تاثیر عصبانیت والدین روی کودکان
ساعت 24-پژوهش ها نشان میدهد رفتار بچه ها را میتوان براساس روحیه والدین شان توجیه کرد.دانشمندان آمریکایی ثابت کردند بچه های ۱۵ ماهه قادرند احساسات والدین شان را درک کنند و سعی میکنند با کمک رفتارهایشان ,خودشان را با روحیه والدین تطبیق دهند.
دانشمندان دانشگاه واشنگتن ,واکنش ها و رفتارهای ۱۵۰ کودک دختروپسر ۱۵ ماهه را تحلیل و بررسی کردند و دریافتند که حتی کودکانی به این کوچکی هم از توانایی های درک و شناخت شان با تمام قدرت استفاده میکنند.آنها میتوانند اطلاعات بدست آمده از راههای مختلف فهم و ادراک را بخوبی تجزیه و تحلیل کنند با اینکه هنوز حرف زدن را یاد نگرفته اند.برای مثال با کمک اشارات و لحن و آهنگ صدا میتوانند بفهمند که پدر و مادرشان عصبانی هستند و سعی میکنند با رفتارشان ,آن وضعیت را خنثی کنند.در یک آزمایش نشان داده شد که حتی در سن ۱۵ ماهگی میتوان استنباط کرد که آیا این کودک , حرف شنو خواهد شد یا در تضاد با قوانین جامعه رفتار خواهد کرد ,بنابراین این امکان وجود دارد که از بروز این رفتارها جلوگیری شود.
در این مطالعه کودکان به گروهای مختلفی تقسیم شدند وشاهد این بودند که چگونه یک نفربا اسباب بازیهایی با صداهای مختلف بازی میکند .سپس فرد دومی وارد میشود , و فرد اول بازی را تکرار میکند و فرد دوم با لحن عصبانی به او پرخاش میکند و در واقع نقش پرخاشگر و مهاجم را دارد. بعد از آن همان اسباب بازیها در اختیار کودکان قرار میگیرد تا بازی کنند.آن گروه از بچه ها که شاهد این بودند که فرد پرخاشگر اتاق را ترک میکند یا به آنها پشت میکند , بچه ها مشتاقانه همان رفتار را تکرارمیکنند.گروهی دیگر از بچه ها که شاهد چهره خنثی و معمولی فرد پرخاشگرهستند و اورا درحال خواندن مجله میبینند , در ابتدا برای شروع بازی تردید میکنند و سپس با احتیاط و با درجات مختلفی از تمرکز , بازی را با تکرارحرکات فرد اول آغاز میکنند.
برای فهمیدن اینکه چه چیزی بچه ها را تشویق به انجام کارهای ممنوعه میکند به والدین شان پرسشنامه هایی داده شد تا خلق و خو و فضای عاطفی این کودکان پیش از انجام این آزمایش بررسی شود .معلوم شد کودکانی که انگیزه های ناگهانی در آنها بیشتر بروز میکند احتمال ارتکاب به اعمال ممنوعه درآنها بیشتر است .دانشمندان ادعا میکنند این گونه رفتارها را به سادگی میتوان در سه سال اول زندگی کودک اصلاح کرد.
در این مطالعه کودکان به گروهای مختلفی تقسیم شدند وشاهد این بودند که چگونه یک نفربا اسباب بازیهایی با صداهای مختلف بازی میکند .سپس فرد دومی وارد میشود , و فرد اول بازی را تکرار میکند و فرد دوم با لحن عصبانی به او پرخاش میکند و در واقع نقش پرخاشگر و مهاجم را دارد. بعد از آن همان اسباب بازیها در اختیار کودکان قرار میگیرد تا بازی کنند.آن گروه از بچه ها که شاهد این بودند که فرد پرخاشگر اتاق را ترک میکند یا به آنها پشت میکند , بچه ها مشتاقانه همان رفتار را تکرارمیکنند.گروهی دیگر از بچه ها که شاهد چهره خنثی و معمولی فرد پرخاشگرهستند و اورا درحال خواندن مجله میبینند , در ابتدا برای شروع بازی تردید میکنند و سپس با احتیاط و با درجات مختلفی از تمرکز , بازی را با تکرارحرکات فرد اول آغاز میکنند.
برای فهمیدن اینکه چه چیزی بچه ها را تشویق به انجام کارهای ممنوعه میکند به والدین شان پرسشنامه هایی داده شد تا خلق و خو و فضای عاطفی این کودکان پیش از انجام این آزمایش بررسی شود .معلوم شد کودکانی که انگیزه های ناگهانی در آنها بیشتر بروز میکند احتمال ارتکاب به اعمال ممنوعه درآنها بیشتر است .دانشمندان ادعا میکنند این گونه رفتارها را به سادگی میتوان در سه سال اول زندگی کودک اصلاح کرد.
