راز اعتیاد به دلار 4200 تومانی
یکی از اعضای مجلس یازدهم باور دارد نگهداری این دلار فساد ساز از سوی سازمان برنامه و بودجه برای رسیدن به راهبردهای سیاسی است و دولت قصد دارد با توزیع ارزان دلار برای خرید برخی کالاها و توزیع آن میان شهروندان محبوبیت سیاسی خریداری کند.در باره اعتیاد دولت به دلار 4200 تومانی چند فرضیه می توان تشخیص داد. فرض نخست بر پایه خوش بینی کامل به اعتیاد دولت است. به این معنی که شخص رییس جمهور و یا ریاست سازمان برنامه و بودجه واقعا باوردارند با تخصیص دلار 4200 تومنی به واردات برخی اقلام مثل خوراک دام وطیور به تثبیت یا رشد کمتر مواد غذایی مثل گوشت قرمز ، گوشت مرغ و تخم مرغ و فرآورده های لبنیاتی می شود. با توجه به اینکه گفته می شود رقمی نزدیک به 3 میلیارددلار برای واردات این نهاده ها در سال اختصاص می یابد وتفاوت دلار 26000 تومانی با دلار 4200 تومانی نزدیک 4برابر است حذف دلار ارزان به جهش این بخش از مود غذایی منجر می شود. از طرف دیگر دولت اصراردارد دلار 4200 تومانی برای خرید دارد اختصاص یابد تا شاهد جهش قیمت این کالای مورد نیاز شهروندان ایرانی نباشیم.
فرضیه دیگ اما در بدبینانه ترین حالت قرار دارد و این است که بخش هایی از اعضای دولت به شکل مرموز و پیچیده و با پوشاندن واتتار کافی به این دلارها دسترسی دارند ورازاعتیاد به دلار 4200 تومانی را باید دراینجا جستجو کرد. این احتمال را نیز نباید نادیده گرفت که می توان با منابع سرشار از رانت این بخش از دلارهای ارزان برای انتخابات سیزدهم ساپورتر مالی تربیت کرد. این فرض البته بسیار بدبینانه است اما احتمال وقوع آن صفر نیست و می تواند واکاوی شود. به هر ترتیب و با درست بودن هرکدام از سناریوهای بالا و یا ترکیبی از دوسناریوی یادشده می توان گفت اعتیاد به دلار 4200 تومانی در دولت دوازدهم یک راز است. راز دیگر این است که نفر اول اعتیاد به این دلار شخص رییس جمهور است یا رییس سازمان برنامه و بودجه ؟
