به بهانه نقد سریال هم گناه ازسوی عباس آخوندی چهره سیاسی - انقلابی دهه 1350
خوبی های همیشه وزیر نبودن
ساعت 24 - نظام جمهوری اسلامی ایران با یک انقلاب واقعی ومشارکت میلیونی شهروندان ایرانی برپاشد و رهبران آن درهمان سالهای نخستین انقلاب با توجه به مجموعه شرایط ایرانی وجهانی توانستند همه نیروهای سیاسی و فعالان اصلی فرهنگ واقتصاد وهنر رژیم پیشین را از صحنه مدیریت کشور خارج سازند. به این ترتیب و برای اداره کشور جمعیتی از انقلابیون مذهبی وفادار به افکار وعقاید و آموزه های رهبر انقلاب اسلامی جانشین اداره کنندگان نظام اداری و دیوان سالاری کشور شدند.
dir="RTL">در کنار نهادهای باقی مانده دیوان سالاری و اداری رژیم پیشین نهادهای موازی انقلابی نیز تاسیس شدند. برخی از نیروها وکادرهای انقلابی سالهای نخست انقلاب پس از گذشت 41 سال از استقرار نظام جمهوری اسلامی هنوز یا در دولت یا درنهادهای قدرتمند دیگردارای مقام رسمی و مسوولیت هستند و برخی دیگر هنوز در احزاب ونهادهای غیر حکومتی فعالیت می کنند و به قول کارشناسان سیاست پیشه وکار آنها شده است وجز این پیشه ، کاردیگری بلد نیستند یا به کار دیگری علاقه ندارند. البته همه انقلابیون سالهای نخست انقلاب که در نهاد های تازه تاسیس شده و یا همان نهادهای قدیمی برجای مانده از رژیم پیشین درمناصب مدیریتی قرار گرفتند تا جایی که نگارنده اطلاع دارد سطح زندگی مادی شان بسیار فراتر از سطح متوسط جامعه ایرانی شده است و درگروه نخست دهک پردرآمد ایرانی قرار دارند . صحنه غالب امروز سیاست درایران شاهد منازعه برادرانی است که درسالهای نخست انقلاب توانستند همه نیروهای مخالف را از صحنه سیاست خارج کنند اما پس از جنگ و در غیاب نیروی موثر مخالف به دوجناح و در هرجناح به طیف های پرشمار تقسیم شده و هنوز در این نهاد یا آن نهاد سیاسی یا اقتصادی به مجادله ادامه می دهند. بسیاری از این گروه انقلابیون هنوز نیز می خواهند سهمی از انواع قدرت را برای خود نگهداشته و شاید اگر توانستند گسترش دهند. درچنین فضایی برخی از سیاستمداران اما درهمین چند سال تازه سپری شده از چارچوب های تنگ و تاریک سیاسی ماندن به هرقیمت و بیرون نیامدن از دالانهای خود ساخته و دوری گزیدن از شهروندان که البته شمارشان در اندازه گیری با گروه نخست اندک است ، از این چارچوب بیرون آمده اند. عباس آخوندی متولد 1336 که اش در سایت در 22 سالگی از سوی مقام های ارشد به عضویت اولین شورای مرکزی جهاد سازندگی منصوب و در مرداد مردادماه ١٣٦١ یعنی در 25 سالگی معاون سیاسی و اجتماعی وزارت کشور شده است یکی از همین گروه دوم استوی در بهمن ماه سال ١٣٦٦ به سم رییس بنیاد مسکن و سپس در سال ١٣٧٢ به عنوان وزیر مسکن و شهرسازی منصوب ودر شهریورماه ١٣٧٦ به سمت قائم مقام سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی منصوب شد. آخوندی از 1392 وزیرراه وشهرسازی شد و تا آبان 1397 دراین منصب باقی بود. یک محاسبه ساده نشان می دهد این سیاستمدار ایرانی 35 سال در صحنه بوده است.
حالا نقد سریال هم می کند
پس از کنار ه گیری از مقام وزارت اما آخوندی برخلاف همتایانش راه گریز از جامعه وشهروندان را انتخاب نکرده و در هفته ها وماههای پیش از گسترش ویروس کرونا در نشست های دانشجویی و در کافه های اقتصادی با جمع های کمتر ازحتی 50 نفر و درمیزگردهای چندنفره حاضرمی شد. وی دراین سالهای دور از قدرت دولتی وحکومتی ، نقد را دردستور کار قرار داده و تازه ترین نقد او درباره سریال هم گناه است که اتفاقا به روش و با نگاهی نو آن را نقد کرده و در سایت خود گذاشته است.
او می تواند الگویی باشد از سیاستمداری که می خواهد درمیان شهروندان باشد و مثل آنها در خانه بماند و سریال نگاه کند و به کافه های روشنفکری برود. چند باری که برای تهیه خبر از سخنان وی در این کافه اقتصادهای کوچک اورا دیدم بسیار خوش رو و شاداب بود ونگرانی نداشت. آخوندی شاید بتواند با ادامه این روش از زندگی و نشان دان خوبی های آن به دوستان انقلابی و منتقدان انقلابی آخر دهه 1350 آدرس بدهد که می شود دستکم برای یک دوره کوتاه جور دیگری زندگی کرد و با شهروندان نشست و برخاست و از نزدیک دردهای جامعه را درک کرد.
