بودجه 1400 در گروگان وبلاتکلیفی مردم
اما شاید اصل داستان ، گره خوردن بخش درآمدی لایحه بودجه 1400 به سیاست خارجی است. به این معنی که درلایحه دولت صادرات نفت رقمی برابر با 200 هزار میلیارد تومان ازمنابع درآمدی بودجه را به خود اختصاص داده است که نزدیک 20 درصد از درامدهای لایحه است و با توجه به پیامدهای چندلایه این درامد به سایر در آمدها اثرات آن را بیشتر می کند به مشکل برخورده است. این مشکل در مصوبه کمیسیون تلفیق بر طرف نشد بلکه با تغییر در نرخ تسعیر ارز حاصل از صادرات نفت از دلار 11500 هزار تومانی دولت به دلار 17500 تومانی کمیسیون بیشتر هم شده است. حالا اما با توجه به اینکه برخلاف تصورهای خوش بینانه روحانی و ظریف که امیدوار بودند و شاید هنوز هم هستند که دولت بایدن پیش از اجرای بودجه 1400 یعنی تا روز اول فروردین تحریم صادرات نفت را بردارد و اجازه دهد منابع ارزی ایران آزاد شوند ، وزیر خارجه بایدن سرسختی نشان می دهد بودجه به گروگان گرفته شده است.
این وضعیت پیش آمده اگر تا روزهای نزدیک به وضعیت روشن نرسد شهروندان ایرانی اعم از مردم عادی ونیز فعالان اقتصادی و همچنین مدیران بخش های گوناگون با سردر گمی مواجه شده و سایه تردیدها سنگین تر می شود. فعالان اقتصادی اکنون دست نگه می دارند تا ببینند سرانجام نرخ تبدیل هر دلار امریکا در بودجه چقدر خواهد بود تا بر اساسآن برای واردات و صادرات تصمیم بگیرند و نیز شهروندان نمی دانند آیا قیمت کالاهای اساسی با دلار 4200 تومان ، 11500 تومان ویا 17500 تومان خواهد بود تا دخل وخرج خود را برای سال بعد پیش بینی کنند. در حالی که دولت آخرین ماههای فعالیت خود را پشت سر می گذارد و در حالی که نظام سیاسی ایران درگیر یکی از پیچیده ترین بازی های سیاسی شده است که به لحاظ ماهیت با نبر دوره ترامپ تفاوت دارد ، به گروگان رفتن بودجه 1400 دردسر بزگی برای مردم است. آیا نظام سیاسی حاضر به انعطاف خواهد شد یا اینکه از سوی کاخ سفید دود سفید بیرون می آید؟ در داخل نیز باید دید سرانجام کار به کجا می رسد.آیا پای شورای نگهبان و مجمع تشخیص مصلحت به میان کشیده خواهد شد.
