شیرین شیرین جلال محمدیان و کم مهری صدا و سیما
نگارنده این بختیاری را داشت که با سید جلال محمدیان از نزدیک آشنا شود و حتی در سفری به جشنوارهای در تبریز در سالهای ابتدایی دهه هشتاد، همسفراو شودو برخی از درد دلهای او را بشنود.
او از شاگردان دوره اول تدریس استاد شجریان (سالهای قبل از انقلاب) و نیز شاگرد او در سالهای اولیه پس از پیروزی انقلاب در رادیو بود. در سالهای جنگ تصنیف مردان خدای او یکی از پربیننده ترین تصنیف های تلویزیون بود که با هیات و شیوه خواندن او تسلیبخش دلهای شکسته بسیاری شد.
آقای محمدیان زاده کرمانشاه است و نغمه های کردی را هم با همان لحن و بیان اصیل میخواند چرا که میگفت رموزو پیچیدگیهای نغمه های دیار خود را از استاد امرالله شاه ابراهیمی فرا گرفت که از جمله چهرههای برجسته موسیقی کردستان به شمار می رود که بیش از یک دهه قبل دل به دیار باقی داد. او به دلیل علاقهمندی به نغمه های تعزیه و عزاداری، کوششی جدی را در گردآوری این نغمه ها صرف کرد و از این منظر حافظه او یکی از گنجینههای ارزشمند نغمه ها ی اصیل موسیقی تعزیه است. جالب این که در همان سفر، او برخی از ترانههای معروفی که آهنگسازان معروف ساختند و خوانندگان مختلف خواندند را برخواسته از موسیقی تعزیه میدانست و تعدادی را برایم زمزمه میکرد.
برای من نیز تعریف میکرد در زمان ریاست آقای علی معلم بر مرکز موسیقی صدا و سیما طرحی به او داد که اصل این نغمات را بخواند. آقای معلم موافقت اولیه کرد و او نیز شروع به خواندن و ضبط این نغمات، اما از قرار بودجه این کار تامین نشد و آثار هم نصفه نیمه باقی ماند.جالب اینکه آقای محمدیان میگفت او حاضر شده بود حتی برای ضبط با کیفیت از خیر بخشی مهم از دستمزدش بگذرد، اما صدا و سیما همکاری نکرد و سبب شد این خواننده و هنرمند خوش آوا در عمل از خیر صدا و سیما و ادامه ضبط این کار بگذ رد.قصد توصیه به صدا و سیما را ندارم. متاسفانه وضعیت این رسانه به روزهای ناجوری رسیده که این گونه توصیهها عملا راهی به دهی نخواهد برد. بیشتر شاید درد دلی است برای شنیده شدن و نه عمل کردن. نوعی "کوشش بیهوده به از خفتگی"
*روزنامهنگار و پژوهشگر تاریخ موسیقی معاصر
