بادکنگ ، رژه ، کبوتر سفید و صدای بالون های رنگارنگ افتتاح شد .و کار مک کالولچ به نتیجه رسید وقیمت زمین ها که در سال 1960 چند صد دلاربود در سال 1974 رشد کرد و به 10000 دلار رسید در آن سال این پل در شهر جدید در حدود دو میلیون بازدید کننده داشت . امروزه در هاواسوسیتی 52000 ساکن هستند و برای آنها پل برای دسترسی برای کارهای روزانه و همچنین تفریح گاه ساحلی است و دیگر برای آنها رانندگی برروی پل لندن تازگی خود را از دست داده است .