دولت در بودجه بدون شلیک گلوله تسلیم شود
ساعت 24 - داستان این دولت با این مجلس شاید در تاریخ سیاسی ایران باقی بماند. مجلس یازدهم بیش از هر دوره دیگری طیف های جدا از هم داد که در مخالفت سرسخنانه با دولت مستقرتوافق کامل دارند.
an dir="RTL">مطابق با قانونی نانوشته در میان طیف های گوناگون مجلس باید با هر تصمیم دولت مخالفت کرد و راه دولت را بست تا دوره اش به سررسد. . ارایه طرح های مردم پسند وخارج از توانایی دولت در حوزه اقتصاد و ارایه طرح های غرب و آمریکا ستیز با راهبرد جلوگیری از بسته شدن نطفه گفت وگو در کانون سیاستهای مجلس قراردارد. این دولت نیز آنقدر نقاط ضعف دارد که دفاع تمام قد از او را هیچ گروهی حتی از مدیران میانی دولت بر دوش نمی گیرند. دراین وضعیت تخاصمی است که مجلس اراده کرده با نوشتن نامه ونیز با انتقادهای تمام ناشدنی دولت رادر گوشه رینگ گرفتار کند تا تسلیم شود و لایحه بودجه را از مجلس پس بگیرد. آیا روحانی زیر بار تسلیم شدن بدون شلیک گلوله از سوی مجلس می رود؟ تجربه نشان داده این اتفاق نمی افتد و رییس دولت تا جایی که بتواند زیر این فشارها تاب می اورد و مجلس را وادار می کند لایحه را با تغییراتی که مورد نظر ش است تصویب کند. مجلس در برابر کار انجام شده قرار دارد و البته گزینه هایی نیز دارد. یک گزینه این است کلیات لایحه بودجه را تصویب نکند و به این ترتیب آن را به مجلس برگرداند. یک گزینه دیگر این است که برای سال بعد بودجه یک فصل از سال مثلا فصل بهاررا تصویب کند یا بودجه سه دوازدهم تصویب کند و دولت با بودجه سه دوازدهم کارش را شروع کند. اما این گزینه ها هنگامی صورت قانونی پیدا می کند و دولت را موظف به اجرای آن می کند که در صحن علنی به تصویب اکثریت حاضران در آن نشست برسد. آیا مجلس یازدهم می خواهداین راه قانونی را طی کند. برپایه آنچه می شنویم و آنچه می خوانیم این است که مجلس چنین راهی را برنمی گزیند و تمایل دارد دولت را زیر ضرب قرارداده وکاری کند که دولت لایحه را پس بگیرد. اما از سوی دیگر دولت نیز می تواند بگوید این لایحه را باید مجلس با طی تشریفات قانونی به دولت برگرداند . در این صورت دولت می تواند با تغییرات اندک همان لایحه را برگرداند و بر نظر خود استوار بماند و اجازه دهد راه به سوی نهادهای بالاتر کشیده شود. به نظر نمی رسد روحانی در این وضعیت بخواهد بخش اصلی بودجه را که همان فروش نفت بیش از دومیلیون بشکه است را درلایحه نگهدارد و آن را برای روزهای کم تنش تر در سیاست خارجی اهرم کند. باید دید جنگ بودجه به کجا می رسد و دولت یا مجلس کدام گزینه های دیگر را آزمایش می کنند. چیزی که در حال حاضر با قاطعیت می توان از آن حرف زد این است که این جنگ بودجه به سادگی به آتش نمی رسد جز اینکه نیرویی بالاتر از دوقوه در ان دخالت کند.
