تولید یک پادتن قوی برای سرکوب ویروس اچآیوی
ساعت24- محققان دانشگاه راکفلر یک پادتن قوی را در آزمایشگاه تولید کردهاند که نتایج نویدبخشی را در نخستین کارآزمایی انسانی نشان داده و ویروس اچآیوی را تا یک ماه بدون عوارض جانبی مضر در خون سرکوب میکند.
مولکول ۳BNC۱۱۷ در آزمایشگاه از یک پادتن طبیعی قدرتمند که در یک درصد انسانهای آلوده به اچآیوی تولید میشود، شبیه سازی شد.
نکته خاص در مورد این پادتنها آن است که علیه بیش از ۸۰ درصد از گونههای اچآیوی فعالیت کرده و بسیار قوی هستند. اما کارآزماییها نشان داد که ۳BNC۱۱۷ در برابر ۱۹۵ مورد از ۲۳۷ گونه اچآیوی فعال است.
محققان این مولکول را در بدن ۲۹ داوطلب تزریق کردند که از این میان، ۱۷ فرد به اچآیوی مبتلا بوده و ۱۲ تن سالم بودند. هر داوطلب یک تزریق داخل وریدی را در دوزهای بین یک تا ۳۰ میلیگرم در هر کیلوگرم وزن بدن دریافت کرده و برای ۵۶ روز تحت نظارت قرار گرفتند.
هشت داوطلبی که به آنها بالاترین دوز دارو داده شده بود، کاهش چشمگیری در حدود ۳۰۰ برابر را در میزان اچآیوی خونشان نشان دادند. بار ویروسی پس از حدود یک هفته در میزان حداقلی خود قرار داشته و به مدت چهار هفته در حالت «کاهش چشمگیر» بود.
در چهار نفر از هشت سوژه دریافت کننده دوز بالا، بار ویروسی پس از هشت هفته آزمایش، در کمتر از سطح آغازین باقی ماند اما چهار فرد دیگر متاسفانه در برابر پادتن مقاوم شدند.
میلیونها نفر در جهان به اچآیوی مبتلا بوده و به مصرف روزانه داروهای ضد رتروویروسی تکیه دارند که از تکثیر ویروس جلوگیری میکند، اما آن را درمان نمیکند.
به گفته محققان، اگرچه این نتایج نویدبخش هستند، اما مولکول ۳BNC۱۱۷ برای تجاریسازی آماده نیست. دانشمندان در گام بعدی به این آزمایش خواهند پرداخت که آیا ۳BNC۱۱۷ میتواند به بیماران در زمان توقف درمان ضد رتروویروسی کمک کند و اینکه اثر آن در ترکیب با این داروها چگونه خواهد بود.
نتایج این دستاورد در مجله نیچر منتشر شده است.
نکته خاص در مورد این پادتنها آن است که علیه بیش از ۸۰ درصد از گونههای اچآیوی فعالیت کرده و بسیار قوی هستند. اما کارآزماییها نشان داد که ۳BNC۱۱۷ در برابر ۱۹۵ مورد از ۲۳۷ گونه اچآیوی فعال است.
محققان این مولکول را در بدن ۲۹ داوطلب تزریق کردند که از این میان، ۱۷ فرد به اچآیوی مبتلا بوده و ۱۲ تن سالم بودند. هر داوطلب یک تزریق داخل وریدی را در دوزهای بین یک تا ۳۰ میلیگرم در هر کیلوگرم وزن بدن دریافت کرده و برای ۵۶ روز تحت نظارت قرار گرفتند.
هشت داوطلبی که به آنها بالاترین دوز دارو داده شده بود، کاهش چشمگیری در حدود ۳۰۰ برابر را در میزان اچآیوی خونشان نشان دادند. بار ویروسی پس از حدود یک هفته در میزان حداقلی خود قرار داشته و به مدت چهار هفته در حالت «کاهش چشمگیر» بود.
در چهار نفر از هشت سوژه دریافت کننده دوز بالا، بار ویروسی پس از هشت هفته آزمایش، در کمتر از سطح آغازین باقی ماند اما چهار فرد دیگر متاسفانه در برابر پادتن مقاوم شدند.
میلیونها نفر در جهان به اچآیوی مبتلا بوده و به مصرف روزانه داروهای ضد رتروویروسی تکیه دارند که از تکثیر ویروس جلوگیری میکند، اما آن را درمان نمیکند.
به گفته محققان، اگرچه این نتایج نویدبخش هستند، اما مولکول ۳BNC۱۱۷ برای تجاریسازی آماده نیست. دانشمندان در گام بعدی به این آزمایش خواهند پرداخت که آیا ۳BNC۱۱۷ میتواند به بیماران در زمان توقف درمان ضد رتروویروسی کمک کند و اینکه اثر آن در ترکیب با این داروها چگونه خواهد بود.
نتایج این دستاورد در مجله نیچر منتشر شده است.
