روزنامه کیهان 28دی
یادداشت،اخبارویژه و گفت و شنود
یادداشت،اخبارویژه و گفت و شنود
r />فراتر از نابجا ! (یادداشت روز)
آقای دکتر ظریف، وزیر محترم امور خارجه و مسئول تیم مذاکرهکننده کشورمان باید به این پرسش پاسخ بدهند که در هنگامه پردامنه اهانت شرمآور به ساحت مقدس پیامبر اسلام(ص) و در حالی که دولت فرانسه مدیریت رسمی این ماجرای زشت و پلید را با کمک مالی یک میلیون یورویی بر عهده گرفته بود، حضور ایشان در پاریس چه ضرورتی داشته است و این حرکت - بسیار فراتر از- نابجا در آموزههای اسلامی - که ایشان معتقد به رعایت آن هستند، - و نیز در عرف شناخته شده دیپلماتیک چه توضیح قابل قبولی دارد؟! و چرا با حضور سؤالبرانگیز خود در کانون اهانت به ساحت مقدس پیامبر اعظم(ص) آنهم در اوج اعتراضات سراسری جهان اسلام بیآن که متوجه باشد، آبروی جمهوری اسلامی ایران را که پرچمدار بیداری اسلامی و احیاگر اسلام ناب محمدی(ص) است خدشهدار کرده است؟! ... و دراینباره گفتنیهایی هست؛
۱- حمله تروریستی به دفتر نشریه فرانسوی «شارلی ابدو» - صرفنظر از واقعیت پشت صحنه ماجرا که این روزها شواهدی از ساختگی بودن آن در دست است - روز چهارشنبه ۱۷ دیماه/ ۷ ژانویه - صورت پذیرفته بود و راهپیمایی پاریس در اعتراض به این عملیات تروریستی روز یکشنبه ۲۱ دیماه - ۱۱ ژانویه - برپا شد و سران کشورهای اروپایی و چند کشور غیر اروپایی دیگر از جمله نتانیاهو نخستوزیر رژیم صهیونیستی نیز همان روز و البته در محلی بیرون از راهپیمایی عمومی در آن شرکت کرده بودند.
اولین شماره نشریه شارلی ابدو بعد از ماجرای حمله تروریستی پاریس، روز چهارشنبه ۲۴ دیماه - ۱۴ ژانویه - در ۳ میلیون نسخه، ۱۶ زبان و در ۲۵ کشور دنیا منتشر شد، در حالی که کاریکاتور موهن علیه پیامبر عظیمالشأن اسلام روی جلد آن چاپ شده بود و آغاز مذاکرات ظریف و کری در ژنو نیز دقیقا در همین روز بوده است و اکنون، این پرسشهای جدی در میان است.
الف: میان راهپیمایی پاریس با مشخصات ضداسلامی آن که از قبل اعلام شده بود و آغاز مذاکرات ژنو، حداقل ۳ روز فاصله بوده است و هیئت مذاکرهکننده کشورمان میتوانست و وظیفه داشت با اعتراض به اهانت کشورهای غربی که ۴ کشور آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان، اعضای اصلی گروه ۵+۱ هستند، از حضور در میز مذاکره خودداری کند و دستکم این که زمان آن را به بعد موکول کند که نکرد! مگر نه این که اساس تقابل قدرتهای غربی با ایران در هویت اسلامی انقلاب و کشورمان است؟ بنابراین ترک میز مذاکره و یا موکولکردن آن به زمانی دیگر با انگیزه دفاع از حریم رسول خدا(ص) و اعتراض علیه اهانت شرمآور به ساحت مقدس آن حضرت، کمترین انتظاری است که مردم این مرز و بوم و همه ملتهای مسلمان از تیم مذاکرهکننده کشورمان داشتهاند.
ب: آقای ظریف روز چهارشنبه ۲۴ دیماه در حالی با جان کری همتای آمریکایی خود به مذاکره مینشیند که کاریکاتور موهن علیه پیامبر اسلام(ص) در همان روز و با اعلام قبلی در ۳ میلیون نسخه چاپ و منتشر شده است و طرف مذاکره ایشان، یعنی جان کری وزیر خارجه کشوری است که از انتشار این کاریکاتور موهن بیشترین حمایت رسمی و علنی را داشته است! آیا تعجبآور نیست که نماینده جمهوری اسلامی ایران با نماینده کشوری که اهانت به رسولخدا(ص) را «آزادی بیان»! و «ضروری»! دانسته است رو دررو بنشیند؟! و انگار نه انگار که طرف مقابل او نه فقط همه هویت و موجودیت ایشان - بهعنوان یک مسلمان معتقد - بلکه جانمایه همه مسلمانان جهان را به اهانت و سخره گرفته است!
ج: ناپختگی وزیر خارجه کشورمان - و نه خدای نخواسته بیاعتنایی ایشان به ساحت مقدس رسول خدا(ص)! - به همین اندازه خاتمه نمییابد بلکه جناب ظریف در اقدامی تعجبآور و برخلاف عرف شناخته شده و فرموله دیپلماتیک، به اتفاق جان کری، محل رسمی مذاکره را ترک کرده و همراه ایشان در یکی از خیابانهای ژنو به قدم زدن میپردازد! این اقدام آقای ظریف که خبر آن در سطح گستردهای منتشر شد، زیر این عنوان قابل تعریف است که اولا؛ برخلاف نگاه رسمی و منطقی جمهوری اسلامی ایران که آمریکا را دشمن خونریز و غارتگر میداند و برای آن هزاران سند غیرقابل تردید ارائه میکند، آقای ظریف نگاهی دیگر دارد و با قدم زدن در کنار جان کری و بیرون از محل مذاکرات، در پی اعلام تفاوت نظر خود با دیدگاه رسما اعلام شده جمهوری اسلامی ایران است که البته میدانیم ایشان چنین منظوری نداشته است ولی این برداشت تنها برداشتی است که از اقدام یادشده به عرصه سیاسی ایران و جهان پمپاژ میشود.
ثانیاً؛ قدم زدن صمیمانه با جان کری در حالی که اهانت به پیامبر اعظم(ص) و انتشار ۳ میلیون کاریکاتور موهن به خبر اول دنیا تبدیل شده و آمریکا یکی از اصلیترین حامیان این اهانت بیشرمانه است، غیر از بیاعتنایی جمهوری اسلامی ایران در قبال اهانت به رسول خدا(ص) چه مفهوم و معنای دیگری میتواند داشته باشد؟
بعد از انتشار این خبر و بازتاب آن با سمت و سوی یادشده، عکسالعمل روزنامههای زنجیرهای حامی دولت، بیشتر از آن که تأسفآور باشد، خندهدار بود. این روزنامهها با عکس و تیتر درشت «پیادهروی ایران و آمریکا» به استقبال حرکت یادشده رفتند و بعد که متوجه شدند - یا متوجهشان کردند - که به بیراهه رفتهاند، عذر بدتر از گناه آورده و نوشتند: خروج ظریف و کری از محل مذاکرات برای پیشگیری از شنود احتمالی سرویسهای جاسوسی بوده است! و این پرسش بدیهی را بیپاسخ گذاشتند که از ترس کدام سرویس جاسوسی؟ «سیا»؟ «اینتلجنت سرویس»؟ «موساد»؟ B.N.D. آلمان؟ D.C.R.I فرانسه؟!... کدامیک از این سرویسهای جاسوسی با آمریکا همپیمان نیستند؟ و از کی تا به حال سرویسهای اطلاعاتی ایران و آمریکا با یکدیگر خاله و خواهرزاده شدهاند؟ ضمن آنکه امروزه فقط با یک دستگاه الکترونیکی کوچک و جیبی به آسانی میتوان سیگنالهای شنود را کشف کرد. یعنی آمریکا از داشتن این دستگاه که ایران هم در اختیار دارد، محروم بوده است؟!
۲- آقای ظریف روز جمعه ۲۶ دیماه - ۱۶ ژانویه - یعنی دو روز بعد از انتشار ۳ میلیونی نشریه شارلی ابدو و کاریکاتور اهانتآمیز علیه پیامبر اسلام(ص) به پاریس، کانون پر سر و صدای اهانت و پایتخت کشوری که مدیریت این اقدام بیشرمانه را برعهده داشته است میرود. بهانه سفر، ملاقات و گفتوگو با فابیوس، وزیر خارجه فرانسه و جانکری، وزیر خارجه آمریکاست که در اینباره گفتنی است؛
الف: حضور وزیر خارجه کشورمان در کانون اصلی اهانت به ساحت پیامبراعظم(ص) چه مفهومی غیر از این میتواند داشته باشد که جمهوری اسلامی ایران نسبت به اهانت پلشت یاد شده - نستجیربالله - بیخیال و بیاعتناء بوده است؟! ممکن است جناب ظریف بفرمایند که ما به دستور کار مذاکراتی خود مشغول بودهایم! که باید گفت؛ اولا؛ اشکال اصلی همین است که چرا در هنگامه پر سر و صدای اهانت به رسول اکرم(ص)، کمترین تغییری در دستور کار مذاکراتی خود ندادهاید؟! و ثانیا؛ به فرموده پیامبر عظیمالشأن که « اتقوا من مواضع التُهم - از موضع اتهام بپرهیزید» توجهی نکردهاید؟!
ب: شهر ژنو، از قبل به عنوان محل انجام مذاکرات تعیین و اعلام شده بود، چرا آقای ظریف برای ادامه مذاکرات و یا انجام بخشی از آن، شهر محل مذاکرات را ترک کرده و به پاریس میرود؟! آیا این سفر، از قبل برنامهریزی شده بود؟ اگر آری؟ چرا باید تیم مذاکره کننده کشورمان به آن تن داده باشد؟ زیرا، ژنو به عنوان یک مرکز بینالمللی شناخته میشود و فرانسه فقط یکی از ۶کشور طرف مذاکره است و سفر وزیرخارجه به پاریس در فرهنگ دیپلماتیک، میتواند به مفهوم برتری فرانسه و دست بالای این کشور در مقایسه با ایران تلقی شود. روال تعریف شده دیپلماتیک آن است که فابیوس، وزیر خارجه فرانسه به عنوان یکی از اعضای ۵+۱ به محل مذاکرات در ژنو بیاید ولی متأسفانه وزیر خارجه کشورمان با سفر به فرانسه، این فرمول شناخته شده را نادیده گرفته است. آنهم فرانسهای که عملا هیچکاره است.
ج: بر فرض برنامهریزی قبلی سفر، آقای ظریف به دلایل بدیهی پیش گفته نه فقط وظیفه داشت از انجام آن در هنگامه اهانت به رسول خدا(ص) خودداری کند بلکه انتظار آن بود که با شدت و در اقدامی علنی به فرانسه و سایر کشورهای اهانتکننده اعتراض کند و در پی این اعتراض میز مذاکره را ترک و ادامه مذاکرات را به بعد موکول نماید.
۳- و بالاخره اگر چه در اینباره گفتنیهای فراوان دیگری نیز هست ولی در خاتمه تنها به این نکته بسنده میکنیم که مذاکرات هستهای با ۵+۱ اگرچه دقیقا همانگونه که از قبل به وضوح قابل پیشبینی بود به جایی نمیرسد و تاکنون فقط بر حجم و گستره تحریمها افزوده است و در مقابل امتیازات نقدی که دادهایم، یک مشت وعده نسیه دریافت کردهایم ولی ادامه آن به دو علت ضروری است اول؛ اثبات این واقعیت که حریف قابل اعتماد نیست و دوم؛ آن که ایران اسلامی به لحاظ فنی و حقوقی دست بالای مذاکرات را دارد و چنته طرف مقابل خالی است. از این روی باید از دولتمردان محترم پرسید، مگر در طول یکسال و چند ماه مذاکره چه به دست آوردهایم که توقف موقت آن در اعتراض به اهانت شرمآور مورد اشاره را برنتافتهاید؟!
حسین شریعتمداری
اخبار ویژه
خواب سنگین مسئولان در برابر مجرمان مطبوعاتی سابقهدار
سردبیر چند نشریه زنجیرهای و اجارهای توقیف شده در کمتر از یک سال، یک نشریه دیگر را به تعطیلی کشاند.
روزنامه مردم امروز با مدیرمسئولی احمد ستاری (از همکاران کرباسچی در روزنامه همشهری) و سردبیری محمد قوچانی، به خاطر حمایت از نشریه توهینکننده به پیامبر اعظم(ص) در نوزدهمین شماره خود با حکم بازپرس شعبه ۲ دادسرای فرهنگ و رسانه توقیف شد. این روزنامه در حمایت از مجله شارلی ابدو از قول یک کارگردان تیتر بزرگ زده بود «من هم شارلی هستم»! مجله فرانسوی مذکور که اخیرا نیز اقدام به انتشار کاریکاتورهای توهینآمیز علیه پیامبر(ص) کرد در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۱۱ نیز مرتکب این هتاکی بزرگ شده بود و مجلهای شناخته شده در حوزه جسارت علیه مقدسات اسلامی محسوب میشود.
محمد قوچانی سال گذشته به همراه چند نشریه دیگر، سردبیری روزنامه آسمان را نیز برعهده داشت؛ روزنامهای که از زبان یک عضو گروهک مرتد جبهه ملی، حکم قرآنی قصاص را غیرانسانی توصیف کرد و ۲۵ بهمن ۹۲ توقیف شد. اما عجیب اینکه قاضی پرونده (کشکولی رئیس شعبه ۷۹ دادگاه کیفری استان تهران) آبان امسال با حکم جریمه ۲ میلیون تومان، دستور رفع توقیف روزنامه هتاک را صادر کرد! ۲ ماه بعد و توسط همان سردبیر، روزنامه مردم امروز حوزه هتاکی را به ساحت پیامبر(ص) کشاند و از نشریه هتاک فرانسوی جانبداری کرد.
نکته جالب در این میان واکنش معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد است. در حالی که هیئت نظارت پیش از این روزنامه وطن امروز را صرفا به اعتبار پرداختن به احتمال مرگ شاه جنایتکار سعودی روانه دادگاه کرده، حسین انتظامی معاون مطبوعاتی پس از انتشار خبر توقیف مردم امروز فقط از تذکر به روزنامه مذکور خبر میدهد و میگوید: هیئت نظارت بر مطبوعات از آزادی رسانهها در چارچوب قانون استقبال میکند و خود را موظف به حفظ چارچوبهای قانونی و بدون تبعیض میداند. رسانهها نیز به «آزادی مسئولانه» باور دارند و باید به کمک همدیگر فضایی منزه و با نشاط ایجاد کنیم و آن را توسعه دهیم(!)
آنچه در این توضیحات مسکوت مانده، غیرت اسلامی و مسئولیت قانونی وی در صیانت از ساحت پیامبر(ص) است.
یادآور میشود محمد قوچانی داماد عمادالدین باقی (از اعضای حلقه کیان و نزدیک به باند مهدی هاشمی معدوم) و عضو جدید حزب کارگزاران است که در نشریات زنجیرهای و توقیف شده نشاط، شرق (مجددا منتشر میشود)، هممیهن، اعتماد ملی، مردم امروز، آسمان، شهروند امروز، مهرنامه و... مسئولیت سردبیری را داشته و بنابراین بخش عمدهای از تخلفات این نشریات زنجیرهای متوجه شخص وی است و با عنایت به اصل حقوقی تشدید مجازات در صورت تکرار جرم، منطقا باید با این طیف از گردانندگان زنجیرهای برخورد قاطع انجام شود اما برخی مسئولان دولتی و قضایی اتفاقا اصل تخفیف و به حداقل - صفر - رسانی مجازات را برای این مجرمان حرفهای و سابقهدار در پیش گرفتهاند!
قوچانی از سال ۷۴ با نشریه سازمان مجاهدین انقلاب (عصر ما) همکاری میکرد. او بعدها در دوره مدیریت عطریانفر بر روزنامه همشهری، سردبیر مجله همشهری ماه شد و سال ۸۰ به هنگام توقیف عصر ما تصریح کرد «عصر گامی بلند در راه سکولاریزه کردن سیاست بود و مدتها پیش از توقیف به پایان خود رسیده بود. فراموش نکنیم همه ما بر شانههای عصر ما ایستادهایم». وی در سال ۷۹ و پس از فتنه ۸۸ نیز برای مدت کوتاهی در بازداشت بود.
دیگ به دیگ میگه روت سیاه!
عضو قدیمی و جدا شده گروهک منافقین به هجو موضع اخیر رئیس این سازمان تروریستی درباره ماجرای نشریه شارلی ابدو پرداخت.
مریم قجرعضدانلو ابریشمچی(رجوی) اخیرا به بهانه حوادث مشکوک پاریس و حمله به دفتر نشریه شارلی ابدو اقدام به محکومیت این ماجرا کرده و گفته «من هم شارلی هستم».
در پی این اتفاق، قربانعلی حسیننژاد از اعضای قدیمی و جدا شده سازمان در وبلاگ خود نوشت: مریم رجوی طی دو اطلاعیه جنایتهای تروریستی در فرانسه را محکوم کرده و از راهپیمایی روز یکشنبه مردم فرانسه به دعوت فرانسوا اولاند رئیسجمهور فرانسه در محکوم کردن حمله به دفتر یک مجله در پاریس و کشتار کارکنان آن و نیز گروگانگیری و قتل عدهای از یهودیان در پایتخت فرانسه اعلام حمایت و استقبال کرده است. به این خانم باید گفت: مگر سازمان تو و شوهرت نبود که در دهههای شصت و هفتاد شمسی دقیقا همین خطمشی ترور و انفجار و کشتار را داشت و هنوز هم به آن افتخار میکند؟؟!! مگر شما شروعکننده ترور و خشونت و مشخصا عملیات انتحاری در دهههای اخیر در منطقه نبودید و قبل از آن خبری از این کارها در منطقه نبود؟؟!! از کی شما این قدر مهربان و ضد خشونت و ضد ترور و مسالمتجو شدهاید؟؟!!
وی ادامه میدهد همه حق دارند این جنایتهای تروریستی داعشی را محکوم کنند به جز شما که همین چند ماه پیش با همسنگران همین داعشیها در مقرتان در حومه پاریس عکس گرفتید و با افتخار منتشرش کردید که بله ما با رهبر رزمندگان سوریه دیدار و گفتگو کردیم!!... گذشته از اینکه شما همین داعشیهایی را که امروز در خیابانهای پاریس جنایت میکنند مردم انقلابی و عشایر انقلابی نام مینهادید. حالا چه شده که تروریست شدهاند؟! به این میگویند حزب باد!!
بنابر آمار منتشره سازمان منافقین ۱۷ هزار شهروند ایرانی را ترور کردهاند. آنها همچنین در جنایات رژیم صدام علیه شیعیان و کردها مشارکت داشتند و پس از فروپاشی رژیم صدام و حاکمیت رأی مردم، به مناطقی نظیر سوریه گسیل شدند تا در کنار تروریستهای داعشی و جبهه النصره با دولت سوریه بجنگند.
خدمت ویژه دولت به پردرآمدها و به ضرر نیازمندان یارانه
یک روزنامه اصلاحطلب تصریح کرد موضع رئیس جمهور مانع اصلی در برابر وزرای اقتصاد و رفاه برای حذف یارانه افراد پردرآمد است.
روزنامه اعتماد نوشت: وزرای رفاه در حالی با معمای حذف پولدارهای یارانهبگیر درگیرند که به گفته دولتمردان، رئیس جمهور با سرک کشیدن به حسابهای مردم مخالف است. این روزها مجلس در حال بررسی لایحه بودجه سال ۹۴ کل کشور است. این در حالی است که قرار بود دولت حذف اقشار یارانهبگیر ثروتمند را در سال جاری بر اساس قانون بودجه ۹۳ عملیاتی کند، گرچه برخی دولتمردان مطرح میکنند که کار شناسایی متمکنین جامعه به راحتی امکانپذیر است اما پرداخت یارانههای نقدی به آنها همچنان ادامه دارد.
اعتماد افزود: نمایندگان مجلس یکی از نقاط ضعف بودجه سال ۹۴ را بحث هدفمندی یارانهها میدانند و نسبت به عدم اجرای تکلیف قانونی دولت در لایحه بودجه ۹۳ معترض هستند، از سوی دیگر با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال جاری، موضوع یارانهبگیران ثروتمند در محافل کارشناسی و خبری بار دیگر مطرح شده و همگی بر ضرورت حذف یارانه گروههای بالای درآمدی جامعه تأکید دارند.
بهروز نعمتی، سخنگوی هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی نیز مطرح کرده است: وزیر اقتصاد چندی پیش اعلام کرده بود که ۱۰ میلیون نفر مورد شناسایی قرار گرفتهاند تا یارانههایشان قطع شود، بنابراین باید مطرح کرد که این سخنها کارشناسی شده است.
به نوشته اعتماد یک هفته پیش رئیس جمهور در همایشی اعلام کرد ۵۰ درصد افرادی که نیازمند دریافت یارانه نیستند به راحتی قابل شناسایی هستند، این در حالی است که دولت حاضر به پذیرش این ریسک و آزادسازی منابع هدفمندی به دلیل نگرانی از بیعدالتی نیست.
۲ سال از عمر دولت با ۲ وعده بیسرانجام گذشت
عضو گروه مشاوران خاتمی نسبت به سرانجام وعدههای اقتصادی دولت و سرنوشت مذاکرات هستهای در دولت یازدهم ابراز نگرانی کرد.
احمد پورنجاتی رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس ششم در فیسبوک نوشت: از آغاز فعالیت دولت یازدهم، دو موضوع مهم؛ «حل و فصل پرونده هستهای و ساماندهی وضعیت اقتصادی کشور»، همواره به عنوان اولویت در مجموعه برنامهها و وعدههای این دولت مطرح بوده است.
پورنجاتی اضافه کرد: به گمانم اگر بخواهیم به تنها مورد اشتراک نظر در نگاه و داوری درباره دولت یازدهم در میان همه طرفهای عرصه سیاسی داخلی، اعم از خود دولت، رقیبان سیاسی و حتی مخالفان پا به رکاب آن و نیز افکارعمومی اشاره کنیم، همین دو مورد است. اما اینک واقعیتهای پیش رو، چه در عرصه چالش هستهای و چه در روند تحولات اقتصادی (به ویژه وضعیت بازارنفت) بنا به علتها و عوامل گوناگونی که جداگانه باید به آنها پرداخت، پارامترهای تازه و متفاوتی را وارد میدان بازی در هر دو موضوع یاد شده کرده است.
به گزارش رجانیوز وی ادامه میدهد: گرچه همچنان بهرهگیری از مزیتهای نسبی این دولت در مهارت دیپلماتیک و تاکید بر رویکرد تعاملی و فعال و سازنده بازی برد-برد و نیز تلاش برای اصلاحنسبی ساختار اقتصادی به ویژه با تاکید بر رونق تولید و کاهش نرخ بیکاری و کنترل رشد جهشی تورم میبایست مورد توجه باشد اما پیشبینی خردمندانه روندهای پیش رو، ایجاب میکند که دولت روحانی زلف موجودیت سیاسی و کارنامه و موفقیت خود را از گره خوردن به این دو موضوع باز کند.
پورنجاتی تصریح کرد: پیشتر هم در گفتگو با برخی روزنامهها پیشنهاد کردهام؛ بازنگری در فهرست و ترتیب اولویتهای دولت یازدهم! اینک وقت تغییر در «اصل بازی» است. از تخته نرد به شطرنج!
یارانه پرمصرفها را که میتوانید حذف کنید
«تاکنون شناسایی خانوادههای پردرآمد دریافت کننده یارانه نقدی و حذف آنان محقق نشده است؛ اما در صورتی که مصرف انرژی را شاخص قرار دهیم و یارانه مصرف خارج از الگو را حذف کنیم، در عمل یارانه پردرآمدها حذف خواهد شد.»
به گزارش جهاننیوز گام دوم هدفمندی یارانهها از ابتدای سال ۹۳ با هدف جبران کسری بودجه یارانهها در حالی اجرا شد که مجلس در قانون بودجه راهبرد حذف یارانه افراد پردرآمد را پیشپای دولت قرار داده بود. برمبنای این قانون دولت مکلف شده بود یارانه نقدی را تنها به خانوارهایی اختصاص دهد که مجموع درآمد سالانه آنها کمتر از رقم تعیین شده دولت باشد. اما در عمل، دولت این کار را نکرد. احمد میدری معاون رفاه وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در این زمینه گفته بود «حذف یارانه ثروتمندان نیازمند یکسری بانکهای اطلاعاتی است.» در عین حال یکی از بانکهای اطلاعاتی موجود در کشور برای تشخیص میزان درآمد افراد، حسابهای بانکی مردم است که بررسی آن از دید دولت و بخصوص رئیس جمهور، ورود به حریم خصوصی مردم تلقی میشود. احمد توکلی، نماینده مجلس شورای اسلامی در این زمینه گفته است: «از همه بدتر این است که دولت بررسی حساب بانکی افراد را ورود به حوزه خصوصی آنها میداند، در حالی که در همه دنیا این کار انجام میشود و کشورها برای اخذ مالیات به حساب اتباع خود سرکشی میکنند. در این میان برخی کارشناسان و مسئولین بر این اعتقاد هستند که اگر حذف دهکهای پردرآمد امکانپذیر نیست، میتوان به جای حذف یارانه پردرآمدها، خانوارهای کم درآمد را با استفاده از بانکهای اطلاعاتی نهادهایی از جمله بهزیستی و کمیته امداد امام(ره) شناسایی کرد. با این وجود برخی دیگر از کارشناسان به ضعف زیرساختهای اطلاعاتی کشور در زمینه شناخت صحیح خانوارهای کمدرآمد اشاره میکنند و این پیشنهاد را اجرایی نمیدانند. این کارشناسان به مشکلات به وجود آمده در زمستان سال ۹۲ در پی توزیع سبد کالا بین خانوارهای نیازمند، به عنوان شاخصی برای ارزیابی این زیرساختها معرفی میکنند.
بررسی لایحه قانون بودجه سال ۹۴ نشان میدهد دولت تبصره مربوط به حذف یارانه پردرآمدها را ذکر نکرده است که میتواند نشانه شفافی برای این موضوع باشد که اجرای این راه حل برای جبران کسری بودجه یارانهها از دستور کار دولت خارج شده است.
در میان پیشنهادهای موجود در دو راهی شناسایی خانوارهای پردرآمد یا کمدرآمد با هدف جبران کسری بودجه هدفمندی یارانهها و توزیع عادلانه یارانهها در کشور، پیشنهاد جدیدی به نام مدل پلکانی- افزایشی از سوی یکی از مراکز پژوهشی کشور مطرح شده است که حذف یارانه افراد پرمصرف را نشانه رفته است.
این طرح با این هدف طراحی شده است که مصرف بیشتر انرژی، یارانه بیشتری نداشته باشد و اگر نمیتوان درآمد و دارایی افراد را به سادگی شناسایی کرد یا در مدت کوتاهی وارد فرآیند شناسایی آن شد، «مصرف» شاخص مناسبی است که میتوان رفتار خانوارها را در آن به سادگی تشخیص داد. کنتورهای آب، برق و گاز هر خانواده نشان میدهد که تا چه میزان از هر یک استفاده کرده است. بر این مبنا اگر مصرف انرژی خارج از الگو به نرخ آزاد محاسبه شود، یارانهای به مصرف بیرویه اختصاص نمییابد و این افراد پرمصرف هستند که یا رفتار خود را اصلاح میکنند و یا هزینه آزاد مصرف خود را پرداخت میکنند.
همچنین با این اقدام در عمل یارانه پردرآمدها حذف میشود زیرا براساس اطلاعات مرکز آمار پردرآمدها همان پرمصرفها هستند و خانوادههای پردرآمد در مقایسه با خانوادههای کم درآمد سهم بیشتری از مصرف حاملهای انرژی دارند. در نتیجه، در حال حاضر با وجود پلکانی بودن این حاملهای انرژی، پلکانهای بالای مصرف همچنان یارانهای است و خانوارهای پردرآمد در بسیاری موارد بیش از یارانههای نقدی از محل آب، برق و گاز یارانهای از کمکهای دولتی برخوردار میشوند. در نتیجه، اگر مصرف «خارج از الگو» یارانهای نباشد، دیگر خانوادههای مرفه به دلیل مصرف بیشتر، سهم بیشتری از یارانه نخواهند داشت.
اسم (گفت و شنود)
گفت: حضور نتانیاهو در تظاهرات ضد تروریستی فرانسه به سوژه داغ رسانههای غربی تبدیل شده.
گفتم: چرا؟!
گفت: مینویسند، نتانیاهو که خودش در همه دنیا به ترور و کودککشی و قتلعام مردم بیدفاع معروف است، چگونه در تظاهرات ضد تروریستی شرکت کرده است؟!
گفتم: اولا؛ مگر بقیه سران اروپایی شرکتکننده در آن تظاهرات آدم حسابی بودند! ثانیا؛ معلوم شده که عملیات تروریستی پاریس با چراغسبز دولت فرانسه بوده است.
گفت: ولی نتانیاهو گفته است، حضور من به اهمیت تظاهرات ضدتروریستی میافزاید!
گفتم: به یارو گفتند؛ اسم تو را روی گلدان گذاشتم گل داد، روی درخت گذاشتم میوه داد، روی باغچه گذاشتم چمن روئید... مرتیکه فلان فلان شده آخه پشکل هم شد اسم؟!
آقای دکتر ظریف، وزیر محترم امور خارجه و مسئول تیم مذاکرهکننده کشورمان باید به این پرسش پاسخ بدهند که در هنگامه پردامنه اهانت شرمآور به ساحت مقدس پیامبر اسلام(ص) و در حالی که دولت فرانسه مدیریت رسمی این ماجرای زشت و پلید را با کمک مالی یک میلیون یورویی بر عهده گرفته بود، حضور ایشان در پاریس چه ضرورتی داشته است و این حرکت - بسیار فراتر از- نابجا در آموزههای اسلامی - که ایشان معتقد به رعایت آن هستند، - و نیز در عرف شناخته شده دیپلماتیک چه توضیح قابل قبولی دارد؟! و چرا با حضور سؤالبرانگیز خود در کانون اهانت به ساحت مقدس پیامبر اعظم(ص) آنهم در اوج اعتراضات سراسری جهان اسلام بیآن که متوجه باشد، آبروی جمهوری اسلامی ایران را که پرچمدار بیداری اسلامی و احیاگر اسلام ناب محمدی(ص) است خدشهدار کرده است؟! ... و دراینباره گفتنیهایی هست؛
۱- حمله تروریستی به دفتر نشریه فرانسوی «شارلی ابدو» - صرفنظر از واقعیت پشت صحنه ماجرا که این روزها شواهدی از ساختگی بودن آن در دست است - روز چهارشنبه ۱۷ دیماه/ ۷ ژانویه - صورت پذیرفته بود و راهپیمایی پاریس در اعتراض به این عملیات تروریستی روز یکشنبه ۲۱ دیماه - ۱۱ ژانویه - برپا شد و سران کشورهای اروپایی و چند کشور غیر اروپایی دیگر از جمله نتانیاهو نخستوزیر رژیم صهیونیستی نیز همان روز و البته در محلی بیرون از راهپیمایی عمومی در آن شرکت کرده بودند.
اولین شماره نشریه شارلی ابدو بعد از ماجرای حمله تروریستی پاریس، روز چهارشنبه ۲۴ دیماه - ۱۴ ژانویه - در ۳ میلیون نسخه، ۱۶ زبان و در ۲۵ کشور دنیا منتشر شد، در حالی که کاریکاتور موهن علیه پیامبر عظیمالشأن اسلام روی جلد آن چاپ شده بود و آغاز مذاکرات ظریف و کری در ژنو نیز دقیقا در همین روز بوده است و اکنون، این پرسشهای جدی در میان است.
الف: میان راهپیمایی پاریس با مشخصات ضداسلامی آن که از قبل اعلام شده بود و آغاز مذاکرات ژنو، حداقل ۳ روز فاصله بوده است و هیئت مذاکرهکننده کشورمان میتوانست و وظیفه داشت با اعتراض به اهانت کشورهای غربی که ۴ کشور آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان، اعضای اصلی گروه ۵+۱ هستند، از حضور در میز مذاکره خودداری کند و دستکم این که زمان آن را به بعد موکول کند که نکرد! مگر نه این که اساس تقابل قدرتهای غربی با ایران در هویت اسلامی انقلاب و کشورمان است؟ بنابراین ترک میز مذاکره و یا موکولکردن آن به زمانی دیگر با انگیزه دفاع از حریم رسول خدا(ص) و اعتراض علیه اهانت شرمآور به ساحت مقدس آن حضرت، کمترین انتظاری است که مردم این مرز و بوم و همه ملتهای مسلمان از تیم مذاکرهکننده کشورمان داشتهاند.
ب: آقای ظریف روز چهارشنبه ۲۴ دیماه در حالی با جان کری همتای آمریکایی خود به مذاکره مینشیند که کاریکاتور موهن علیه پیامبر اسلام(ص) در همان روز و با اعلام قبلی در ۳ میلیون نسخه چاپ و منتشر شده است و طرف مذاکره ایشان، یعنی جان کری وزیر خارجه کشوری است که از انتشار این کاریکاتور موهن بیشترین حمایت رسمی و علنی را داشته است! آیا تعجبآور نیست که نماینده جمهوری اسلامی ایران با نماینده کشوری که اهانت به رسولخدا(ص) را «آزادی بیان»! و «ضروری»! دانسته است رو دررو بنشیند؟! و انگار نه انگار که طرف مقابل او نه فقط همه هویت و موجودیت ایشان - بهعنوان یک مسلمان معتقد - بلکه جانمایه همه مسلمانان جهان را به اهانت و سخره گرفته است!
ج: ناپختگی وزیر خارجه کشورمان - و نه خدای نخواسته بیاعتنایی ایشان به ساحت مقدس رسول خدا(ص)! - به همین اندازه خاتمه نمییابد بلکه جناب ظریف در اقدامی تعجبآور و برخلاف عرف شناخته شده و فرموله دیپلماتیک، به اتفاق جان کری، محل رسمی مذاکره را ترک کرده و همراه ایشان در یکی از خیابانهای ژنو به قدم زدن میپردازد! این اقدام آقای ظریف که خبر آن در سطح گستردهای منتشر شد، زیر این عنوان قابل تعریف است که اولا؛ برخلاف نگاه رسمی و منطقی جمهوری اسلامی ایران که آمریکا را دشمن خونریز و غارتگر میداند و برای آن هزاران سند غیرقابل تردید ارائه میکند، آقای ظریف نگاهی دیگر دارد و با قدم زدن در کنار جان کری و بیرون از محل مذاکرات، در پی اعلام تفاوت نظر خود با دیدگاه رسما اعلام شده جمهوری اسلامی ایران است که البته میدانیم ایشان چنین منظوری نداشته است ولی این برداشت تنها برداشتی است که از اقدام یادشده به عرصه سیاسی ایران و جهان پمپاژ میشود.
ثانیاً؛ قدم زدن صمیمانه با جان کری در حالی که اهانت به پیامبر اعظم(ص) و انتشار ۳ میلیون کاریکاتور موهن به خبر اول دنیا تبدیل شده و آمریکا یکی از اصلیترین حامیان این اهانت بیشرمانه است، غیر از بیاعتنایی جمهوری اسلامی ایران در قبال اهانت به رسول خدا(ص) چه مفهوم و معنای دیگری میتواند داشته باشد؟
بعد از انتشار این خبر و بازتاب آن با سمت و سوی یادشده، عکسالعمل روزنامههای زنجیرهای حامی دولت، بیشتر از آن که تأسفآور باشد، خندهدار بود. این روزنامهها با عکس و تیتر درشت «پیادهروی ایران و آمریکا» به استقبال حرکت یادشده رفتند و بعد که متوجه شدند - یا متوجهشان کردند - که به بیراهه رفتهاند، عذر بدتر از گناه آورده و نوشتند: خروج ظریف و کری از محل مذاکرات برای پیشگیری از شنود احتمالی سرویسهای جاسوسی بوده است! و این پرسش بدیهی را بیپاسخ گذاشتند که از ترس کدام سرویس جاسوسی؟ «سیا»؟ «اینتلجنت سرویس»؟ «موساد»؟ B.N.D. آلمان؟ D.C.R.I فرانسه؟!... کدامیک از این سرویسهای جاسوسی با آمریکا همپیمان نیستند؟ و از کی تا به حال سرویسهای اطلاعاتی ایران و آمریکا با یکدیگر خاله و خواهرزاده شدهاند؟ ضمن آنکه امروزه فقط با یک دستگاه الکترونیکی کوچک و جیبی به آسانی میتوان سیگنالهای شنود را کشف کرد. یعنی آمریکا از داشتن این دستگاه که ایران هم در اختیار دارد، محروم بوده است؟!
۲- آقای ظریف روز جمعه ۲۶ دیماه - ۱۶ ژانویه - یعنی دو روز بعد از انتشار ۳ میلیونی نشریه شارلی ابدو و کاریکاتور اهانتآمیز علیه پیامبر اسلام(ص) به پاریس، کانون پر سر و صدای اهانت و پایتخت کشوری که مدیریت این اقدام بیشرمانه را برعهده داشته است میرود. بهانه سفر، ملاقات و گفتوگو با فابیوس، وزیر خارجه فرانسه و جانکری، وزیر خارجه آمریکاست که در اینباره گفتنی است؛
الف: حضور وزیر خارجه کشورمان در کانون اصلی اهانت به ساحت پیامبراعظم(ص) چه مفهومی غیر از این میتواند داشته باشد که جمهوری اسلامی ایران نسبت به اهانت پلشت یاد شده - نستجیربالله - بیخیال و بیاعتناء بوده است؟! ممکن است جناب ظریف بفرمایند که ما به دستور کار مذاکراتی خود مشغول بودهایم! که باید گفت؛ اولا؛ اشکال اصلی همین است که چرا در هنگامه پر سر و صدای اهانت به رسول اکرم(ص)، کمترین تغییری در دستور کار مذاکراتی خود ندادهاید؟! و ثانیا؛ به فرموده پیامبر عظیمالشأن که « اتقوا من مواضع التُهم - از موضع اتهام بپرهیزید» توجهی نکردهاید؟!
ب: شهر ژنو، از قبل به عنوان محل انجام مذاکرات تعیین و اعلام شده بود، چرا آقای ظریف برای ادامه مذاکرات و یا انجام بخشی از آن، شهر محل مذاکرات را ترک کرده و به پاریس میرود؟! آیا این سفر، از قبل برنامهریزی شده بود؟ اگر آری؟ چرا باید تیم مذاکره کننده کشورمان به آن تن داده باشد؟ زیرا، ژنو به عنوان یک مرکز بینالمللی شناخته میشود و فرانسه فقط یکی از ۶کشور طرف مذاکره است و سفر وزیرخارجه به پاریس در فرهنگ دیپلماتیک، میتواند به مفهوم برتری فرانسه و دست بالای این کشور در مقایسه با ایران تلقی شود. روال تعریف شده دیپلماتیک آن است که فابیوس، وزیر خارجه فرانسه به عنوان یکی از اعضای ۵+۱ به محل مذاکرات در ژنو بیاید ولی متأسفانه وزیر خارجه کشورمان با سفر به فرانسه، این فرمول شناخته شده را نادیده گرفته است. آنهم فرانسهای که عملا هیچکاره است.
ج: بر فرض برنامهریزی قبلی سفر، آقای ظریف به دلایل بدیهی پیش گفته نه فقط وظیفه داشت از انجام آن در هنگامه اهانت به رسول خدا(ص) خودداری کند بلکه انتظار آن بود که با شدت و در اقدامی علنی به فرانسه و سایر کشورهای اهانتکننده اعتراض کند و در پی این اعتراض میز مذاکره را ترک و ادامه مذاکرات را به بعد موکول نماید.
۳- و بالاخره اگر چه در اینباره گفتنیهای فراوان دیگری نیز هست ولی در خاتمه تنها به این نکته بسنده میکنیم که مذاکرات هستهای با ۵+۱ اگرچه دقیقا همانگونه که از قبل به وضوح قابل پیشبینی بود به جایی نمیرسد و تاکنون فقط بر حجم و گستره تحریمها افزوده است و در مقابل امتیازات نقدی که دادهایم، یک مشت وعده نسیه دریافت کردهایم ولی ادامه آن به دو علت ضروری است اول؛ اثبات این واقعیت که حریف قابل اعتماد نیست و دوم؛ آن که ایران اسلامی به لحاظ فنی و حقوقی دست بالای مذاکرات را دارد و چنته طرف مقابل خالی است. از این روی باید از دولتمردان محترم پرسید، مگر در طول یکسال و چند ماه مذاکره چه به دست آوردهایم که توقف موقت آن در اعتراض به اهانت شرمآور مورد اشاره را برنتافتهاید؟!
حسین شریعتمداری
اخبار ویژه
خواب سنگین مسئولان در برابر مجرمان مطبوعاتی سابقهدار
سردبیر چند نشریه زنجیرهای و اجارهای توقیف شده در کمتر از یک سال، یک نشریه دیگر را به تعطیلی کشاند.
روزنامه مردم امروز با مدیرمسئولی احمد ستاری (از همکاران کرباسچی در روزنامه همشهری) و سردبیری محمد قوچانی، به خاطر حمایت از نشریه توهینکننده به پیامبر اعظم(ص) در نوزدهمین شماره خود با حکم بازپرس شعبه ۲ دادسرای فرهنگ و رسانه توقیف شد. این روزنامه در حمایت از مجله شارلی ابدو از قول یک کارگردان تیتر بزرگ زده بود «من هم شارلی هستم»! مجله فرانسوی مذکور که اخیرا نیز اقدام به انتشار کاریکاتورهای توهینآمیز علیه پیامبر(ص) کرد در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۱۱ نیز مرتکب این هتاکی بزرگ شده بود و مجلهای شناخته شده در حوزه جسارت علیه مقدسات اسلامی محسوب میشود.
محمد قوچانی سال گذشته به همراه چند نشریه دیگر، سردبیری روزنامه آسمان را نیز برعهده داشت؛ روزنامهای که از زبان یک عضو گروهک مرتد جبهه ملی، حکم قرآنی قصاص را غیرانسانی توصیف کرد و ۲۵ بهمن ۹۲ توقیف شد. اما عجیب اینکه قاضی پرونده (کشکولی رئیس شعبه ۷۹ دادگاه کیفری استان تهران) آبان امسال با حکم جریمه ۲ میلیون تومان، دستور رفع توقیف روزنامه هتاک را صادر کرد! ۲ ماه بعد و توسط همان سردبیر، روزنامه مردم امروز حوزه هتاکی را به ساحت پیامبر(ص) کشاند و از نشریه هتاک فرانسوی جانبداری کرد.
نکته جالب در این میان واکنش معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد است. در حالی که هیئت نظارت پیش از این روزنامه وطن امروز را صرفا به اعتبار پرداختن به احتمال مرگ شاه جنایتکار سعودی روانه دادگاه کرده، حسین انتظامی معاون مطبوعاتی پس از انتشار خبر توقیف مردم امروز فقط از تذکر به روزنامه مذکور خبر میدهد و میگوید: هیئت نظارت بر مطبوعات از آزادی رسانهها در چارچوب قانون استقبال میکند و خود را موظف به حفظ چارچوبهای قانونی و بدون تبعیض میداند. رسانهها نیز به «آزادی مسئولانه» باور دارند و باید به کمک همدیگر فضایی منزه و با نشاط ایجاد کنیم و آن را توسعه دهیم(!)
آنچه در این توضیحات مسکوت مانده، غیرت اسلامی و مسئولیت قانونی وی در صیانت از ساحت پیامبر(ص) است.
یادآور میشود محمد قوچانی داماد عمادالدین باقی (از اعضای حلقه کیان و نزدیک به باند مهدی هاشمی معدوم) و عضو جدید حزب کارگزاران است که در نشریات زنجیرهای و توقیف شده نشاط، شرق (مجددا منتشر میشود)، هممیهن، اعتماد ملی، مردم امروز، آسمان، شهروند امروز، مهرنامه و... مسئولیت سردبیری را داشته و بنابراین بخش عمدهای از تخلفات این نشریات زنجیرهای متوجه شخص وی است و با عنایت به اصل حقوقی تشدید مجازات در صورت تکرار جرم، منطقا باید با این طیف از گردانندگان زنجیرهای برخورد قاطع انجام شود اما برخی مسئولان دولتی و قضایی اتفاقا اصل تخفیف و به حداقل - صفر - رسانی مجازات را برای این مجرمان حرفهای و سابقهدار در پیش گرفتهاند!
قوچانی از سال ۷۴ با نشریه سازمان مجاهدین انقلاب (عصر ما) همکاری میکرد. او بعدها در دوره مدیریت عطریانفر بر روزنامه همشهری، سردبیر مجله همشهری ماه شد و سال ۸۰ به هنگام توقیف عصر ما تصریح کرد «عصر گامی بلند در راه سکولاریزه کردن سیاست بود و مدتها پیش از توقیف به پایان خود رسیده بود. فراموش نکنیم همه ما بر شانههای عصر ما ایستادهایم». وی در سال ۷۹ و پس از فتنه ۸۸ نیز برای مدت کوتاهی در بازداشت بود.
دیگ به دیگ میگه روت سیاه!
عضو قدیمی و جدا شده گروهک منافقین به هجو موضع اخیر رئیس این سازمان تروریستی درباره ماجرای نشریه شارلی ابدو پرداخت.
مریم قجرعضدانلو ابریشمچی(رجوی) اخیرا به بهانه حوادث مشکوک پاریس و حمله به دفتر نشریه شارلی ابدو اقدام به محکومیت این ماجرا کرده و گفته «من هم شارلی هستم».
در پی این اتفاق، قربانعلی حسیننژاد از اعضای قدیمی و جدا شده سازمان در وبلاگ خود نوشت: مریم رجوی طی دو اطلاعیه جنایتهای تروریستی در فرانسه را محکوم کرده و از راهپیمایی روز یکشنبه مردم فرانسه به دعوت فرانسوا اولاند رئیسجمهور فرانسه در محکوم کردن حمله به دفتر یک مجله در پاریس و کشتار کارکنان آن و نیز گروگانگیری و قتل عدهای از یهودیان در پایتخت فرانسه اعلام حمایت و استقبال کرده است. به این خانم باید گفت: مگر سازمان تو و شوهرت نبود که در دهههای شصت و هفتاد شمسی دقیقا همین خطمشی ترور و انفجار و کشتار را داشت و هنوز هم به آن افتخار میکند؟؟!! مگر شما شروعکننده ترور و خشونت و مشخصا عملیات انتحاری در دهههای اخیر در منطقه نبودید و قبل از آن خبری از این کارها در منطقه نبود؟؟!! از کی شما این قدر مهربان و ضد خشونت و ضد ترور و مسالمتجو شدهاید؟؟!!
وی ادامه میدهد همه حق دارند این جنایتهای تروریستی داعشی را محکوم کنند به جز شما که همین چند ماه پیش با همسنگران همین داعشیها در مقرتان در حومه پاریس عکس گرفتید و با افتخار منتشرش کردید که بله ما با رهبر رزمندگان سوریه دیدار و گفتگو کردیم!!... گذشته از اینکه شما همین داعشیهایی را که امروز در خیابانهای پاریس جنایت میکنند مردم انقلابی و عشایر انقلابی نام مینهادید. حالا چه شده که تروریست شدهاند؟! به این میگویند حزب باد!!
بنابر آمار منتشره سازمان منافقین ۱۷ هزار شهروند ایرانی را ترور کردهاند. آنها همچنین در جنایات رژیم صدام علیه شیعیان و کردها مشارکت داشتند و پس از فروپاشی رژیم صدام و حاکمیت رأی مردم، به مناطقی نظیر سوریه گسیل شدند تا در کنار تروریستهای داعشی و جبهه النصره با دولت سوریه بجنگند.
خدمت ویژه دولت به پردرآمدها و به ضرر نیازمندان یارانه
یک روزنامه اصلاحطلب تصریح کرد موضع رئیس جمهور مانع اصلی در برابر وزرای اقتصاد و رفاه برای حذف یارانه افراد پردرآمد است.
روزنامه اعتماد نوشت: وزرای رفاه در حالی با معمای حذف پولدارهای یارانهبگیر درگیرند که به گفته دولتمردان، رئیس جمهور با سرک کشیدن به حسابهای مردم مخالف است. این روزها مجلس در حال بررسی لایحه بودجه سال ۹۴ کل کشور است. این در حالی است که قرار بود دولت حذف اقشار یارانهبگیر ثروتمند را در سال جاری بر اساس قانون بودجه ۹۳ عملیاتی کند، گرچه برخی دولتمردان مطرح میکنند که کار شناسایی متمکنین جامعه به راحتی امکانپذیر است اما پرداخت یارانههای نقدی به آنها همچنان ادامه دارد.
اعتماد افزود: نمایندگان مجلس یکی از نقاط ضعف بودجه سال ۹۴ را بحث هدفمندی یارانهها میدانند و نسبت به عدم اجرای تکلیف قانونی دولت در لایحه بودجه ۹۳ معترض هستند، از سوی دیگر با نزدیک شدن به روزهای پایانی سال جاری، موضوع یارانهبگیران ثروتمند در محافل کارشناسی و خبری بار دیگر مطرح شده و همگی بر ضرورت حذف یارانه گروههای بالای درآمدی جامعه تأکید دارند.
بهروز نعمتی، سخنگوی هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی نیز مطرح کرده است: وزیر اقتصاد چندی پیش اعلام کرده بود که ۱۰ میلیون نفر مورد شناسایی قرار گرفتهاند تا یارانههایشان قطع شود، بنابراین باید مطرح کرد که این سخنها کارشناسی شده است.
به نوشته اعتماد یک هفته پیش رئیس جمهور در همایشی اعلام کرد ۵۰ درصد افرادی که نیازمند دریافت یارانه نیستند به راحتی قابل شناسایی هستند، این در حالی است که دولت حاضر به پذیرش این ریسک و آزادسازی منابع هدفمندی به دلیل نگرانی از بیعدالتی نیست.
۲ سال از عمر دولت با ۲ وعده بیسرانجام گذشت
عضو گروه مشاوران خاتمی نسبت به سرانجام وعدههای اقتصادی دولت و سرنوشت مذاکرات هستهای در دولت یازدهم ابراز نگرانی کرد.
احمد پورنجاتی رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس ششم در فیسبوک نوشت: از آغاز فعالیت دولت یازدهم، دو موضوع مهم؛ «حل و فصل پرونده هستهای و ساماندهی وضعیت اقتصادی کشور»، همواره به عنوان اولویت در مجموعه برنامهها و وعدههای این دولت مطرح بوده است.
پورنجاتی اضافه کرد: به گمانم اگر بخواهیم به تنها مورد اشتراک نظر در نگاه و داوری درباره دولت یازدهم در میان همه طرفهای عرصه سیاسی داخلی، اعم از خود دولت، رقیبان سیاسی و حتی مخالفان پا به رکاب آن و نیز افکارعمومی اشاره کنیم، همین دو مورد است. اما اینک واقعیتهای پیش رو، چه در عرصه چالش هستهای و چه در روند تحولات اقتصادی (به ویژه وضعیت بازارنفت) بنا به علتها و عوامل گوناگونی که جداگانه باید به آنها پرداخت، پارامترهای تازه و متفاوتی را وارد میدان بازی در هر دو موضوع یاد شده کرده است.
به گزارش رجانیوز وی ادامه میدهد: گرچه همچنان بهرهگیری از مزیتهای نسبی این دولت در مهارت دیپلماتیک و تاکید بر رویکرد تعاملی و فعال و سازنده بازی برد-برد و نیز تلاش برای اصلاحنسبی ساختار اقتصادی به ویژه با تاکید بر رونق تولید و کاهش نرخ بیکاری و کنترل رشد جهشی تورم میبایست مورد توجه باشد اما پیشبینی خردمندانه روندهای پیش رو، ایجاب میکند که دولت روحانی زلف موجودیت سیاسی و کارنامه و موفقیت خود را از گره خوردن به این دو موضوع باز کند.
پورنجاتی تصریح کرد: پیشتر هم در گفتگو با برخی روزنامهها پیشنهاد کردهام؛ بازنگری در فهرست و ترتیب اولویتهای دولت یازدهم! اینک وقت تغییر در «اصل بازی» است. از تخته نرد به شطرنج!
یارانه پرمصرفها را که میتوانید حذف کنید
«تاکنون شناسایی خانوادههای پردرآمد دریافت کننده یارانه نقدی و حذف آنان محقق نشده است؛ اما در صورتی که مصرف انرژی را شاخص قرار دهیم و یارانه مصرف خارج از الگو را حذف کنیم، در عمل یارانه پردرآمدها حذف خواهد شد.»
به گزارش جهاننیوز گام دوم هدفمندی یارانهها از ابتدای سال ۹۳ با هدف جبران کسری بودجه یارانهها در حالی اجرا شد که مجلس در قانون بودجه راهبرد حذف یارانه افراد پردرآمد را پیشپای دولت قرار داده بود. برمبنای این قانون دولت مکلف شده بود یارانه نقدی را تنها به خانوارهایی اختصاص دهد که مجموع درآمد سالانه آنها کمتر از رقم تعیین شده دولت باشد. اما در عمل، دولت این کار را نکرد. احمد میدری معاون رفاه وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در این زمینه گفته بود «حذف یارانه ثروتمندان نیازمند یکسری بانکهای اطلاعاتی است.» در عین حال یکی از بانکهای اطلاعاتی موجود در کشور برای تشخیص میزان درآمد افراد، حسابهای بانکی مردم است که بررسی آن از دید دولت و بخصوص رئیس جمهور، ورود به حریم خصوصی مردم تلقی میشود. احمد توکلی، نماینده مجلس شورای اسلامی در این زمینه گفته است: «از همه بدتر این است که دولت بررسی حساب بانکی افراد را ورود به حوزه خصوصی آنها میداند، در حالی که در همه دنیا این کار انجام میشود و کشورها برای اخذ مالیات به حساب اتباع خود سرکشی میکنند. در این میان برخی کارشناسان و مسئولین بر این اعتقاد هستند که اگر حذف دهکهای پردرآمد امکانپذیر نیست، میتوان به جای حذف یارانه پردرآمدها، خانوارهای کم درآمد را با استفاده از بانکهای اطلاعاتی نهادهایی از جمله بهزیستی و کمیته امداد امام(ره) شناسایی کرد. با این وجود برخی دیگر از کارشناسان به ضعف زیرساختهای اطلاعاتی کشور در زمینه شناخت صحیح خانوارهای کمدرآمد اشاره میکنند و این پیشنهاد را اجرایی نمیدانند. این کارشناسان به مشکلات به وجود آمده در زمستان سال ۹۲ در پی توزیع سبد کالا بین خانوارهای نیازمند، به عنوان شاخصی برای ارزیابی این زیرساختها معرفی میکنند.
بررسی لایحه قانون بودجه سال ۹۴ نشان میدهد دولت تبصره مربوط به حذف یارانه پردرآمدها را ذکر نکرده است که میتواند نشانه شفافی برای این موضوع باشد که اجرای این راه حل برای جبران کسری بودجه یارانهها از دستور کار دولت خارج شده است.
در میان پیشنهادهای موجود در دو راهی شناسایی خانوارهای پردرآمد یا کمدرآمد با هدف جبران کسری بودجه هدفمندی یارانهها و توزیع عادلانه یارانهها در کشور، پیشنهاد جدیدی به نام مدل پلکانی- افزایشی از سوی یکی از مراکز پژوهشی کشور مطرح شده است که حذف یارانه افراد پرمصرف را نشانه رفته است.
این طرح با این هدف طراحی شده است که مصرف بیشتر انرژی، یارانه بیشتری نداشته باشد و اگر نمیتوان درآمد و دارایی افراد را به سادگی شناسایی کرد یا در مدت کوتاهی وارد فرآیند شناسایی آن شد، «مصرف» شاخص مناسبی است که میتوان رفتار خانوارها را در آن به سادگی تشخیص داد. کنتورهای آب، برق و گاز هر خانواده نشان میدهد که تا چه میزان از هر یک استفاده کرده است. بر این مبنا اگر مصرف انرژی خارج از الگو به نرخ آزاد محاسبه شود، یارانهای به مصرف بیرویه اختصاص نمییابد و این افراد پرمصرف هستند که یا رفتار خود را اصلاح میکنند و یا هزینه آزاد مصرف خود را پرداخت میکنند.
همچنین با این اقدام در عمل یارانه پردرآمدها حذف میشود زیرا براساس اطلاعات مرکز آمار پردرآمدها همان پرمصرفها هستند و خانوادههای پردرآمد در مقایسه با خانوادههای کم درآمد سهم بیشتری از مصرف حاملهای انرژی دارند. در نتیجه، در حال حاضر با وجود پلکانی بودن این حاملهای انرژی، پلکانهای بالای مصرف همچنان یارانهای است و خانوارهای پردرآمد در بسیاری موارد بیش از یارانههای نقدی از محل آب، برق و گاز یارانهای از کمکهای دولتی برخوردار میشوند. در نتیجه، اگر مصرف «خارج از الگو» یارانهای نباشد، دیگر خانوادههای مرفه به دلیل مصرف بیشتر، سهم بیشتری از یارانه نخواهند داشت.
اسم (گفت و شنود)
گفت: حضور نتانیاهو در تظاهرات ضد تروریستی فرانسه به سوژه داغ رسانههای غربی تبدیل شده.
گفتم: چرا؟!
گفت: مینویسند، نتانیاهو که خودش در همه دنیا به ترور و کودککشی و قتلعام مردم بیدفاع معروف است، چگونه در تظاهرات ضد تروریستی شرکت کرده است؟!
گفتم: اولا؛ مگر بقیه سران اروپایی شرکتکننده در آن تظاهرات آدم حسابی بودند! ثانیا؛ معلوم شده که عملیات تروریستی پاریس با چراغسبز دولت فرانسه بوده است.
گفت: ولی نتانیاهو گفته است، حضور من به اهمیت تظاهرات ضدتروریستی میافزاید!
گفتم: به یارو گفتند؛ اسم تو را روی گلدان گذاشتم گل داد، روی درخت گذاشتم میوه داد، روی باغچه گذاشتم چمن روئید... مرتیکه فلان فلان شده آخه پشکل هم شد اسم؟!
