اندیشکده هنری جکسون انگلیس:
تهاجم قدرت نرم روسیه به انگلیس
ساعت24- بر اساس یافتههای تازهترین گزارش یک اندیشکده انگلیسی، فعالیتهای قدرت نرم روسیه در بریتانیا موسسات این کشور را متزلزل خواهد کرد و نتیجه نادیده گرفتن طولانیمدتی این مسئله این است که روسیه نفوذ قابلتوجهی در بانکها، باشگاههای فوتبال، رسانهها و سیاست در لندن دارد.
به گزارش ساعت24، اندیشکده هنری جکسون انگلیس با انتشار گزارشی راهبردی در خصوص قدرت نرم روسیه در انگلیس نوشت: گزارش تکاندهنده «قتل آلکساندر لیتونینکو» به دست عوامل «سرویس امنیتی اطلاعاتی» روسیه (اف اس بی) همچنان در مطبوعات بریتانیا به طور روزانه بازنشر میشود.
نظر به اینکه بعد از مدتها انتظار «تحقیق عمومی» درباره مرگ وی اقدامات شرارتبار کرملین و عواملش را بیشتر نمایان کرده است. این خبر برای تحت پوشش قرار گرفتن با «جنگ اوکراین» که سرمایه، تسلیحات و سربازان روسیه همچنان بهآن سرازیر میشوند، رقابت میکند.
با این وجود «شواهد نگرانکنندهای» در سال جاری و در این کشور مبنی بر اینکه کرملین به «مؤسسات انگلستان» چنگاندازی میکند، وجود دارد و این کار با کمترین توجه و یا حتی تصدیق {دولت} به منظور مقابله با این «حمله دیپلماتیک» مواجه شده است.
کرملین برای پیشبرد منافعش از قدرت نرم بهرهبرداری میکند
مرکز مطالعات روسیه در مؤسسه هنری جکسون نخستین گام را برای آشکار کردن این رسوایی برمیدارد. {گزارش} «شعبده کرملین: تهاجم قدرت نرم روسیه به انگلیس» آشکار میکند که «اهداف و رویکردهایی» که فعالیتهای روسیه در حوزههای سیاسی، آموزشی، فرهنگی و اقتصادی بریتانیا را در بر میگیرند، به «اصول بنیادین دموکراسی»، «حقوق بشر» و «حاکمیت قانون» در انگلستان ضربه میزنند. کرملین نه تنها از «قدرت نرم» برای پیشبرد منافعش، بلکه همچنین برای جلوگیری از «انتشار عقایدی» که جایگزینی برای «نمونه استبدادی حکمرانی این کشور» به دست میدهند، بهرهبرداری میکند.
روسیه چگونه به انگلیس نفوذ کرده است
این گزارش با تأکید بر ضعفهایی که به روسیه اجازه میدهد تا در «مؤسسات بریتانیایی» رخنه کنند، از «دولت انگلستان» درخواست میکند که پا را از «محکومیت صرف» اقدامات مختلکننده و به شدت مداخلهجویانه کرملین در شرق اروپا فراتر بگذارد و به تسلیم خودش در تسهیل این اقدامات نگاهی ژرف و طولانیمدت داشته باشد.
این گزارش در راستای تحلیل «بهرهبرداری روسیه از قدرت نرم در انگلستان» به چندین موضوع اساسی توجه میکند، مانند موارد ذیل:
- دولت روسیه از اواسط دهه ۲۰۰۰ برای «افزایش گیرایی این کشور» از تلاش، کوشش فکری و سرمایه مالی قابلملاحظهای استفاده کرده است. کرملین سازمانهای فرهنگی، آموزشی، رسانهای، سیاسی و غیره تأسیس کرده که در نگاه نخست «بیطرفانه» به نظر میرسند، اما به طور غیرپوزشطلبانهای «جهانبینی همسو با خودش» را ترویج میکنند.
- روسیه در انگلستان «تهاجم جنگ نرم آشکاری» را، با موفقیتی نسبی، در طی دهه گذشته در پیش گرفته است. هرچند اهداف و رویکردهایی که «تلاش دیپلماسی عمومی روسیه» را تعریف میکند، همزمان با انگشتنما شدن بیشتر اقدامات روسیه، برای «منافع ملی انگلستان» چالش ایجاد میکند. همچنین «نفوذ روسیه» در تقابل با ارزشهای بنیادین انگلستان قرار میگیرد.
- انگلستان باید به منظور تأکید بر «دامنه نفوذ روسیه»، آشکارسازی و «مبارزه با دروغپراکنی این کشور» ابتکاراتی را مشخص و تقبل کند.
ترجیح سالها روابط دیپلماتیک با روسیه
دکتر «اندرو فاکسال»، مدیر مرکز مطالعات روسیه در اندیشکده هنری جکسون، و نویسنده این گزارش راهبردی، خاطرنشان کرد: «نخبگان سیاسی بریتانیا سالها داشتن روابط دیپلماتیک با روسیه را بر آشکارسازی حقایق درباره دولت مافیایی ولادیمیر پوتین ارجحیت میدادند. این موضوع در حال حاضر تغییر کرده و تحقیق کنونی درباره لیتونینکو شاهدی بر این مدعاست. اما نتیجه چنین نادیده گرفتن طولانیمدتی، این است که روسیه نفوذ قابلتوجهی – در گالریهای هنری، بانکها، باشگاههای فوتبال، رسانهها و سیاست- در لندن دارد. البته، بریتانیا همانند شرق اروپا در معرض مستقیم تجاوز روسیه قرار ندارد، اما فعالیتهای کرملین در لندن بخشی از همان جعبهابزار اعمال خشونتی که ما در اوکراین مشاهده میکنیم، هستند.
منبع مرکز رصد راهبردی اشراف
نظر به اینکه بعد از مدتها انتظار «تحقیق عمومی» درباره مرگ وی اقدامات شرارتبار کرملین و عواملش را بیشتر نمایان کرده است. این خبر برای تحت پوشش قرار گرفتن با «جنگ اوکراین» که سرمایه، تسلیحات و سربازان روسیه همچنان بهآن سرازیر میشوند، رقابت میکند.
با این وجود «شواهد نگرانکنندهای» در سال جاری و در این کشور مبنی بر اینکه کرملین به «مؤسسات انگلستان» چنگاندازی میکند، وجود دارد و این کار با کمترین توجه و یا حتی تصدیق {دولت} به منظور مقابله با این «حمله دیپلماتیک» مواجه شده است.
کرملین برای پیشبرد منافعش از قدرت نرم بهرهبرداری میکند
مرکز مطالعات روسیه در مؤسسه هنری جکسون نخستین گام را برای آشکار کردن این رسوایی برمیدارد. {گزارش} «شعبده کرملین: تهاجم قدرت نرم روسیه به انگلیس» آشکار میکند که «اهداف و رویکردهایی» که فعالیتهای روسیه در حوزههای سیاسی، آموزشی، فرهنگی و اقتصادی بریتانیا را در بر میگیرند، به «اصول بنیادین دموکراسی»، «حقوق بشر» و «حاکمیت قانون» در انگلستان ضربه میزنند. کرملین نه تنها از «قدرت نرم» برای پیشبرد منافعش، بلکه همچنین برای جلوگیری از «انتشار عقایدی» که جایگزینی برای «نمونه استبدادی حکمرانی این کشور» به دست میدهند، بهرهبرداری میکند.
روسیه چگونه به انگلیس نفوذ کرده است
این گزارش با تأکید بر ضعفهایی که به روسیه اجازه میدهد تا در «مؤسسات بریتانیایی» رخنه کنند، از «دولت انگلستان» درخواست میکند که پا را از «محکومیت صرف» اقدامات مختلکننده و به شدت مداخلهجویانه کرملین در شرق اروپا فراتر بگذارد و به تسلیم خودش در تسهیل این اقدامات نگاهی ژرف و طولانیمدت داشته باشد.
این گزارش در راستای تحلیل «بهرهبرداری روسیه از قدرت نرم در انگلستان» به چندین موضوع اساسی توجه میکند، مانند موارد ذیل:
- دولت روسیه از اواسط دهه ۲۰۰۰ برای «افزایش گیرایی این کشور» از تلاش، کوشش فکری و سرمایه مالی قابلملاحظهای استفاده کرده است. کرملین سازمانهای فرهنگی، آموزشی، رسانهای، سیاسی و غیره تأسیس کرده که در نگاه نخست «بیطرفانه» به نظر میرسند، اما به طور غیرپوزشطلبانهای «جهانبینی همسو با خودش» را ترویج میکنند.
- روسیه در انگلستان «تهاجم جنگ نرم آشکاری» را، با موفقیتی نسبی، در طی دهه گذشته در پیش گرفته است. هرچند اهداف و رویکردهایی که «تلاش دیپلماسی عمومی روسیه» را تعریف میکند، همزمان با انگشتنما شدن بیشتر اقدامات روسیه، برای «منافع ملی انگلستان» چالش ایجاد میکند. همچنین «نفوذ روسیه» در تقابل با ارزشهای بنیادین انگلستان قرار میگیرد.
- انگلستان باید به منظور تأکید بر «دامنه نفوذ روسیه»، آشکارسازی و «مبارزه با دروغپراکنی این کشور» ابتکاراتی را مشخص و تقبل کند.
ترجیح سالها روابط دیپلماتیک با روسیه
دکتر «اندرو فاکسال»، مدیر مرکز مطالعات روسیه در اندیشکده هنری جکسون، و نویسنده این گزارش راهبردی، خاطرنشان کرد: «نخبگان سیاسی بریتانیا سالها داشتن روابط دیپلماتیک با روسیه را بر آشکارسازی حقایق درباره دولت مافیایی ولادیمیر پوتین ارجحیت میدادند. این موضوع در حال حاضر تغییر کرده و تحقیق کنونی درباره لیتونینکو شاهدی بر این مدعاست. اما نتیجه چنین نادیده گرفتن طولانیمدتی، این است که روسیه نفوذ قابلتوجهی – در گالریهای هنری، بانکها، باشگاههای فوتبال، رسانهها و سیاست- در لندن دارد. البته، بریتانیا همانند شرق اروپا در معرض مستقیم تجاوز روسیه قرار ندارد، اما فعالیتهای کرملین در لندن بخشی از همان جعبهابزار اعمال خشونتی که ما در اوکراین مشاهده میکنیم، هستند.
منبع مرکز رصد راهبردی اشراف
