ویلموتس راه کیروش را نرفت
برگزاری اردوهای آمادهسازی برای تیم ملی همیشه یکی از چالشهای اساسی در تاریخ فوتبال ایران بوده و زمانی که لیگ ایران حرفهای نبوده، باعث کنارهگیری تیمی از لیگ برتر شده. در گیر و دار آمادهسازی تیم ملی برای مسابقات جام جهانی 1998 فرانسه و مقدماتی آن، بیشتر بازیکنان تیم ملی را بازیکنان تیم پرسپولیس تشکیل میدادند و همین موضوع باعث شد تا پرسپولیسیها در اوایل لیگ آزادگان سال 76 از شرکت در ادامه لیگ انصراف دهند تا تیم ملی، چالشهای کمتری را برای شرکت و حضور در جام جهانی داشته باشد. این موضوع شاید بزرگترین برخورد تیم ملی و باشگاههای فوتبال است.
اگرچه در طی چند سال اخیر با حضور کارلوس کیروش، باشگاهها و مربیان کمی از او آزرده شدند، اما بازهم در بیشتر موارد اولویت با تیم ملی بوده و جز اردوی ارمنستان سه سال پیش که با اعتراض بیشتر باشگاهها لغو شد، بقیه اردوها پس از آن، به هر نحوی که شده برگزار شدند. حتی اگر شده اردوی کوتاهمدتی را شاهد باشیم، کارلوس کیروش از کنار برگزاری اردو نمیگذشت و حتی بهصورت کجدار و مریز هم اردو را برگزار میکرد. اما چیزی که در ساختار تیم ملی تغییر کرده، این است که ویلموتس قصد ندارد بین تیم ملی، باشگاهها و مربیان اختلافی ایجاد شود و سعی دارد کارش را در آرامش پیش ببرد تا تیم ملی با صلح و دوستی به موفقیت برسد.
رفتاری که مارک ویلموتس در قامت سرمربی تیم ملی ایران از خود نشان داد و پیامی که منتشر کرد، این مفهوم را در بر دارد که میخواهد از در دوستی وارد شود و با باشگاههای ایرانی تعامل برقرار کند. به نظر می رسد اطرافیان و افراد مورد اعتماد ویلموتس به او خبر دادهاند که در طول دوره حضورش در ایران، احتمال برگزاری اردوها در خارج از روزهای فیفا وجود دارد و به همین دلیل بهتر است از همین ابتدا با آن ها تعامل خوب و سازنده ای داشته باشد تا در آینده با باشگاه ها و سرمربیان لیگ برتری به مشکل نخورد. ویلموتس هم این موضوع را بهخوبی درک کرده و تمام تلاشش را انجام داده تا از ایجاد هر گونه زاویهای میان تیمملی و باشگاهها جلوگیری کند.
