ماست و مرغ به جای شیر و گوشت

ساعت 24- فراز جبلی- یکی از شاخص هایی که وضعیت رفاه هر جامعه ای را نشان می دهد، میزان و ترکیب سبد غذایی مردم آن جامعه است. جایگزین شدن خوراکی های ضروری با کالاهای پست یا گیفن خود یکی از مهمترین دلایل گسترش فقر در جامعه است. کاهش عمومی میزان مصرف هم اگر به صورت سرانه باشد، پیامی روشن برای مسئولان خواهد داشت.

در همين رابطه "ساعت ۲۴" به بررسي متوسط مصرف روزانه مواد خوراكي هر ايراني در سال ۸۳ و ۹۲ كرده است تا تغيير در ميزان مصرف و الگوي آن با گذشت نزديك به يك دهه را مشخص كند.

كاهش ۲۱ درصدي مصرف برنج
برنج از ديرباز يكي از مهمترين بخش هاي سبد غذايي هر ايراني بوده است. بر اساس آمارهاي رسمي مركز آمار در سال۸۳ هر ايراني به صورت متوسط در روز ۱۱۹.۴ گرم برنج مصرف مي كرده است. اين در حالي است كه مصرف روزنامه برنج هر ايراني با كاهشي ۲۱ درصدي به ۹۳.۹۵ گرم رسيده است.
الگوي مصرف ايراني و نوع مصرف خوراكي ها به گونه اي است كه برنج و نان كالاي جانشين يكديگر محسوب مي شوند. با اين وجود مصرف نان هم در ايران روندي كاهشي را تجربه كرده است. در سال ۸۳ هر ايراني در روز به صورت متوسط ۳۳۵.۶۶ گرم نان مصرف مي كرد اما در سال گذشته اين ميزان به ۲۷۶.۳۴ گرم رسيد. با اين حساب مصرف نان ايراني ها بيش از ۱۷.۶ درصد كاهش را تجربه كرده است.

گوشت سفيد به جاي گوشت قرمز
در بخش مصرف گوشت دام شاهد اين هستيم كه در سال ۸۳ هر ايراني به صورت متوسط در روز ۳۹.۸ گرم گوشت مصرف مي كرد ولي در سال ۹۲ اين ميزان به ۳۱.۵۸ گرم كاهش يافت. اين در حالي است كه مصرف گوشت پرندگان كه در سال ۸۳ حدود ۵۷.۷۱ گرم در روز بود اكنون به بيش از ۶۶.۳۲ گرم در روز افزايش يافته است. در حقيقت اين پديده را مي توان به دو عامل نسبت داد. اول اين كه دولت در طول اين سال ها به دليل عوارض جانبي گوشت قرمز، استفاده از گوشت سفيد را فرهنگ سازي كرده است و عامل دوم قيمت پايين تر گوشت سفيد نسبت به گوشت قرمز است. هرچند كه ميزان مصرف ماهي كه در طول سال هاي اخير مورد تأكيد متوليان و سياست گذاران بهداشتي كشور بوده است كاهش چشمگيري داشته است. در حالي كه در سال ۸۳ هر ايراني به صورت متوسط روزانه ۱۳.۲۶ گرم ماهي مصرف مي كرده است،‌در سال ۹۲ با كاهشي ۲۲.۶۲ درصدي به ۱۰.۲۶ گروم رسيده است.همين روند در مصرف سرانه شير رخ داده و ماست و پنير و تخم مرغ جايگزين شير شده اند.
در صبحانه ايراني، چاي با قند و شكر اركاني جدايي ناپذير محسوب ي شوند. اما مصرف چاي ۲۰ درصد، مصرف قند ۲۲.۹ و مصرف مصرف شكر ۳۴.۵ درصد كاهش يافته است. همين روند در زمينه روغن نباتي هم رخ داده است.

عدو شود سبب خير
كاهش مصرف مواد خوراكي شايد از جنبه هاي مختلفي بد باشد؛ به ويژه آن كه بيشتر كاهش به دليل كاهش قدرت خريد رخ داده است. اما اين موضوع از جنبه هايي مثبت هم بوده است. در يك دهه گذشته مصرف سيگار ايراني و خارجي كاهشي چشمگير داشته است. هر ايراني در سال ۸۳ به صورت متوسط روزانه ۰.۴۳ نخ سيگار ايراني و ۰.۴۵ نخ سيگار خارجي مصرف مي كند. در سال ۹۲ مصرف روزانه سيگار ايراني براي هر ايراني ۰.۳۳ و براي سيگار خارجي ۰.۴۱ نخ رسيد. با اين حساب مصرف سيگار ايراني ۲۳ درصد و مصرف سيگار خارجي ۸ درصد كاهش داشته است.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: