رنج برنج و ایرانیان حسرت به دل

ساعت 24 - قیمت هر کیلوگرم برنج ایرانی در ماه‌های پاییز تا اول اسفندماه دست‌کم دو برابر شده است.این افزایش قیمت شگفت‌انگیز در حالی رخ می‌دهد که سیدابراهیم رییسی در این مدت به عنوان بالاترین مقام اجرایی دولت سیزدهم و نفر دوم کشور دست‌کم پنج بار به معاون اول و معاونان دیگر و نیز وزیران مرتبط دستور داده است جلوی افزایش قیمت برنج و سایر کالاهای اساسی گرفته شود.آیا این دستور هایی که از سوی مقامهای دولت در هر گوشه وکنار کشورواز دهان مقامهی ریزودرشت بیرون می اید قیمت ها را متعادل خواهد کرد؟

html>

در فضای پرتنش بازار برنج و سکوت و مدارای شهروندانی که باید خرید برنج را در رویاهای خود ببینند و در وضعیتی که رییس‌جمهور فقط دستور داده است، وزیر جهادکشاورزی قیمت‌گذاری برنج را در دستور کار قرار داده و ابلاغ کرده است که باید برنج ایران به قیمت ۶۵ هزار تومان از سوی خرده‌فروش‌ها به دست مصرف‌کننده برسد. از سوی دیگر رییس اتحادیه برنج‌فروشان بابل تصریح کرده است: «در این چند ماه بیش از صد درصد افزایش قیمت برنج داشتیم و نهادها و ادارات مربوطه عکس‌العمل خاصی برای جلوگیری از این امر نداشتند تا اینکه در اول اسفندماه از وزارت جهادکشاورزی دستورالعملی ارسال شد که قیمت برنج‌ها در فروشگاه‌ها و مراکز (برنج طارم و ‌هاشمی) با کیلویی ۶۵ هزار تومان توزیع شود که این دستورالعمل در ۲۴ ساعت گذشته تاکنون تاثیری نداشت.» کارشناسان و ناظران آگاه باور دارند دستورهای رییس‌جمهور و معاون اول و وزیر جهاد کشاورزی تا زمانی که عرضه برنج به اندازه تقاضا نشود، هیچ تاثیری بر قیمت‌ها نخواهد داشت و نتیجه این دستورهای بیهود، پنهان‌سازی برنج و دور شدن آن از جلوی چشم مصرف‌کنندگان است. رنج برنج به این دلیل که از سفره ایرانیان پرواز می‌کند به واقعیت تلخ تبدیل شده است. در حالی که نیک می‌دانیم دلیل نرخ رشد شتابان تورم در ایران، کسری بودجه است که به بازار کالاها فشار وارد می‌کند و نیز کمبود ارز برای خرید برنج خارجی است و البته ایرانیان ترجیح می‌دهند برنج هندی و پاکستانی کمتر خریداری کنند. این درد بی‌درمانی که بازار برنج را در کانون توجه قرار داده است، تنها نیست و بازار گوشت و شکر نیز این فرآیند را سپری کرده‌اند. ایرانیان رنج برنج را از چند ناحیه بر روح و روان خود حس می‌کنند؛ کوچ برنج از سفره‌های میلیون‌ها ایرانی با درآمدهای اندک، یک رنج بزرگ است و برنامه‌ریزی و وعده‌های بیهوده برای درمان درد از سوی مدیران، درد بزرگ‌تری است. رنج برنج را با گفته‌های بی‌فایده و بگیروببندهای صدها بار شکست خورده، افزایش ندهیم.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: