چرا شرق آسیا کرونا را زود مهارکرد؟
ویکتور چا، کره جنوبی: کره جنوبی از نظر اعلام شرایط اضطراری در سطح ملی سریع عمل کرد. تمرکز بر واکنش سریع گذاشته شد. تجربه سارس و مرس نیز وجود داشت. شفافیت و تغییر قوانین در خصوص مسایل شخصی نیز کمک کرد. بخش عمومی و خصوصی دست به دست هم دادند. ردیابی دیجیتال و تماس یابی دیجیتال کمک زیادی کرد. این ردیابی در کره جنوبی، تایوان و سنگاپور نیز انجام شد. اما در اروپا و آمریکا انجام نشد. در آمریکا برای هر مورد مثبت که می یابند ۶ نفر را آزمایش میکنند اما در کره جنوبی ۴۵ نفر. لذا تلاش برای مهار ویروس در کره جنوبی بسیار گسترده تر از آمریکا است. از نظر اقتصادی کره جنوبی سومین بودجه تکمیلی برای مسائل اقتصادی را تخصیص داده که این بی سابقه است. کره جنوبی به کرونا به عنوان یک فرصت نگاه میکنند و تلاش میکنند تجارت آنلاین و مشاغل آنلاین را گسترش دهند و نه هر شغلی.
سوال: فرهنگ عمومی در پذیرش ردیابی دیجیتال دستورات دولت چه نقشی داشته است.
چا از کره جنوبی: به نظر نمی رسد که این مسئله، مسئله دموکراسی و اقتدارگرایی باشد. وقتی سارس رخ داد ترس زیادی در جامعه ایجاد کرد و موجب تغییر بسیاری از مقررات شد. لذا مردم خودشان خواستند که از بخشی از حقوق اختصاصی خود بگذرند. آمریکا نیز برای مواجه به پاندمیک بعدی آمادگی بیشتری خواهد داشت. حتی کشورهایی مثل استرالیا که ابتدا علیه ردیابی دیجیتال موضع گرفتند نیز به تدریج به استفاده از آن رو آوردند.
تئو از سنگاپور: در سنگاپور نقش کارگران مهاجر در گسترش آن زیاد بود. دولت با متخصصین علوم اجتماعی و پزشکی برای طراحی سیاستهای خود مشورت کرد. تصمیم گیرندگان به خوبی توسط کارشناسان توجیه شدند و این در نوع پاسخ به بیماری نتیجه داد. سال گذشت اکنومیست یک ایندکس در مورد آمادگی جهانی برای مقابله با پاندمیک منتشر کرد که بر اساس آن از نظر میزان آمادگی آمریکا در رتبه اول و انگلیس در رتبه دوم قرار داشت. اما چرا چنین شد؟ این نشان می دهد که آن گونه که فکر میکردیم آنها آمادگی کافی نداشتند و در این میان نقش رهبری بسیار مهم است.
سوال: الان بحث ها در خصوص بهداشت عمومی در چین چگونه است؟
جنیفر بوی از رند: سارس یک بیدارباش برای چین بود. آنها کمکهای زیادی از آمریکا دریافت کردند. چین پس از سارس ظرفیت سازی کرد و سیستمهای نظارتی ایجاد کرد. میان ظرفیت و توانمندی تفاوت است. مسئله این است که دولت چگونه از ظرفیتها استفاده کند. دولت اولویتهای بسیار زیادی دارد و محدود به بهداشت نیست. مسئله این است که تا چه حد نظام سلامت میتواند صدای خود را مطرح کند. الان هر حکومتی کووید ۱۹ را جدی میگیرد.
تیکی پانگتسو ( استاد دانشگاه ملی سنگاپور و عضو سابق سازمان بهداشت جهانی): خلاصه درس های شرق آسیا: سرعت واکنش و پیشبینی، اراده و تعهد سیاسی، حکومت داری خوب، اعتماد مردم به حکومت و بکار گیری موثر هوش مصنوعی به مهار کرونا در شرق آسیا کمک زیادی کرد.
